Η φράση ανήκει στον «κομμουνιστοφάγο» Μακάρθι, που το 1953 στέφθηκε πρόεδρος της «Επιτροπής Αμερικανικών Ενεργειών».

Η επιτροπή συγκέντρωσε το πιο μαύρο κομμάτι της αμερικάνικης ελίτ και ο Μακάρθι, με τα πρωτοπαλίκαρά του, ανάμεσα στους οποίους οι μετέπειτα πρόεδροι Νίξον και Ρήγκαν και ο δικαστής μιας από τις πιο βρώμικες δίκες, Ρόυ Κον, που έστειλε στην ηλεκτρική καρέκλα το ζεύγος Ρόζεμπεργκ, εξαπέλυσε ένα άγριο κυνήγι μαγισσών.

Το αντικομμουνιστικό ντελίριο του «αμερικανισμού με σηκωμένα τα μανίκια», έστειλε στη φυλακή δεκάδες σκηνοθέτες, ηθοποιούς, λογοτέχνες απέλυσε χιλιάδες δημόσιους υπαλλήλους, εκπαιδευτικούς και πολυαριθμότερους εργάτες σε ιδιωτικές επιχειρήσεις κι έκανε μαύρη τη ζωή ανθρώπων, που συνυπήρχαν απλώς στο οικογενειακό ή φιλικό περιβάλλον των διωκόμενων.

Στο κυνήγι συνέπραξε η Κου Κλουξ Κλαν, που στο μεταξύ δολοφονούσε ανενόχλητη, πυρπολούσε τους χώρους στους οποίους γυρίζονταν ταινίες, με μαύρους ή ισπανόφωνους ηθοποιούς, όπως έγινε με την, απαγορευμένη μέχρι το 1964, ταινία «το Αλάτι της Γης». Οι Ζύλ Ντασέν, Τσάρλι Τσάπλιν, Μπέρτολ Μπρέχτ ,Τόμας Μαν, Γκράχαμ Γκρήν, Άρθρουρ Μίλλερ και εκατοντάδες άλλοι, ανάμεσά τους ο φωτογράφος των απόκληρων Milton Rogovin, μπήκαν στη μαύρη λίστα και εγκατέλειψαν τη χώρα της «ελευθερίας».

Ένας από τους διακεκριμένους συνεργάτες- χαφιέδες του Μακάρθι, και ο Λούις Μάγερ, της Χολυγουντιανής κινηματογραφικής βιομηχανίας, Metro Goldwyn Mayer που μαζί με τον Τζάκ Γουόρνερ, επίσης μεγιστάνα του Χόλυγουντ, ιδρύουν «βοηθητικά» στο έργο του Μακάρθι, τη «Συμμαχία Κινηματογράφου για τη Διατήρηση των Αμερικανικών Ιδεωδών» και καταδίδουν, απειλούν, εκβιάζουν και καταστρέφουν τις ζωές χιλιάδων ανθρώπων.

Ο Λούις Μάγερ ήταν ο ιδρυτής της «Ακαδημίας των ‘Οσκαρ».

Ένα κογκλάβιο από 9 χιλιάδες περίπου (κατά 95% λευκά μέλη) τα οποία οργανώνουν κάθε χρόνο τη μεγάλη γιορτή της κινηματογραφικής γκλαμουριάς, με τα κόκκινα χαλιά, από την έξοδο της λιμουζίνας ως την είσοδο της Ακαδημίας, τις πανάκριβες τουαλέτες, τα προβαρισμένα δάκρυα και το «and the Oscar goes to…”.

Το σύνολο των ταινιών που βραβεύονται είναι χολυγουντιανής παραγωγής, με εξαίρεση μόνο μία από τον υπόλοιπο κόσμο, σε αντίθεση με όλα τα υπόλοιπα φεστιβάλ ταινιών (Καννών, Βενετίας κλπ) και το 98% των βραβευμένων συντελεστών έχουν λευκό δέρμα. Ο «Αμερικανισμός με σηκωμένα τα μανίκια» έχει σαφείς προδιαγραφές στον τρέχοντα χρόνο. Σ’ αυτά τα πλαίσια και η τουλάχιστον γελοία δήλωση του Σων Πεν, πως θα λειώσει όλα του τα όσκαρ, αν δεν κληθεί να μιλήσει στη φετινή απονομή ο Ζελένσκι.

Στην ιστορία αυτής της βιομηχανίας της white supremacy και της γκλαμουριάς, ο Μάρλον Μπράντο, ιερό τέρας του κινηματογράφου, αρνήθηκε το χρυσό αγαλματίδιο για την αήθη μεταχείριση των Ινδιάνων στον κινηματογράφο και τη ζωή. Αντέστρεψε, με αξιοπρέπεια, δική του ατάκα απ’ την ταινία ο Νονός, «θα σου κάνω μια προσφορά, που δεν θα μπορέσεις να αρνηθείς» και υπογράμμισε, με τον τρόπο του, πως ότι λάμπει δεν είναι χρυσός.

Νίνα Γεωργιάδου -f/b

πηγή: vathikokkino.gr