Αίσθηση έχει κάνει η αιφνίδια  παραίτηση της Μαέστρου Φάλιας Παπαγιαννοπούλου από το Κέντρο Πολιτισμού και Αθλητισμού του δήμου Κορινθίων. Κανείς δεν μπορεί να πιστέψει πως ένας βασικός πυλώνας πολιτισμού, ένας πυλώνας με ιστορία οδηγήθηκε σε παραίτηση και όχι για λόγους συνταξιοδότησης, όπως γράφηκε,  αφού είναι ακόμα πολύ νέα για να μπει σε αυτή την διαδικασία.

Δεν είναι τυχαίο πως η είδηση έγινε αντικείμενο συζήτησης και αφορμή έκφρασης και άποψης σε μια γενικότερη κουβέντα που τώρα ανοίγει για τα πολιτιστικά πράγματα του δήμου, τον αποπροσανατολισμό του ΚΕΠΑΠ αλλά και το ελλιποβαρές των ταγών να μπορέσουν να αντιληφθούν και να προχωρήσουν με ανθρωπους προικισμένους. Πρώτα από όλα όμως για να προχωρήσεις σέβεσαι την ιστορία του τόπου , τους ανθρώπους που συνέβαλαν..

Διαβάστε ενδεικτικά τι ειπώθηκε χθες μετά την είδηση για την παραίτηση της Φάλιας Παπαγιαννοπούλου:

Nτίνα Ξύδη

Η Φάλια Παπαγιαννοπούλου είναι μια εξαιρετική μουσικός και μαέστρος.
Έχω γράψει κι άλλες φορές για την σπάνια τύχη αυτής της μίζερης πόλης, να έχει στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου στελέχη όπως η Φάλια.
Μπορώ να το βεβαιώσω με τρεις ιδιότητες, επί σχεδόν τριάντα χρόνια:
Της μάνας που εμπιστεύτηκε και τα τρία της παιδιά στην παιδική χορωδία και που αργότερα συνέχισαν – τα δυο- με δική τους επιθυμία στην Opus Femina,
Της δασκάλας που συνεργάστηκε άψογα μαζί της, σε ότι κι αν χρειάστηκε, και κυρίως που θαύμασε τον υπέροχο τρόπο της διδασκαλίας της,
Της εθελόντριας στα προγράμματα του ΚΕΠΑΠ, της Γιορτής του Παιδικού Βιβλίου, που εμπνευστήκαμε με την Rania Sazakli, και μοιραστήκαμε με τη Φάλια και άλλους εθελοντές τη χαρά για την υλοποίηση και την επιτυχία της, αλλά και στις θερινές δράσεις της Βιβλιοθήκης, υπό την πλήρως αδιάφορη, ενίοτε και απαξιωτική σκέπη των δύο τελευταίων δημάρχων και των τεσσάρων τελευταίων τετραετιών.
Μετά τη δημαρχιακή θητεία του μακαρίτη Θ. Θωμαϊδη, ο οποίος ήταν ο τελευταίος που ενδιαφέρθηκε έστω και στοιχειωδώς με την παραγωγή πολιτισμού στον Δήμο, οι χορωδίες της πόλης μας απαξιώθηκαν σε προσβλητικό βαθμό.
Τελείωσε μέσα στην αδιαφορία η λαμπρή διεθνής τους πορεία, κυρίως επειδή οι επικεφαλής δημοτικοί σύμβουλοι/πρόεδροι του ΚΕΠΑΠ, είτε, αν και αντιλαμβάνονταν την αξία τους, δεν είχαν την αυτονομία να τις στηρίξουν, (εδώ θα βάλω τον Π. Λαμπρινό), καθώς οι αποφάσεις και ο προϋπολογισμός του ΚΕΠΑΠ περνούν από τον ασφυκτικό έλεγχο του Δ. Σ. και κυρίως του Δημάρχου,
είτε επειδή απλώς δεν ήταν σε θέση να αντιληφθούν την μεγάλη αξία του πολιτιστικού κεφαλαίου που έπεσε στα χέρια τους.
Ξαφνική παραίτηση, η παραίτηση της Φάλιας; Μόνο ξαφνική δεν ήταν για όσους γνωρίζουν την αγάπη της για τη δουλειά της, τους ανθρώπους, τους μαθητές της, τη μουσική, την πίστη της στον παιδαγωγικό ρόλο των ομάδων, και στο δημόσιο χαρακτήρα των δράσεών τους, στοιχεία που της έδιναν τη δύναμη και την υπομονή να συνεχίζει.
Με βαθιά πίκρα και πολύ θυμό, για όλους μας, για όλη την πόλη που δεν προστατεύει τα πολύτιμά της, (που ανοηταίνει όταν ψηφίζει κι αδιαφορεί στη συνέχεια),
εκφράζοντας πιστεύω κι όλους όσοι ακολουθούσαμε πιστά τις χορωδίες μας και τη μαέστρο μας, θέλω μόνο να επαναλάβω ό,τι της έλεγα κάθε φορά που τελείωνε μια παράσταση:
Ευχαριστώ, ρε Φαλίτσα!
Η ψυχή μας σε ευχαριστεί, ρε Φαλίτσα!
Να ‘σαι καλά, γενναιόδωρο πλάσμα!

