Ο λόγος όχι για τις προβατίνες, αλλά για τον Περιφερειάρχη Πελοποννήσου Παναγιώτη Νίκα.
Αφού δεν το έχει με την πολιτική και ως «ρήτορας» στα περιφερειακά συμβούλια έχει τρία χαρακτηριστικά που τον στιγματίζουν.
Α. Δεν έχει ειρμό (πλοκή, σύνδεση, ακολουθία σκέψεων).
Β. Δεν τον καταλαβαίνει κανείς, εκτός όταν … υβρίζει αμυνόμενος επειδή νομίζει πως οι άλλοι τον… υβρίζουν (όπως λέει ο ίδιος) επειδή… τολμούν να ασκούν κριτική στον Μητσοτάκη και την Κυβέρνηση…(;)
Γ. Βλέπει παντού εχθρούςακόμη και στην παραταξή του, στο κόμμα του και εσχάτως και στην Κυβερνησή του. Ακόμη και αυτούς που θέλει να προσεγγίσει με γλυκόλογα (π.χ κομμουνιστές), «ξεχνιέται» και αρχίζει κάτι «σταλινικούς» κάτι … «Αφγανιστάν» και άλλα ωραία!
Οι επικεφαλείς των παρατάξεων προσπαθούν με λόγο πολιτικής συγκρότησης να τον οδηγήσουν σε πολιτική αντιπαράθεση.
Μάταια όμως.
Ο Νίκας διατηρεί την «απολιτίκ» παρουσία του, κάτι που και ο ίδιος αντιλαμβάνεται.
Γι’αυτό και επαναλαμβάνει συνεχώς … «τώρα θα μιλήσω πολιτικά…»!
Όσοι μιλούν πολιτικά, δεν έχουν την ανάγκη να επισημάνουν πως όσα πουν αποτελούν … πολιτική ρητορική. Απλά μιλούν…!
Μόνο οι ΑΓΓΕΛΟΙ έχουν καταλάβει τον … απολιτίκ Νίκα.
Επικεντρώνονται στα Περιφερειακά θέματα τα οποία αναπτύσσουν με πολιτική προέκταση, ανάλογα την προσωπική τους πολιτική τοποθέτηση.
Και αυτό έχει κάνει ξεχωριστούς τους ΑΓΓΕΛΟΥΣ.
Λυμπεροπούλου, Μπούζα, Νικολάκου, Δημητρακοπούλου και Σπυριδάκου, αν και σε ξεχωριστές παρατάξεις έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό.
Επικεντρώνονται σε θέματα Περιφέρειας, ενώ σχεδόν πάντα Νίκας και πρόεδρος Π. Σ, δεν φέρνουν τα θέματα που αναδεικνύουν (οι ΑΓΓΕΛΟΙ) προς συζήτηση στο Περιφερειακό Συμβούλιο.
Σε ότι έχει να κάνει με τον «πολιτικό» Νίκα, μάλλον το ρίχνουν στην πλάκα.
Άλλωστε αυτό είναι ένα στοιχείο που τους έχει φέρει κοντά!