Κομπανιέρο Πιτσιρίκο,
Όλα τα παιδιά του blog κάλυψαν και με το παραπάνω τις πυρκαγιές στην Ελλάδα και την τεράστια καταστροφή στην Εύβοια, που ακόμα μαίνεται· άλλοι γράφουν ότι μέχρι τώρα είναι 400, άλλοι 600 χιλιάδες καμένα στρέμματα, λες και πήγαμε στον μανάβη, λες και έχει σημασία ο τελικός απολογισμός, δηλαδή αν κάηκαν 2 ή 5 ή 10 χωριά.

Αυτό που θέλω να πω, είναι ότι αν ήταν 100 στρέμματα και 1 καμένο σπίτι, αυτό θα ήταν παρήγορο για τον άνθρωπο που καταστράφηκε;

Γιατί αυτός είναι ο κίνδυνος που ελλοχεύει στην στατιστική. Να βλέπουμε το δέντρο και να χάνουμε το δάσος και το σοκ να επέρχεται από ένα ορισμένο όριο και έπειτα. Δηλαδή, όταν καταστρέφονται κάποιοι λίγοι, κάπου μακριά μας, να μην τρέχει κάτι, να μην μας «συγκινεί».

Ελπίζω, να μην πέσουν οι Έλληνες στη λούμπα της ψυχικά αποδεκτής καταστροφής, παρότι τους έχει ήδη συμβεί αυτό σε ένα κάρο περιπτώσεις και παρότι περιγράφει απόλυτα τη σημερινή κατάσταση της ελληνικής κοινωνίας.

Υπενθυμίζω, ότι το χειμώνα που πέρασε συνέβησαν τεράστιες καταστροφές από πλημμύρες, χιονοπτώσεις, σεισμούς -στα κοντέινερ είναι ακόμα οι κάτοικοι πληγέντων χωριών-, ενώ η κατάσταση των νοσοκομείων ήταν τουλάχιστον τραγική. Όλα αυτά τον τελευταίο χρόνο, δηλαδή χώρια τα προηγούμενα χρόνια και τις προηγούμενες καταστροφές.

Λίγο παρακάτω η συνέχεια πάνω σ’ αυτό, γιατί μερικά από τα όσα μεταφέρονταν, στο μεταξύ, από τα μέτωπα είναι να τραβάς τα μαλλιά σου.

Σε ένα χωριό της Εύβοιας, οι αστυνομικοί έδειραν κάτι πεισματάρηδες νέους που δεν εγκατέλειπαν το χωριό, για να τους …σώσουν.

Πρόεδρος κοινότητας -στη Γορτυνία- ξέσπασε σε λυγμούς, αναφέροντας ότι ζήτησε βοήθεια από την Πυροσβεστική και τον ρώτησαν αν έχει πολιτικό μέσο.

Οι Έλληνες κάθονται και χαζεύουν τις μάνικες των Ρουμάνων, και μόλις συνειδητοποίησαν ποιος από τους δυο είναι ο φτωχός της …Ευρώπης. Οι δε Ρουμάνοι αναρωτιόντουσαν,, πως ξέφυγε έτσι η φωτιά και γιατί δεν την έσβησε κανείς. «Αθώοι μου Ρουμάνοι», έγραψε εύλογα ένας.

Και όπως έγραψε ένας άλλος: «Θα φύγουν οι Ρουμάνοι και θα λένε “μ@λάκα, τι μπoυρδέλο ήταν αυτό;”».

Το άλλο, το ωραίο, που περιμένανε κάποιοι τους εφοπλιστές να επιδείξουν …πατριωτισμό; Αυτούς που ούτε την ελληνική σημαία δεν βάζουν στα πλοία τους, για να μην πληρώνουν φόρο; Σοβαρά τώρα;

Βλέπετε, όσοι εγκατέλειπαν την Εύβοια, μέσω ferry boat, πλήρωσαν κανονικά εισιτήριο και ένας δεν είπε «παιδιά τι κάνουμε τώρα, γιατί δεν βάζουμε φωτιά το πλοίο;». Ούτε τότε αντίδραση.

Και πολλά ακόμη, που είναι γνωστά από χρόνια, δεν είναι πρωτοφανή.

Το θυμάται κανένας, ότι η Ελλάδα πληρώνει ένα χρέος, του οποίου η περίοδος χάριτος λήγει το 2032; Αν έπρεπε κάποιος να στεναχωριέται, αυτοί είναι οι πραγματικοί ιδιοκτήτες της χώρας. Εσείς είστε ενοικιαστές.

