Οι δύο σπουδαίοι συγγραφείς επέλεξαν δύο διαφορετικά σενάρια για τις δυστοπίες τους, σε μια προσπάθεια να προβλέψουν το μέλλον της κοινωνίας.

Ο μεν Τζορτζ Οργουελ περιγράφει στο μνημειώδες έργο του «1984» ένα μονοκομματικό κράτος, που ασκεί ασφυκτικό έλεγχο στις ζωές των ανθρώπων και τους εμποτίζει καθημερινά με προπαγάνδα που δεν μπορούν να αποφύγουν, αφού η τηλεόρασή τους παραμένει υποχρεωτικά ανοιχτή στο εσαεί. Η λογοκρισία «προστατεύει» τους πολίτες από τις «επικίνδυνες» ιδέες και απόψεις. Επιπρόσθετα, το κράτος χρησιμοποιεί το μονοπώλιο της βίας με τρόπο συντριπτικό, πλην όμως αποτελεσματικό, ενώ διαστρεβλώνει το νόημα των λέξεων, σε βαθμό που αυτές γίνονται αγνώριστες και καταλήγουν να σημαίνουν το ακριβώς αντίθετό τους.

Από την άλλη ο Αλντους Χάξλεϊ σκιαγραφεί ένα καθεστώς soft ολοκληρωτισμού, στο οποίο κυριαρχεί η επιστήμη σε όλα τα πεδία. Η γενετική δημιουργεί και αναπαράγει τις τάξεις, οι οποίες είναι προκαθορισμένες (Αλφα, Βήτα, Γάμα, Δέλτα και Εψιλον), ενώ η «υπνοπαιδεία» φροντίζει να εξασφαλίζει, ότι η κατανάλωση (η βασική κοινωνική δραστηριότητα) θα συνεχίζεται στο διηνεκές. Οι πολίτες παίρνουν σε σταθερή βάση ένα ναρκωτικό, το «σόμα», το οποίο δημιουργεί αισθήματα ηδονικής ευφορίας. Στον «Θαυμαστό Καινούργιο Κόσμο» δεν υπάρχει λογοκρισία ή καταστολή, όμως η αλήθεια χάνεται μέσα σε έναν ωκεανό υπερπληροφόρησης, όπου κανείς δεν μπορεί να ξεχωρίσει, τι είναι πραγματικό και τι fake news.

Ποια είναι η σύνδεση με όσα ζούμε σήμερα εν Ελλάδι; Οτι η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει διαλέξει τα «καλύτερα» στοιχεία και από τα δύο αυτά συστήματα: αυταρχισμός, καταστολή, παρακολουθήσεις πολιτικών αντιπάλων, λογοκρισία μέσω της εξαγοράς των ΜΜΕ και ταυτόχρονα πλειοδοσία fake news και πρόκληση της απόλυτης σύγχυσης.

Ενα «επιτελικό» υβρίδιο από Οργουελ και Χάξλεϊ που δεν αφήνει τίποτα στην τύχη: λογοκρίνει μέσω των SLAPPs (βλ. αγωγές Δημητριάδη κατά «Εφ.Συν.» και Reporters United) και της προληπτικής παρακολούθησης (βλ. Κουκάκης, Μαλιχούδης), ενώ θεωρεί, ότι η δημιουργία μιας αστυνομίας είναι η απάντηση, όποια και εάν είναι η ερώτηση (πανεπιστημιακή, δικαστική κ.λπ.). Παράλληλα, ποτέ το σύστημα της ενημέρωσης δεν ήταν τόσο κατευθυνόμενο όσο σήμερα: παράγει τα fake news όπως το σύννεφο τη βροχή (για να θυμηθώ μια παλιά παρομοίωση).

Η 108η θέση στη λίστα με την ελευθερία του Τύπου των Δημοσιογράφων Χωρίς Σύνορα δείχνει, ότι ο ξεπεσμός της δημοσιογραφίας είναι βαρέλι δίχως πάτο. Οι ανησυχίες για το κράτος Δικαίου στην Ελλάδα, που εκφράζουν ο διεθνής Τύπος αλλά και θεσμικά όργανα της Ε.Ε. και του Συμβουλίου της Ευρώπης, είναι χαρακτηριστικές της κατάστασης που βρισκόμαστε σήμερα.

Για να επιβεβαιώσει η κυβέρνηση, ότι συναγωνίζεται στα ίσα τον Ορμπαν, μαθαίνουμε ότι φέρνει νομοσχέδιο, μέσα στο οποίο υπάρχει άρθρο που συστήνει επιτροπή λογοκρισίας των ΜΜΕ, την οποία συνδέει μάλιστα και με την κρατική χρηματοδότηση και διαφήμιση. Παράλληλα, η πλειοψηφία της Ν.Δ. στην εξεταστική επιτροπή για τις υποκλοπές αποφάσισε να μη δημοσιεύονται τα πρακτικά της, επιβάλλοντας έτσι το «απόρρητο» των συνεδριάσεών της. Η δε Ντόρα Μπακογιάννη απείλησε ουσιαστικά όσους κληθούν ως μάρτυρες σε αυτήν, ότι κινδυνεύουν με δεκαετή φυλάκιση, αφού το «σπάσιμο» του απορρήτου είναι κατά την άποψή της κακούργημα.

Εκβιασμοί, απειλές, «νουθεσίες», αγωγές κατά ΜΜΕ, διασπορά ψευδών ειδήσεων ή απόκρυψη άλλων. Αυτή είναι η παλέτα του καθεστώτος Μητσοτάκη, η οποία περιέχει αποκλειστικά και μόνο μελανά χρώματα!

Τάσος Τσακίρογλου

πηγή: efsyn.gr