Δυστυχώς δεν μας προκαλεί έκπληξη το γεγονός, ότι οι 27 ηγέτες της Ε.Ε., στην άτυπη σύνοδο που συγκάλεσε η γαλλική προεδρία στο λαμπερό παλάτι των Βερσαλλιών, δεν κατάφεραν να καταλήξουν έστω σε μια-δυο συγκεκριμένες αποφάσεις, που να προσφέρουν στους Ευρωπαίους καταναλωτές ελπίδα ανακούφισης από την ενεργειακή φρενίτιδα.

Φυσικά και αποτελεί προτεραιότητα η τοποθέτησή τους απέναντι στο μείζον θέμα της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία. Αλλά όπως έχουν εξελιχτεί τα πράγματα, οι πολλές κρίσεις που βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη (η πολεμική, η διπλωματική, η ανθρωπιστική, η προσφυγική, η ενεργειακή, η οικονομική) έχουν γίνει μία.

Κάθε εξέλιξη στο μέτωπο του πολέμου έχει άμεση αντανάκλαση στις αγορές, που ρυθμίζουν τις τσέπες και τις τύχες μας. Είναι απίθανο, να μην το αντιλαμβάνονται αυτό οι Ευρωπαίοι ηγέτες. Πολύ περισσότερο που η ενεργειακή κρίση και η πληθωριστική έκρηξη έχουν προηγηθεί της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, αλλά οι ίδιοι μας διαβεβαίωναν, ότι θα είναι παροδικές και μέχρι το πρώτο τρίμηνο του 2022 όλα θα έχουν επανέλθει στην «κανονικότητα».

O πόλεμος στην Ουκρανία θα έχει άγνωστη διάρκεια και έκβαση. Αλλά ακόμη κι αν έληγε αύριο με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, είναι βέβαιο, ότι θα αφήσει μη αναστρέψιμες πληγές στο διεθνές οικονομικό σύστημα και στις ευρωπαϊκές οικονομίες.

Εχει ήδη προκαλέσει τεράστιες απώλειες στα λαϊκά εισοδήματα. Μερικές από αυτές σχετίζονται όχι τόσο με τον πόλεμο, όσο με τον τρόπο που η ευρωπαϊκή ηγεσία επέλεξε να οργανωθούν ή, για την ακρίβεια, να αποδιοργανωθούν οι αγορές ενέργειας, παρασύροντας σε ανατιμήσεις όλη την αλυσίδα παραγωγής και εμπορίου.

Ενα ανελέητο σύστημα, στο οποίο η κερδοσκοπία είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση, φέρνει σε κατάσταση ανέχειας και σε κίνδυνο φτωχοποίησης εκατομμύρια Ευρωπαίους.

Οι παρεμβάσεις και οι ριζοσπαστικές αποφάσεις για την προστασία των καταναλωτών χρειάζονται εδώ και τώρα. Οι πολίτες δεν έχουν την πολυτέλεια της πολύμηνης αναμονής των χρονοβόρων ζυμώσεων, των αντιπαραθέσεων, των συμβιβασμών που χαρακτηρίζουν την ηγεσία της Ε.Ε.

Η ραθυμία που χαρακτηρίζει τους Λουδοβίκους και η αμεριμνησία που δείχνουν οι Αντουανέτες στις Βερσαλλίες, στις Βρυξέλλες και στα άλλα κέντρα της Ε.Ε. κόστισε μια χαμένη δεκαετία στην προηγούμενη κρίση. Θα διακινδυνεύσουν άλλη μία;

efsyn.gr