Οφείλουμε να μην αντιμετωπίζουμε το θέμα αποσπασματικά. Παράλληλα με τη Θεραπεία, πρέπει να αντιμετωπίσουμε ενεργά τις εξαρτήσεις με όρους δημόσιας υγείας, ως μία πολύ σοβαρή απειλή, ως ένα ενιαίο πρόβλημα.

Δελτίο Τύπου για τη Δήλωση του ευρωβουλευτή ΣΥ.ΡΙΖ.Α. – ΠΣ / The Left και μέλους της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων (LIBE) Κώστα Αρβανίτη, για την Παγκόσμια Ημέρα κατά των Ναρκωτικών

“Tο πρόβλημα της χρήσης και της εξάρτησης δεν είναι ατομικό. Καθρεφτίζει μια βαθιά δυσλειτουργία της κοινωνίας, που μετατοπίζεται στις ψυχές και τα σώματα των χρηστών. Και όπως όλα τα προβλήματα, επιδεινώνεται όταν υπάρχει κοινωνική ανισότητα, ανεργία, ανέχεια.

Όταν υπάρχει πόνος.

Η εποχή του COVID19 φέρνει μαζί της νέες μεθόδους διακίνησης, μια νέα γενιά χρηστών από διαφορετικές ηλικίες, με διαφορετικές αντιλήψεις για τη χρήση. Πλέον η χρήση ναρκωτικών στην ΕΕ χαρακτηρίζεται από υψηλή διαθεσιμότητα και μεγαλύτερη ποικιλομορφία στα πρότυπα κατανάλωσης.

Η ψυχική πίεση των lockdown, η κοινωνική αποστασιοποίηση και απομόνωση, φαίνεται πως επέδρασαν καταλυτικά στην αύξηση της ζήτησης. Παράλληλα αυξήθηκε η νοθεία, καθώς και η παραγωγή συνθετικών ναρκωτικών, σε μια Ευρώπη η οποία από καταναλώτρια μετατρέπεται σε παραγωγός ουσιών.

Στα νέα δεδομένα βλέπουμε ακόμα μεγάλη διαθεσιμότητα ψυχοδιεγερτικών ουσιών, εκτίναξη της χρήσης κοκαΐνης, εξάπλωση της χρήσης κρακ, ιδιαίτερα στους ευάλωτους πληθυσμούς και υπερκατανάλωση ψυχιατρικών φαρμάκων. Φυσικά, η ανάγκη για αύξηση των υπηρεσιών θεραπείας, παραμένει ύψιστη, και επίκαιρη, σε όλες τις χώρες της Ενωμένης Ευρώπης,

Ας εστιάσουμε στα εργαλεία που έχουμε, στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, ως άνθρωποι και ως κοινωνία για να αντιμετωπίσουμε τη χρήση και την εξάρτηση. Ας μιλήσουμε για το ΚΕΘΕΑ (την αλλοίωση του χαρακτήρα του οποίου μεθόδευσε η κυβέρνηση Μητσοτάκη) και τις θεραπευτικές κοινότητες, που έχουν αναστήσει παιδιά και σώσει οικογένειες από το χείλος του γκρεμού.

Ας μιλήσουμε για το εξαιρετικό έργο του Ευρωπαϊκού Κέντρου Παρακολούθησης Ναρκωτικών και Τοξικομανίας και την προοπτική δημιουργίας ενός νέου, ισχυρού ευρωπαϊκού οργανισμού κατά των εξαρτήσεων, που προτείναμε και συζητείται στις Βρυξέλλες.

Οφείλουμε να μην αντιμετωπίζουμε το θέμα αποσπασματικά. Παράλληλα με τη Θεραπεία, πρέπει να αντιμετωπίσουμε ενεργά τις εξαρτήσεις με όρους δημόσιας υγείας, ως μία πολύ σοβαρή απειλή, ως ένα ενιαίο πρόβλημα.
Και πάντοτε, σταθερά απέναντι σε κοντόφθαλμες αντιλήψεις του προβλήματος που ευτελίζουν την ανθρώπινη ύπαρξη, ας εστιάζουμε στις αιτίες που προκαλούν τον πόνο.

Τον βαθύ ψυχικό πόνο που βρίσκεται πάντα πίσω από την εξάρτηση.

Πόνο που αντιμετωπίζεται μόνο μέσα από την Κοινότητα”.