Δηλαδή, τα τελευταία 10-12 χρόνια είναι τα καλά υποτίθεται, και δεν θέλω καν να αναφέρω τι έχει συμβεί μέσα σ’ αυτά, γιατί θα αναγκαστώ να ξεστομίσω μια ρήση του Διονύσιου Σολωμού που θα ενοχλήσει.

Ειλικρινά, βαρέθηκα να ακούω πόσο τα σκάτωσε ο Γιωργάκης, ο Αντωνάκης, ο Αλεξάκος και τώρα ο Κούλης. Η χώρα ξεπουλήθηκε και οι πολίτες της αγχώνονται ποιος θα νοικιάζει το μέγαρο Μαξίμου.

Οι Έλληνες, αφού έσωσαν τους πάντες εκτός των ίδιων, τώρα απορούν που δεν υπάρχει θέση στο καράβι και γι’ αυτούς. Σοβαρά, τώρα;

Παιδιά, άμα σας περνούν για μ@λάκες, κάποιο δικαίωμα τους δώσατε.

Είχε απόλυτο δίκιο ο Τσε Γκεβάρα -δεν με νοιάζει άμα πέφτει βαρύς- όταν το ξεστόμισε: «δεν υπάρχουν απελευθερωτές, μόνοι τους απελευθερώνονται οι άνθρωποι».

Γενικά, σε ποιο σημείο πρέπει να φτάσουν οι Έλληνες για να το αντιληφθούν;

Πραγματικά εκπλήσσονται οι πολίτες που οι μασαμπουκωμένοι δημοσιογράφοι δείχνουν αυτά που θέλουν και που ο Μητσοτάκης με την κουστωδία του είναι YOLO; Εντάξει, τους είπε συγγνώμη, που ήταν λίγο παραπάνω ανέμελος απ’ όσο έπρεπε, την οποία συγγνώμη η γιαγιάκα μου έλεγε είναι «μισό χέσιμο». Σοβαρά, τώρα;

Πού ζούσατε όλα αυτά τα χρόνια; Γιατί αν ζούσατε στην Ελλάδα, δεν έχετε καμία δικαιολογία, εδώ και καιρό.

Είναι θλιβερό που αυτά που γράφουμε, τα γράφαμε το 2013, το 2015, και κάθε άλλη χρονιά πριν ή μετά.

Δεν σας αρέσει το τριμπούρδελο που ζείτε; Κάψτε και το υπόλοιπο ή φτιάξτε το απ’ την αρχή όπως θέλετε εσείς.

Συνειδητοποίησαν οι κάτοικοι στην Εύβοια ότι μόνοι τους μπορούν περισσότερα; Μπράβο τους. Πορευτείτε στη συνέχεια με αυτό. Το αντέχετε;

Αλλά, ειλικρινά, από ενδιαφέρον και πάλι, μην περιμένετε απ’ αυτούς που θα πουλούσαν και την μάνα τους, να σας λυπηθούν. Δεν θα το κάνουν ποτέ. Σας έχουν περισσότερο χεσμένους, απ’ ό,τι τους έχετε εσείς.

Και πονάει αφάνταστα να βλέπεις απελπισμένους ανθρώπους να αναρωτιούνται, γιατί δεν τους λυπάται κανείς. Εκεί πόνταραν και εκεί θα συνεχίσουν να ποντάρουν, στην απελπισία.

Συγγνώμη για τα τσιτάτα, αλλά με αρέσουν. Ο Πλάτωνας βλέποντας τον Διογένη κάποτε να τρώει ψωμί και ελιές τον ρώτησε «αν πήγαινες στον Διονύσιο, τώρα δεν θα έτρωγες ψωμί και ελιές». Και ο Διογένης του απάντησε «αν έτρωγες ψωμί και ελιές, Πλάτωνά μου, δεν θα χρειαζόταν να πας στον Διονύσιο».

Αν το τίμημα για να έχετε κάτι είναι ασύμφορο, πχ η αξιοπρέπεια, τότε καλύτερα να μην το έχετε.

Μάλλιασε ο πιτσιρίκος να το λέει, όλα τα χρόνια, ότι με λιγότερα λεφτά μπορεί να ζήσει κανείς, χωρίς δικαιοσύνη είναι τελειωμένος.