Βάνα Γούμενου

Με αφορμή την απρόσμενη ή την «αναγκαστική;» παραίτηση της Φάλιας Παπαγιαννοπούλου από το ΚΕΠΑΠ του Δήμου Κορινθίων, αυτής της κορυφαίας μουσικοπαιδαγωγού, διευθύντριας των χορωδιακών τμημάτων του ΚΕΠΑΠ, Μαέστρου του Γυναικείου Φωνητικού Συνόλου «OPUS FEMINA» και εκλεκτής φίλης μας,
να προσθέσω κι εγώ στο κείμενο της Ντίνας Ξύδη (και κυρίως στη συγκίνηση και τον θυμό της) μερικές από τις τόσες χαρές και συγκινήσεις που μας έχει προσφέρει η αγαπημένη μας Φάλια με την πανελλαδικής εμβέλειας χορωδία OPUS FEMINA στα χρόνια που πέρασαν:
-τις καταπληκτικές Χριστουγεννιάτικες γιορτές στο Δημοτικό θέατρο,
-την αγαλλίαση να τις απολαμβάνουμε μέσα στον αρχαιολογικό χώρο της Αρχαίας Κορίνθου εκατοντάδες φορές,
-τη συγκίνηση στην πολλαπλή συμμετοχή της στη προσπάθεια να σώσουμε τη Δημοτική αγορά κατά τις εκδηλώσεις της Κίνησης Πολιτών το 2008,
-την εξαιρετική συμμετοχή τους στην έκθεση imagine the city που διοργανώθηκε από τους διολκους Δίολκοι,
-το σαγηνευτικό τραγούδι τους στα σκαλιά των παλιών σπιτιών της Κολοκοτρώνη στην περιήγηση των Δίολκων στην «Κρυμμένη Κόρινθο» το 2017, στα πλαίσια του προγράμματος «Γέφυρες» με το Λαογραφικό Μουσείο και το Ίδρυμα Πειραιώς,
-τη μαγευτική παρουσία τους στο Μέγαρο Μουσικής με τον Αλκίνοο Ιωαννίδη
-και εκατοντάδες άλλες.
-Και κυρίως την ακάματη παρουσία και βοήθειά της σε οτιδήποτε ανέβαζε λίγο από τη μετριότητα αυτή την πόλη, κόντρα στους ακαλλιέργητους και ανίδεους άρχοντες που την θέλουν πεισματικά μίζερη και καταδικασμένη…
Και τέλος, προσωπικά σε ευχαριστώ πολύ Φαλίτσα για την τιμή που μου έκανες τις όποιες φορές συμπορευτήκαμε.
Να είσαι πάντα καλά στην νέα προσωπική και καλλιτεχνική σου διαδρομή.
Έχεις πολλά να προσφέρεις ακόμα, το ξέρουμε όλοι οι Κορίνθιοι!

Πέτρος Θωμαίδης

Αγαπημένη μου Φάλια,
Έχουμε απόλυτη εμπιστοσύνη στην καρδιά, το ήθος και την ιδιοφυή συναισθηματική σου νοημοσύνη.
Όπως έγραφε ο Μάλερ, η παράδοση δεν είναι να διατηρεί τις στάχτες,αλλά να αναζωπυρώνει τη φλόγα.
Μολονότι γεμίσαμε στάχτες, εσύ μας δίνεις την αίσθηση της αείζωης φλόγας της χορωδιακής καλλιτεχνικής κορινθιακής παράδοσης που έχει την ανεξίτηλη σφραγίδα της Χορωδίας Κορίνθου του Αλέξανδρου Παπαγιαννόπουλου.
Αυτή η φλόγα θα καίει πάντα, σε ό,τι κι αν κάνεις απο δω και εμπρός.
Επίτρεψέ μας μόνο να είμαστε τα “ξερά” κλαδάκια!

