Όταν μια δήλωση της Έλσας προκάλεσε “σεισμό” και ανέβασε ψηλά τον πήχη για τους επόμενους – Της Τζένης Σουκαρά
Ήταν από εκείνες τις προσωπικότητες που στο πέρασμά τους εντυπωσιάζουν. Η Έλσα Παπαδημητρίου ήταν “γνήσιο πολιτικό ον” με εκείνη τη στόφα την παλιά και την κουλτούρα την σμιλεμένη.
Ήταν η μακροβιότερη βουλευτής Αργολίδας ,με φίλους πολλούς και ορκισμένους εχθρούς. Ήταν άνθρωπος μαχητικός – δεν φοβόταν τις οξύνσεις και τις πολιτικές αντιπαραθέσεις. Η Έλσα ανήκε στο πολιτικό κέντρο και ήταν μια ευρωπαία πολιτικός με βαθύτατη ευρωπαϊκή συνείδηση.
Είχα την χαρά να μιλήσω μαζί της αρκετές φορές στην τηλεόραση ωστόσο ακόμα και τώρα την ευχαριστώ για μια συζήτηση που κάναμε στο Λουτράκι ,στο ξενοδοχείο Loutraki Pallas ,το 2011, από την τηλεόραση του Drtv .
Είχε διάθεση – ήθελε να μιλήσει για όλα.Και ήξερε πως θα μας δουν!
Η συνέντευξή της κτύπησε κόκκινο.Oι δηλώσεις της ήταν “φωτιά”. Ήταν όμως τόσο αληθινές, τόσο διαχρονικές, που απασχόλησαν όλα τα Αθηναικά ΜΜΕ .
Για εκείνη την συνέντευξη του 2011 που είχε κάνει φινάλε με την Ελσα να παίζει πιάνο, την ευχαριστώ για πάντα.
Η δήλωσή της δείχνει , εκτός από την εκρηκτική της προσωπικότητα,την οξυδέρκειά της και την πολιτική της εντιμότητα.Μια δηλωση πάντα διαχρονική ..Που Πάντα θα καθορίζει την απόσταση από τους υπολοίπους και που τυραννικά επαληθεύεται .
Τι είχε πει λοιπόν:
Για τον υπόγειο κομματικό πόλεμο
Με την γνωστή της ευθύτητα η βουλευτής δεν μάσησε τα λόγια της…
για μια ακόμη φορά και με ιδιαίτερα αυστηρό τρόπο είπε τα εξής :
“Περιμένουν τι; Να βγάλω μαχαίρια; Εγώ αισθάνομαι πολύ πιο ΝΔ απο όλα αυτά τα αστεία “μειράκια”
Θλίβομαι όμως που δεν βελτιώνεται το πολιτικό προσωπικό στο νομό μου!
Μετά απο 20 χρόνια συνεχούς παρουσίας, την οποία εγώ εκλαμβάνω ως 20ετή ψήφο εμπιστοσύνης ,είναι πολύ μεγάλες οι ευθύνες μου και πολύ μεγάλος ο πόνος μου που όσοι θα με διαδεχθούν μια μέρα δεν θα είναι καλύτεροι απο μένα. Αυτό το ευχόμουν πάντα,το εύχομαι τώρα και θα αγωνιστώ γι αυτό,κυρίως αγνοώντας τις αστειότητες! Τώρα βλέπω ανθρωπάκια ,που δεν θα τους έπαιρνα ούτε να μου γυαλίσουν τα παπούτσια ,να παριστάνουν τους Ηρακληδείς μιας παράταξης που δεν ξέρουν τι της έχουν ψάλλει, αμφισβητώντας την δική μου προέλευση και πίστη! Εν ονόματι της ελευθερίας για τους τρίτους ,αλλά της υποχρέωσης για μένα να λέω την γνώμη μου ,τους λέω ” τι να κάνουμε; Μόνο το δικό μου μυαλό έχω να με κατευθύνει!”
Πώς θα αντιδράσει εαν διαπιστώσει πως δεν την χωράει ο τόπος πια;
” Εαν ο τόπος πάψει να είναι ο τόπος που πιστεύω μέχρι σήμερα ότι κατοικώ,εαν θεωρήσω κάποια στιγμή,αλλά απο σοβαρούς ανθρώπους ,όχι απο μειράκια ότι ποδοπατείται η αξιοπρέπεια που χρειάζομαι για να γίνω παράδειγμα στους ανθρώπους μου τότε θα δω!Ό,τι κάνω θα είναι ξεκάθαρο πάντα,έντιμο και θα αφορά την συνειδησή μου !Όχι την φιλία μου με την Ντόρα!Η Ντόρα ήταν,είναι και θα είναι πάντα φίλη μου όσο ζω!”