“Το είχαμε ζαλιά, το κάναμε φόρτωμα” λέμε στο χωριό μου, όταν μία κατάσταση χειροτερεύει επικίνδυνα. Τουτέστιν: είχαμε τον άλλον τον ανυπόφορο από την Κάτω Γειτονιά μας, αλλά τώρα το μικρόβιο έφυγε για Κόρινθο.

Κοτζάμ πρώτη πέννα [σου λέει] του νομού [αν όχι της ενδόξου περιφερείας μας] και να σου το ρίχνει στην αφ΄ υψηλού πλακίτσα.

Πώς μου τη σπάει αυτό το κρύο το αίμα, την ώρα που εσένα σου έρχεται να την κάνεις παραυτίκα. Να ψάχνεις μέσο να φύγεις για το οπουδήποτε, και να σου ειρωνεύεται ακόμη και τις ηρωικές τις αποφάσεις.

Ένα προβληματάκι το έχουν αμφότεροι με τον ΠήΘήτα μας. Ο ανυπόφορος, ούτε καν καταδέχεται να τον ονοματίσει. Άλλοτε τον αναφέρει “επί κεφαλής της κυβέρνησης”, άλλοτε “εκλεκτό της αθηναϊκής παράγκας¨”, άλλοτε “κορυφαίο κυβερνητικό υπεύθυνο” -λες και θα πάθει τίπ’τα να προφέρει το ένδοξο όνομα της χερσονήσου της μεγαλονήσου μας.

Η άλλη πάλι, τέτοιες ώρες τέτοια λόγια, βουρ να του βρίσκει ψεγάδια.
Να σου αναρωτιέται “…οποία η θέση μας;” που στείλαμε καλάσνικωφ.

Σκέψου να είχαμε στείλει νερομπίστολα τί θα έγραφε.

Πώς να της εξηγήσεις και δαύτης [άστο με τον ανυπόφορο, δδέεενν…] το στοιχειώδες; Μαντάμ, όσο πιό κουλ η βοήθεια, τόσο πιό σημαντική.
Ορμηνεύω: Όπλα έχουν -ηθικό δεν έχουν. Κι αυτό στηρίζουμε με την cool βοήθεια του Κούλη μας. Αλλά, φευ!, τσάμπα λόγια να εξηγείς τα απλά σε αριστεροθρεμμένους.

Άσε το άλλο. Να σου το πηγαίνει σε παραλληλισμό με την Αργοναυτική εκστρατεία, για να ειρωνευτεί τα σιρόπια και τα αντιπυρετικά μας. Έλεος δηλαδή. Για να στηρίξει κριτική σε τί παρακαλώ; ότι και καλά ο Κούλης μας δεν έχει σχέδιο…
Και να σου επιμένει ότι έχει σχέδιο ο άλλος. Ο προηγούμενος ντε.
Ότι θα φοβηθεί τον Πούτιν, [αν είναι δυνατόν μαντάμ, ο του Χάρβαρντ να φοβηθεί τον Καυκάσιο], γιατί [αν δεν κατάλαβα καλά], ο κολλητός του έκλεισε τα στενά [κάτι με Δέλτα έγραφε θυμάμαι] [Δερβενάκια; Δνείπερο; Δαρδανέλια; θα σε γελάσω].

Βάζω στοίχημα ότι θα την διόρθωσε ο ανυπόφορος για εκείνο το “focus”. Έχει κάτι κολλήματα ο ανθρωπάκος με τα πιο αλλόκοτα ιδεογραφήματα [καλά το ‘πα άραγε;] όπου στα ρίχνει όλα σε μία λέξη. Ότι και καλά από το πολύ το focus θα πάμε, γιατί σου λέει “η ουσία του λάθους έγκειται στον εντοπισμό της προσοχής”.
Κι έψαχνε η γυναίκα από καιρό, πριν μας προκύψει ο ανυπόφορος, “πώς μπερδευτήκαμε έτσι;”
Μ’ αυτά τα μυαλά, με τέτοιους που ανεβάζει, και λοιδωρεί και τη Δημοκρατία μας, πάλι καλά που φθάσαμε μόνον στην περιδίνηση.

3.3.22

ο Διμηνιώτης