Είναι απόλαυση η … ρητορική Νίκα, στα Περιφερειακά Συμβούλια Πελοποννήσου.
Ο συγκεκριμένος Περιφερειάρχης, καταβάλλει προσπάθεια να φανεί πως είναι «κεντρώος» Μητσοτακικός και νομίζει πως αυτό επιβεβαιώνεται με το να λέει (ο ίδιος) πως έχει πει πολλά ευχαριστώ (ως Δήμαρχος Καλαμάτας) στον ΣΥΡΙΖΑ (όταν ήταν Κυβέρνηση) ή να λέει τα καλύτερα για τους αριστερούς στο Περιφερειακό Συμβούλιο ή να έχει άψογη σχέση με το ΚΙΝΑΛ επειδή έχει με έμμισθη σχέση τον «εκλεκτό» του κινήματος στο ΠΣ.
Όμως η συναινετική αυτή «κεντροδεξιά» συμπεριφορά του Νίκα έχει μια κοινή συνισταμένη.
Τους… αγαπά όλους αυτούς, αρκεί να έχουν αντιΤατουλική γραμμή στα ΠΣ.
Όμως επειδή η προεκλογική περίοδος έχει πλέον ξεπεραστεί μετά από 2,5 χρόνια και οι αριστεροί και κεντροαριστεροί επικεντρώνονται στα σημερινά προβλήματα των Πελοποννησίων, αναγκάζουν τον Νίκα, να βγάζει τον πραγματικό δεξιό του εαυτό στη… φόρα.
Και όταν λέμε «δεξιό» εννοούμε τον ακραίο δεξιό που μέλημά του είναι να έχει (μεταξύ άλλων), εχθρούς όσοι δεν είναι με τον δικό του αρχηγό και την περιφερειακή… απομίμηση που εκφράζει ο ίδιος!
Σε συνδυασμό λοιπόν με την ανύπαρκτη σχέση του με αυτό που λέμε «πολιτική», προκύπτει απο τις δημόσιες εμφανίσεις του και στις πράξεις του μια αντιπαθητική μορφή που αρκετές φορές ταυτίζεται με κακόγουστες παραστάσεις επιθεωρησιακού πρωταγωνιστή!
Αναφέρεται υποτιμητικά στο ΠΣ, στις παρατάξεις της κεντροαριστεράς με τον ποσοτικό χαρακτηρισμό «είστε το 1%» και για να δείξει πως είναι μεγαλόψυχος τους εύχεται να το… αυγατίσουν!
Ακόμη και με το ΚΚΕ, ξυπνάνε τα αντικομμουνιστικά του ένστικτα επειδή οι εκπρόσωποί του, κάποιες φορές δεν αναφέρονται κατά του Τατούλη, αλλά κάνουν κριτική στον Μητσοτάκη και στην κυβέρνηση !
Θυμάται την Σοβιετική Ένωση, και τα βιβλία του τύπου… «ο αγών μου»!
Ωστόσο η … απολιτίκ ρητορική του Νίκα καθώς και ολοκληρωτική συμπεριφορά του έχει δημιουργήσει ανησυχίες και προβληματισμούς και μέσα στην παράταξή του σε συμβούλους με έντονη ή με ικανή πολιτική άποψη, που δεν βλέπουν μια περιφερειακή ηγεσία με συμπεριφορά αυταρχική και προσωπικών εκδικητικών πρακτικών.
Όπως λένε μάλιστα οι σκεπτόμενοι πολιτικά περιφερειακοί σύμβουλοι, η υπομονή έχει τα όριά της και τα όρια αυτά προσδιορίζονται χρονικά μέχρι τις Εθνικές Εκλογές.
Συνήθως όμως υπάρχουν και τα… «ατυχήματα» στην πολιτική και μπορεί ο Νίκας να δει πως η «γραμμή» του δεν έχει πορεία το άπειρο αλλά … τέμνεται από καθέτους που δεν ανέχονται σατράπικες συμπεριφορές!