Μια μάλλον άβολη στιγμή επιφύλαξε η παρουσία του Γιώργου Αυτιά στις «Μεγάλες Ημέρες της Νεμέας».

Ο ευρωβουλευτής της ΝΔ βρέθηκε στην τελετή έναρξης και απηύθυνε χαιρετισμό, όμως αυτό που συζητήθηκε περισσότερο στους παριστάμενους δεν ήταν τόσο η ομιλία του όσο ορισμένες από τις αναφορές του για τη Νεμέα και τον αμπελοοινικό κόσμο.

Και εδώ βρίσκεται το ενδιαφέρον της υπόθεσης.

Σύμφωνα με όσα μεταφέρουν άνθρωποι που ήταν παρόντες, ο κ. Αυτιάς μίλησε μεταξύ άλλων για την ανάγκη δημιουργίας ζώνης ΠΟΠ στη Νεμέα. Μόνο που υπάρχει μια μικρή —και μάλλον καθόλου ασήμαντη— λεπτομέρεια: η Νεμέα διαθέτει ήδη από το 1971 θεσμοθετημένη ζώνη ΠΟΠ για το «Νεμέα», μία από τις πλέον αναγνωρίσιμες αμπελουργικές ζώνες της χώρας.

Με άλλα λόγια, στους ανθρώπους που ζουν και εργάζονται εδώ και δεκαετίες γύρω από το κρασί της Νεμέας, δεν χρειάζεται να εξηγηθεί πώς θα δημιουργηθεί κάτι που ήδη υπάρχει.

Το δεύτερο σημείο που προκάλεσε συζήτηση ήταν η αναφορά στη Mercosur. Για τον αγροτικό και ιδιαίτερα τον αμπελοοινικό κόσμο, οι ευρωπαϊκές εμπορικές συμφωνίες δεν είναι θεωρητική συζήτηση . Είναι ζητήματα που συνδέονται άμεσα με τον ανταγωνισμό, τις εισαγωγές και την προστασία της ευρωπαϊκής παραγωγής.Είναι ένα παρα πολύ σοβαρό θέμα που χαρακτηρίζεται από τα όχι “αβανταδόρικα” για την κυβέρνηση αφού την αναγκάζουν να απολογηθεί. Ο κ. Αυτιάς πάντως έδινε οδηγίες.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε και ένα ακόμη στιγμιότυπο. Ο κ. Αυτιάς ζήτησε από τον πρόεδρο του Συνδέσμου Οινοποιών Νεμέας να του αποστείλει τα θέματα που απασχολούν τον κλάδο, προκειμένου να τα προωθήσει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Το αίτημα, σύμφωνα με παρόντες, επαναλήφθηκε αρκετές φορές.

Και κάπου εδώ βρίσκεται το πραγματικό παραπολιτικό της ιστορίας.

Όταν ένας ευρωβουλευτής επισκέπτεται μια περιοχή με τόσο συγκεκριμένη παραγωγική ταυτότητα, οι άνθρωποι που βρίσκονται απέναντί του περιμένουν να γνωρίζει τουλάχιστον τα βασικά για τον τόπο, την παραγωγή και τα θεσμικά δεδομένα που τους αφορούν.

Γιατί άλλο πράγμα είναι να ζητάς από τους παραγωγούς να σου στείλουν τα προβλήματά τους για να τα μεταφέρεις στις Βρυξέλλες και άλλο να πηγαίνεις στις Βρυξέλλες έχοντας ήδη καταλάβει ποια είναι αυτά τα προβλήματα.

Και στη Νεμέα, όπως φάνηκε, κάποιοι από τους παριστάμενους περίμεναν περισσότερη γνώση και λιγότερες… οδηγίες.