Αναρωτιέμαι εάν έχει ακούσει έστω και ένας συνάδελφος δημοσιογράφος σε όλη την Πελοπόννησο έναν αιρετό που να έχει διατυπώσει την άποψη του Περιφερειαρχη Πελοποννήσου πως δεν πρόκειται να ψηφίσει τίποτα που να πηγαίνει κόντρα στην πολιτική του τοποθέτηση.

Όλα αυτά τα χρόνια έχουμε παρατηρήσει πολιτικές κόντρες αντιπαλότητες , διαξιφισμούς ανάμεσα σε πολιτικούς αντιπάλους και μάλιστα εντονότατους.

Πάντα είχαν όμως την αυτοδιοικητική ταυτότητα που έλεγε πως ο κομματισμός βρίσκεται έξω από τα δημοτικά μέγαρα και κατ επέκταση από το Μέγαρο της Περιφέρειας.

Γι αυτό άλλωστε δημιουργήθηκε και η αιρετή Αυτοδιοίκηση και παύτηκαν οι διορισμένοι Περιφερειάρχες τους οποίους ο κ. Νίκας εξ αρχής νοσταλγούσε.

Είναι όμως τρομερό να δηλώνει ο Περιφερειάρχης Πελοποννήσου αυτά τα λόγια που ακυρώνουν το αυτόνομο του θεσμού , την ελευθερία των αποφάσεων , το ανεξάρτητο και το πρωτεύον κριτήριο, αυτό του δημοσίου συμφέροντος και της προόδου της περιοχής.

Βέβαια ο Περιφερειάρχης είναι ειλικρινής. Έχει δείξει και κυρίως εφαρμόσει ο κ. Νίκας αυτό που ακριβώς πιστεύει. Πρώτα η κυβέρνηση και κατόπιν η Πελοπόννησος. 

Σε πολλές κρίσεις που πέρασε ο τόπος ο Περιφερειάρχης Πελοποννήσου αντιδρούσε ως παρατρεχάμενος της κυβερνήσεως. (θυμάστε τις φωτιές;)

Και μπορεί αυτός ο όρος να είναι υποτιμητικός αλλά εννοείται πως δεν μπορεί να γίνεις τίποτα άλλο από αυτό,  όταν είσαι τόσο πολύ κομματικά δεδομένος.

Αλλά αυτό είναι προσωπικό πρόβλημα του Περιφερειάρχη Πελοποννήσου που σε λίγο καιρό θα κληθεί να αντιμετωπίσει τα απόνερα της πολιτικής του συμπεριφοράς.

Οι Πελοποννήσιοι όμως όταν ακούν πως ο Περιφερειάρχης είναι “ο εκτός του συνόλου των συμβούλων στο Περιφερειακό Συμβούλιο (τωρα εξηγείται η κουρτίνα), πως μπορεί και να μην έλθει στις συνεδριάσεις ΑΛΛΑ  πως ό,τι και να ψηφίσουν οι δημοκρατικά εκλεγμένοι σύμβουλοι εκείνος τίποτα δεν κάνει αποδεκτό εάν αυτό δεν συνάδει με τις πολιτικές του πεποιθήσεις πώς μπορούν να αισθάνονται; 

Όχι, θεωρώ δεδομένο πως αυτά που γίνονται στην Πελοπόννησο τα τελευταία χρόνια ούτε υπουργοί, ούτε βουλευτές, ούτε δήμαρχοι μεγάλων πρωτευουσών δεν τόλμησαν ποτέ να διαχωρίσουν, έτσι,  τόσο έντονα την ψήφο των συμπολιτών τους.

Τζ. Σουκ