Χαράλαμπος Κασίμης

Η παραίτηση της Φάλιας Παπαγιαννοπούλου από το ΚΕΠΑΠ του Δήμου Κορινθίων μπορεί να έπεσε σαν βόμβα για κάποιους συμπολίτες μας, σοβούσε όμως εδώ και καιρό. Δεν χρειάζεται να προσθέσω κι’ εγώ στα τόσα σημαντικά για το έργο της που ανέφεραν διάφοροι φίλοι και φίλες στα κοινωνικά δίκτυα. Για μένα η Φάλια Παπαγιαννοπούλου και το OPUS FEMINA σηματοδοτούσαν την ακούραστη, δημιουργική αλλά και συμβολική προσπάθεια μιας ομάδας ανθρώπων να οικοδομήσουν μια νέα πολιτισμική ταυτότητα και ένα νέο ήθος στην τέχνη και τον πολιτισμό κόντρα σε δυνάμεις και λογικές απαξίωσης κάθε τέτοιας πρωτοβουλίας. Η Φάλια, η OPUS FEMINA και άλλες ομάδες για χρόνια παράγουν πολιτισμό, ‘εξάγουν’ πολιτισμό, εκπαιδεύουν στον πολιτισμό σε περιβάλλον ‘άνυδρου τοπίου’ παράφορων, ανυπόφορων κι’ αδιάφορων ‘δημοτικών αρχόντων’ (sic), μεγάφωνων, μικρόφωνων, παράφωνων παραγόντων που ‘αλιεύουν’ καλύτερα σε μια πόλη χωρίς ταυτότητα. Η παραίτηση της Φάλιας, λοιπόν, σηματοδοτεί μιαν ήττα στην σύγκρουση του νέου που αναζητεί την ταυτότητά του με το παλιό που την έχει χάσει και δεν θέλει να την βρει. Μιαν ήττα προσωρινή όμως που αναμφίβολα οδηγεί στην αφύπνιση και στην ανασύνταξη, στην οποία η Φάλια θα είναι σίγουρα παρούσα.

Xρήστος Κουσουλός

Στην Φάλια Παπαγιαννοπούλου (καλή επιτυχία στην καινούρια σου διαδρομή)
Να μάθεις να φεύγεις.
Από την ασφάλεια τρύπιων αγκαλιών.
Από χειραψίες που σε στοιχειώνουν.
Από την ανάμνηση μιας κάλπικης ευτυχίας.
Να φεύγεις!
Αθόρυβα, σιωπηλά, χωρίς κραυγές, μακρόσυρτους αποχαιρετισμούς.
…
Μπορείς να φτιάξεις ιστορίες ολοκαίνουριες, με ουρανό κι αλάτι.
Να θυμίζουν λίγο φθινόπωρο, πολύ καλοκαίρι κι εκείνη την απέραντη Άνοιξη.
Να φεύγεις από εκεί που δε σου δίνουν αυτά που χρειάζεσαι.
Από το δυσανάλογο, το μέτριο και το λίγο.
Να απαιτείς αυτό που δίνεις να το παίρνεις πίσω -δεν τους το χρωστάς…
(Μενέλαος Λουντέμης, απόσπασμα από το ποίημα «Να μάθεις να φεύγεις»)

Η αμήχανη ανακοίνωση του κέντρου Πολιτισμού του δήμου Κορινθίων

Πολλά πράγματα μπορούν να δημιουργήσουν μια “εξωλεκτική επικοινωνία” ώστε να μπορείς να αντιληφθείς τις πραγματικές προθέσεις. Και σε αυτή την ανακοίνωση η λέξη “κλειδί” είναι το ρήμα “σε ευγνωμονούμε” .

Η συγκεκριμένη λέξη δεν χρησιμοποιείται εύκολα κυρίως σε τέτοιου είδους ανακοινώσεις. Είναι τουλάχιστον αμήχανη και έκφραση ανάγκης μέσα στο γενικότερο κλίμα. Όταν ευγνωμονείς κάποιον δεν τον αφήνεις να φύγει. Όταν ευγνωμονείς κάποιον έχεις να επιδείξεις έργο μαζί του. Το σε ευγνωμονούμε μοιάζει με επικήδειο μιας σχέσης. Σε ευγνωμονούμε για να τελειώνουμε..