Ο Ρώσος αρχιτέκτονας Σεργκέι Κουζνέτσοφ ολοκλήρωσε ένα σπίτι σε σχήμα σωλήνα που ισορροπεί στην άκρη μιας πλαγιάς στο ρωσικό πάρκο τέχνης Nikola-Lenivets.

Η εξοχική κατοικία σχεδιάστηκε για το ετήσιο φεστιβάλ Archstoyanie, γνωστό ως το ρώσικο Burning Man, και θα παραμείνει στη θέση του μετά την εκδήλωση για να προσφέρει διαμονή στους επισκέπτες της υπαίθριας γκαλερί τέχνης, η οποία βρίσκεται σε ένα φυσικό καταφύγιο κοντά στην πόλη Kaluga.

Ντυμένο με ένα ενιαίο, συνεχές φύλλο από ανοξείδωτο ατσάλι που αντανακλά το δάσος που βρίσκεται τριγύρω, το κτίριο έχει μήκος 12 μέτρα και ζυγίζει περίπου δύο φορές περισσότερο από έναν ενήλικο ελέφαντα. Ο Κουζνέτσοφ ισχυρίζεται, ότι η δομή του συγκρατείται χρησιμοποιώντας μόνο έξι μπουλόνια. «Η ιδέα ήταν να δημιουργήσουμε κάτι, που να έχει ένα στοιχείο μαγείας», δήλωσε ο ίδιος.

Για να δημιουργηθεί η εντύπωση της καμπίνας που κρέμεται στον αέρα, τα θεμέλιά της κρύβονται μέσα σε έναν μικρό λόφο, που έπρεπε να κατεδαφιστεί σχεδόν εντελώς κατά την ανασκαφή, πριν ξαναχτιστεί και ενισχυθεί με μαξιλάρια άμμου.

Ο Κουζνέτσοφ και η κατασκευαστική εταιρεία Krost επινόησαν την κυλινδρική δομή που είναι τοποθετημένη στην κορυφή αντλώντας την ιδέα από μια τεχνική ναυπηγικής.

Αντί των παραδοσιακών στηριγμάτων τοίχου, αυτό περιλαμβάνει ένα σύστημα στενά τοποθετημένων κυκλικών στηριγμάτων που τρέχουν σε όλο το κτίριο.

Κόβονται από φύλλα από ανοξείδωτο ατσάλι και συνδέονται με οριζόντιους οδηγούς, δημιουργώντας ένα ισχυρό αλλά ελαφρύ πλαίσιο που μπορεί να στηριχθεί χωρίς να σπάσει.

«Ολόκληρη η δομή αποτελείται από έξι κυλινδρικές μονάδες, που παράγονται ταυτόχρονα και στη συνέχεια συνδέονται μεταξύ τους», εξήγησε ο Κουζνέτσοφ. «Το ίδιο συμβαίνει και στη ναυπηγική βιομηχανία. Ξεχωριστά τμήματα του σκάφους κατασκευάζονται στο εργαστήριο, πριν συναρμολογηθούν σε μια ενιαία κατασκευή».

Υπόγεια, μια πλάκα από σκυρόδεμα εκτείνεται προς την αντίθετη κατεύθυνση της καμπίνας για να λειτουργήσει ως αντίβαρο.

Αυτό στεγάζει επίσης τα υδραυλικά και την ηλεκτρική ενέργεια, με την κουζίνα και το μπάνιο να βρίσκονται ακριβώς πάνω, ενώ το υπνοδωμάτιο καταλαμβάνει το άκρο του κτιρίου που αιωρείται πάνω από το δάσος.

Ο Κουζνέτσοφ λέει, ότι κανείς από την ομάδα του δεν ήξερε, αν η δομή επρόκειτο να διατηρηθεί στην προβλεπόμενη θέση της, έως ότου εγκατασταθεί φυσικά στο χώρο, λόγω της πολυπλοκότητας της κατασκευής. «Οι σχεδιαστές υπολόγισαν πιθανές παραμορφώσεις, αλλά λόγω της έλλειψης σχετικής εμπειρίας, κανείς δεν μπορούσε να πει με σιγουριά πώς θα συμπεριφερόταν η δομή και το κυριότερο η επένδυση της όταν εγκατασταθεί». Ευτυχώς όλα πήγαν όπως υπολόγιζαν.

ΠΗΓΗ: lifo.gr