Γιατί υπάρχει μια απορία αυτές τις 7 μέρες.

Τα βάλατε εύλογα με τους πολιτικούς, αλλά γιατί δεν τα βάζετε με τα αφεντικά τους; Ο Μητσοτάκης ήταν τελειωμένος και αναλώσιμος την στιγμή που ανέλαβε την …διακυβέρνηση της χώρας. Το ήξεραν όλοι, εκτός του ίδιου. Αλλά το ήξεραν. Θα φύγει, θα έρθει ο επόμενος.

Όπως και η Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Αναλώσιμη και αυτή. Έχει εφεδρείες το σύστημα μπόλικες. Δεν αγχώνεται σε τέτοιες περιπτώσεις.

Απόθεμα σε αφεντικά δεν έχει. Είναι πάντα τα ίδια και ξέρετε ποια είναι. Συνήθως έχουν τα ΜΜΕ που βρίζετε, κουμπαριές με τους πολιτικούς και τα καράβια που σας κόβουν εισιτήριο ακόμα και όταν έχει πάρει φωτιά ο κώλος σας.

Οι Έλληνες ολιγάρχες δεν το έχουν σε τίποτα να σας τον τυλίξουν και να κρεμάσουν τον Μητσοτάκη στο Πεδίο του Άρεως, για να σώσουν τη μόνη γούνα που τους νοιάζει, τη δικιά τους.

Αλλά εντάξει, θα επανέλθει ο Αλέξης στην εξουσία και θα τους τσακίσει για πάρτη σας.

Βαρέθηκα, ρε αδερφέ, να βλέπω τις ίδιες απορίες ζωγραφισμένες στα πρόσωπα των ίδιων ανθρώπων.

Πού είναι η κυβέρνηση, πού είναι η πυροσβεστική, πού είναι ο υπουργός, πού είναι η Πελώνη, που είναι οι δήμαρχοι, τι κάνει τόσες μέρες ο πάλαι ποτέ …Μωυσής· αν και αυτό απαντήθηκε εκτενώς.

Βρε αγόρια μου, ειλικρινά, να σας πω κάτι; Μην ρωτάτε μ@λακίες.

Αν δεν σώσουν οι κάτοικοι αυτής της χώρας αυτή τη χώρα και τους εαυτούς τους, τότε ποιος;

Εσείς θα σώσετε εσάς. Αλλιώς, κανένας άλλος. Αν δεν το θέλετε, καλύτερα να μπει η χώρα ξανά σε lockdown. Αυτή τη φορά για πάντα. Θα γλιτώσει από όλον αυτό τον θόρυβο και όλη αυτή την αγωνία.

​Το συμπέρασμα είναι ξανά αυτονόητο: δεν υπάρχουν σωτήρες, μόνοι τους σώζονται οι άνθρωποι. Εφόσον το θέλουν.

Και την τελευταία φορά που κοίταξα στην Ελλάδα κατοικούν Έλληνες. Δεν κατοικούν Γάλλοι, Γερμανοί, Τσέχοι, Αμερικάνοι ή Ρουμάνοι. Ωραίοι οι ξένοι πυροσβέστες, αλλά δεν θα λύσουν το μεγάλο έλλειμμα της χώρας.

Και δεν υπάρχει μεγαλύτερη απόδειξη, απ’ όλες αυτές τις μέρες, για το ποιος πρέπει να σώσει ποιον. Για τους δε πρόσφυγες που είναι πάλι αόρατοι, δεν είναι τώρα η ώρα και δεν θα επεκτείνω άλλο το κείμενο, δεν φταίει κανένας που οι Έλληνες θεώρησαν ότι τα συμφέροντά τους είναι ταυτόσημα με εκείνα των ολιγαρχών και όχι με εκείνα των προσφύγων και μεταναστών, συν το γεγονός ότι μετά την κατάρρευση του Μητσοτάκη, έχω μια υποψία για το τι ακολουθεί, που προτιμώ να μην την ξεστομίσω τώρα. Εν καιρώ.

Και αν τελικά αποφασίσετε να τους περάσετε σουβλάκι, να τα κάνετε πoυτάνα όλα, που έπρεπε να είχε γίνει εδώ και χρόνια, καμιά αντίρρηση από εμάς.

