Το μεγαλύτερο έγκλημα σε τούτη τη χώρα τα τελευταία σαράντα χρόνια είναι η “απογροτοποίηση” της που με τόσο ζήλο μεθοδεύτηκε από όλες τίς κυβερνήσεις.

Τη στιγμή που η ενεργειακή κρίση έχει “ξεχαρβαλώσει” την ευρωπαϊκή οικονομία, τη στιγμή πού η ακρίβεια έχει γονατίσει κάθε νοικοκυριό (τα χειρότερα είναι μπροστά μας), ο Αφοπλισμός τής ελληνικής αγροτικής παραγωγής, εκμηδενίζει κάθε δυνατότητα άμυνας τής χώρας σε τούτο το πόλεμο για τη τροφή (περί αυτού πρόκειται), σε τούτη τη διατροφική κρίση που εξ αιτίας και τού ουκρανικού πολέμου την επιτάχυνε αν και ήταν ήδη δεδομένη κι ανεξέλεγκτη.
Στη χώρα που στις αρχές του προηγούμενου αιώνα η αγροτική οικονομία ήταν αυτή που ξεχρέωσε όλα τα δάνεια και χρέη πού από ιδρύσεως τού ελληνικού κράτους τελούσε υπό χρεωκοπία, κατοχή κι επιτήρηση, το Υπουργείο Γεωργίας θα έπρεπε να ήταν το πρώτο τη τάξη και σπουδαιότητα, ακόμα και πάνω από αυτό τής Αμύνης.
Με ευθύνη όλων των ΚΑΠ τής Ε.Ε που αποδεχτήκαμε (συνθηκολογήσαν οι κυβερνώντες εν αγνοία του Λαού) μέσω τής Επιδοτούμενης Αγρανάπαυσης κι ακαλλιεργεισίας, όχι μόνο σιτάρι να φάμε ψωμί δεν θα έχουμε, αλλά ούτε κόλλυβα για να κλάψουμε τούς νεκρούς μας.

Το μαλακό σιτάρι της Ουκρανίας και Ρωσίας θα εκλείψει για μεγάλο διάστημα.
Το ουκρανικό ηλιέλαιο και καλαμποκέλαιο τείνει να εξαφανιστεί.
Το ελληνικό ελαιόλαδο θα μπορούσε να ήταν η «κιβωτός» τής Διατροφικής μας Αυτάρκειας (πέρα από ναυαρχίδα μας ελληνικής εξαγώγιμης γαστρονομίας).
Η κορινθιακή σταφίδα αν κι ιδιαίτερο διεθνές super food, κατάντησε άγνωστη λέξη ακόμα και για μαθητές Λυκείου…
* το πιο κατω e-mogi αφιερωμένο σε όσους πιστεύουν πώς οι αντιπολεμικές διαδηλώσεις αρκούν να μάς χαρακτηρίσουν ως πολιτικά όντα κι ως δημοκράτες πολίτες, ενώ οι αγροτικές είναι πολυτέλεια και περιττές…