Άνοιξη 2022 ..μια κόλαση με φόντο τα πυρωμένα μανιτάρια στο βάθος του ουρανού, που ζωγραφίζουν άτσαλα την απόγνωση στα πρόσωπα αθώων ανθρώπων
Σειρήνες που ουρλιάζουν..πτώματα..βομβες..παράπλευρες απώλειες κι αναλυτές εκ του ασφαλούς πίσω από γυάλινες οθόνες που επιδεικνύουν τις γνώσεις τους στην γεωστρατηγική .

Εκ παράλληλου φανατισμένοι ιεροκήρυκες του λάθους, του πάθους και της απόγνωσης εκατέρωθεν ,καθοδηγούν τα πλήθη για τον επόμενο εμφύλιο με σαθρά, ακραία κι επικίνδυνα επιχειρήματα .
Τα εργοστάσια του πολέμου, βάλανε εμπρός τις μηχανές του πόνου!

Άρχισε η δουλειά ξανά όπως και πρώτα στους…ένδοξους καιρούς….το αίμα τώρα σαν ποτάμι ρέει…ως καύσιμη ύλη σε όνειρα που δεν θα δουν το φως ξανά.
Μίσος….και κροκοδείλια δάκρυα επιφανών δολοφόνων που χρόνια τώρα ζουν από τον θάνατο και την απόγνωση του κόσμου πουλώντας όπλα.

Επίορκοι δικαστές ,στημένες δίκες και πρωτοσέλιδα καθώς οι πρώην δολοφόνοι κατηγορούν ως μάρτυρες κατηγορίας, τους νυν δολοφόνους ως… δολοφόνους μπροστά στο άψυχο ακροατήριο- τραγική ειρωνεία-αρχαία τραγωδία…μάρτυρες αδιάψευστοι τα διάσπαρτα πτώματα ,τα σκοτωμένα περιστέρια της ειρήνης….τα βαμμένα από το αίμα χέρια που ανάβουν ένα κερί στον ύψιστο παρακαλώντας τον οι βόμβες τους να βρούνε στόχο..
ΑΔΙΕΞΟΔΟ!

Σ αυτήν την άνοιξη δεν υπάρχουν χρώματα ,δεν υπάρχουν φωνές και τραγούδια, παρά μονάχα κραυγές και κατάρες μανάδων χαροκαμένων Ουκρανών και Ρώσων…

Σ αυτήν την άνοιξη η νύχτα εναλλάσσεται με νύχτα ….
Δεν σκέφτομαι τώρα πια τον κόσμο των μεγάλων που υφαναν πόντο τον πόντο όλο αυτό το νεκρικό τοπίο…

Σκέφτομαι μονάχα τα παιδιά που αυτή την άνοιξη θα παίζανε ανέμελα στους δρόμους, στις πλατείες ,στις αυλές…

Σκέφτομαι μονάχα τα παιδιά, το κλάμα τους στις υπόγειες στοές μιας κόλασης που φτιάξαμε στον αιώνα του “πολιτισμου” συνώνυμο του θρήνου και της καθόδου στον κάτω κοσμο….

Σκέφτομαι πρώτα τα παιδιά ,θύματα των ισχυρών του κόσμου τούτου, των δημιουργών του χάους κι έπειτα εμάς ως αποδέκτες συμβιβασμένους και συνένοχους πίσω από μια οθόνη αμέριμνοι, απρόσιτοι, κι αλάνθαστοι….να πλένουμε τα χέρια μας ως νέοι Πιλάτοι….κατά τα συνήθη.