Θοδωρής Πέτρου: Νέο ΓΠΣ και επέκταση σχεδίου Πόλης των Αγίων Θεοδώρων -Επιτάχυνση διαδικασιών, χθες…
Το μεγαλύτερο και αναγκαιότερο έργο μετά την ολοκλήρωση του αποχετευτικού και βιολογικού καθαρισμού αποτελεί η επέκταση του υφιστάμενου και αναχρονιστικού σχεδίου πόλης και του ΓΠΣ των Αγίων Θεοδώρων.
Το τελευταίο διάστημα διαπιστώνουμε να πραγματοποιούνται μεγάλες επενδύσεις με σκοπό την τουριστική ανάπτυξη.
Το πρώην ξενοδοχείο Χανικιάν ανακαινίζεται ριζικά ως το νέο στολίδι της Brown Hotels και φαίνεται να βάζει γερές βάσεις για το τουριστικό μέλλον του τόπου μας. Όμως, με ένα σχέδιο πόλης από την δεκαετία του 1930 και ένα εγκεκριμένο ΓΠΣ του 1987(ΦΕΚ917Δ) που ποτέ δεν υλοποιήθηκε, έχουμε μείνει πολύ πίσω και πρέπει να προλάβουμε το τρένο για την μεγάλη προοπτική που διαφαίνεται.
Δεν νοείται η περιοχή μας ως κύριο πέρασμα από την Πρωτεύουσα στην Πελοπόννησο, και με τις κυριότερες υποδομές να την διασχίζουν (Νέα Εθνική Οδός, Παλαιά Εθνική Οδός, Προαστιακός Σιδηρόδρομος, Παλιός Σιδηρόδρομος, Αγωγός φυσικού αερίου και δίκτυο υψηλής – υπερυψηλής τάσης ηλεκτρισμού για τα ΚΥΤ Κουμουνδούρου – Κορίνθου – Μεγαλόπολης), να μην έχει ξεκάθαρες και ορισμένες χρήσεις γης με ένα σύγχρονο ΓΠΣ εν έτει 2022.
Επίσης, να υφίσταται μια μεγάλη σε έκταση περιοχή πάνω από τη νέα εθνική οδό, με πολλούς οικισμούς, με ιδιαιτερότητες και με την άναρχη δόμηση του παρελθόντος.
Κυρίως και πρωτίστως εκείνη πρέπει να διευθετηθεί οριστικά για να προσφέρει αναβαθμισμένη ποιότητα ζωής σε όλους τους κατοίκους της και για να μην αντιμετωπίζουν από τη μία ζητήματα με δασικές εκτάσεις και από την άλλη με τακτοποιήσεις αυθαιρέτων. Παράλληλα, έχουμε μια ΒΙΠΕ που δεν ξέρουμε μέχρι που είναι ΒΙΠΕ και αν είναι ΒΙΠΕ, με τη μεγαλύτερη μονάδα διύλισης στα Βαλκάνια και άλλες μεγάλες εταιρείες.
Χωράφια δίπλα σε βιομηχανίες και βιομηχανίες δίπλα σε χωράφια. Αγροτική καλλιέργεια από τη μία πλευρά ενός οικοπέδου, βιομηχανική από την άλλη και οικιστική από την «παράλλη»…
Ένας τόπος που έχει ανάγκη ένα άμεσο νοικοκύρεμα καθώς φαίνεται ότι η τουριστική προοπτική, αρχικά της περιοχής του Λιάντρου, θα «εξαφανίσει» τα διαθέσιμα ακίνητα εντός του υφιστάμενου και πολύ μικρού σχεδίου μόλις 400 στρεμμάτων, όταν ακόμα και μικρότερες κοινότητες στον Δήμο μας με τον μισό πληθυσμό έχουν τετραπλάσια στρέμματα διαθέσιμα.
Αυτό δεν το αναφέρουμε ανταγωνιστικά και με κάποια δόση αδικίας, αλλά για να αναδειχθεί ακόμα περισσότερο το πόση ανάγκη έχει αυτή την επέκταση με νέες περιοχές που θα επιτρέπεται η δόμηση. Στην ουσία τώρα, πρέπει να επιταχυνθούν οι διαδικασίες που έχουν κολλήσει από το 2001!
Με την 156 απόφαση του ΔΣ για την αναγκαιότητα νέου ΓΠΣ, φτάνοντας στη(νέα) Β1 φάση το 2017 και παράλληλα να χρησιμοποιήσουμε τα εργαλεία που εκμεταλλεύονται πολλοί Δήμοι στη χώρα μας, σε συνεργασία με το Υπουργείο Περιβάλλοντος, με τοπικά χωρικά και πολεοδομικά σχέδια και «fast track» διαδικασίες για τις πράξεις εφαρμογής. Δεν γίνεται να αφήσουμε τον τόπο στην τύχη του και πρέπει να υπάρξει ορθολογική οργάνωση των κοινόχρηστων χώρων, των κοινωφελών υποδομών και των δικτύων υποδομών, να αναδειχθεί η φυσιογνωμία μιας πόλης που θα θέλουμε να αναδειχθεί πλέον σε όλο τον κόσμο με την επικείμενη έλευση τουριστών, να προστατευθούν οι κάτοικοι και οι ιδιοκτήτες γης, αλλά και να δημιουργήσουμε ένα σταθερό και ξεκάθαρο περιβάλλον σε νέους επενδυτές για να στηρίξουν τον τόπο μας. Γιατί αν δεν μπει μια τάξη στην περιοχή μας με σαφείς κανόνες, δεν μπορεί να σχεδιαστεί το μέλλον της για να εξελιχθεί.
Το αστείο της υπόθεσης για το τέλος, είναι το άγνωστο για πολλούς εγκεκριμένο ρυμοτομικό σχέδιο του Σουσακίου το 1965 που πέρασε με το ΦΕΚ 13Δ/65, έκτασης 1428 στρεμμάτων, λόγω των αναγκών του τότε «Οικοδομικού Συνεταιρισμού νέων Εφέδρων Αξιωματικών Πανελληνίου Ενώσεως», το οποίο είναι σχεδόν τετραπλάσιο σε έκταση από το σχέδιο των Αγίων Θεοδώρων!!!