Αρκεί να συνειδητοποιείτε, ότι δεν είναι ένα κράτος που κατέρρευσε, όλα αυτά τα χρόνια, αλλά μια ολόκληρη κοινωνία. Το συνειδητοποιείτε αυτό;

Όπως και να έχει: άντε και καλή τύχη, μάγκες. Είπαμε, θα την χρειαστείτε.

Με εκτίμηση,

Άρης

Υ.Γ. Τα δέντρα ξαναφυτρώνουν, τα σπίτια ξαναχτίζονται αλλά τα ζώα δεν ανασταίνονται. Ούτε μετακόμισαν στο εξοχικό τους για να σωθούν από την φωτιά. Κάηκαν. Χάθηκαν. Και δεν θα επιστρέψουν σε λιγότερο από 50 χρόνια, και μόνο εφόσον το είδος αυτό έχει μέλη σε κοντινές περιοχές. Διαλύθηκε ένα οικοσύστημα, λοιπόν. Που αν υπάρξει ποτέ ξανά, δεν θα είναι το ίδιο, θα είναι άλλο οικοσύστημα, διαφορετικό, με άλλη βιοποικιλότητα. Δεν νομίζω ότι έχουμε συνειδητοποιήσει οι άνθρωποι, τι μας περιμένει επακριβώς. Στο μεταξύ μας έχουν ήδη ανακοινώσει τις μας περιμένει, στο περίπου. Όπου και αν βρισκόμαστε. Συνηθίστε την ασθένεια, γιατί περίθαλψη τέλος. Συνηθίστε την κλιματική αλλαγή, γιατί δάση τέλος. Συνηθίστε την οικονομική κρίση, γιατί ευημερία τέλος. Συνηθίστε τις ανισότητες, γιατί κάθεστε και μας κοιτάτε που σας κλέβουμε όλη μέρα, κάθε μέρα. Συνηθίστε τις καταστροφές, γιατί κοινωνία τέλος. Ο καθένας μόνος του και όποιος επιζήσει. Συνηθίστε να δουλεύετε, γιατί κάποιος πρέπει να τρέχει πέρα-δώθε να σώσει οτιδήποτε αν σώζεται. Εθελοντικά. Και εμείς στην κοσμάρα μας, κολλημένοι στις πολιτικολογίες μιας άλλης εποχής, ενός άλλου αιώνα και στη βλακώδη πεποίθηση ότι ευημερούμε, γιατί είμαστε καλύτεροι αυτών που υποφέρουν. Πολλή μεμψιμοιρία και παραίτηση και ανούσια ικανοποίηση όταν σώνουμε ένα δέντρο, από ολόκληρο δάσος. Και δεν εννοώ μόνο στην Ελλάδα. Εννοώ και εμάς τους δυτικούς. Στον Τρίτο Κόσμο δεν προλαβαίνουν να το σκεφτούν, εξάλλου. Στην τελική, αν δεν μπορείς να αλλάξεις την ζωή σου στον τόπο που κατοικείς, να σώσεις το τομάρι σου, τότε για ποια ανθρωπότητα και ποιον πλανήτη/κόσμο έχουμε το θράσος να μιλάμε; Ποια …Δημοκρατία, όταν δεν υπάρχουν πολίτες, παρά μόνο καταναλωτές και εργάτες; Εν έτει 2021, και η φτώχεια ή οι καταστροφές αντιμετωπίζονται ως ατομικές επιλογές ή κακοτυχία ή πολιτική ανικανότητα -που είναι, αλλά, και είναι μεγάλο αλλά, οι πολιτικοί δεν είναι στην κορυφή της πυραμίδας. Και αυτή η ρημάδα η πυραμίδα είναι το γαμημέvο πρόβλημα. Και αναρωτιόμαστε τι άλλο μπορεί να πάει στραβά; Τίποτα. Όλα καλά θα πάνε. Μέχρι να μην πάνε άλλο. Ελπίζω όταν το καταλάβουμε, να έχει μείνει κάτι να σώσουμε.

(Φίλε Άρη, δίνε πόνο. Άρη ξέρεις πολύ καλά πως δεν έχουν κανένα απολύτως νόημα αυτά που γράφουμε και λέμε, πέρα από την προσωπική μας εκτόνωση. Γιατί και του χρόνου τα ίδια θα γράφουμε και θα λέμε. Και τον άλλο χρόνο. Και τον παράλλο. Όσο για τη συγγνώμη, δεν είναι μισό χέσιμο· η συγγνώμη είναι το δεύτερο χέσιμο. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

ΠΗΓΗ: pitsirikos.net