Μάλλον πρέπει να το ξανασκεφτούν οι υπουργοί, που πιστεύουν, ότι νομοθετούν κατά …λαϊκή απαίτηση.

Το είπε η Νίκη Κεραμέως, το είπε και ο Κυριάκος Μητσοτάκης, πως η εφαρμογή της βάσης εισαγωγής στα ΑΕΙ ήταν στο προεκλογικό πρόγραμμα της Νέας Δημοκρατίας. Πράγματι ήταν.

Όμως από την άλλη δεν θυμάμαι και κανέναν υποψήφιο της Ν.Δ να λέει πριν τις εκλογές του 2019 «ψηφίστε μας για να μειώσουμε τους εισακτέους». Όπως δεν άκουσα και κανένα στέλεχος του κυβερνώντος κόμματος, να ζητά την ψήφο για «να καταργήσουμε το 8ωρο».

Αλλιώς τα έλεγαν. Μιλούσαν «κρυπτικά» για αναβάθμιση της παιδείας και για εκσυγχρονισμό στην εργασία. Ακόμη και όταν «ξέφευγε» κάτι, εξαφανίζονταν στο «χάος» των ΜΜΕ που τα έβλεπαν όλα «μπλέ».

Είναι αλήθεια, πώς όσοι είτε λόγω χαρακτήρα, είτε λόγω επαγγέλματος διαβάζουμε αναλυτικά τα προεκλογικά προγράμματα των κομμάτων, ξέραμε αυτά που θα συμβούν. Όμως δεν ισχύει το ίδιο για τον λεγόμενο «μέσο ψηφοφόρο». Αυτόν που δεν έχει είτε την κουλτούρα, είτε την δυνατότητα είτε ακόμη και τον χρόνο να μελετήσει τον προγραμματικό λόγο των πολιτικών σχηματισμών.

Στις τελευταίες εκλογές ένα «κρίσιμο» κοινωνικό κομμάτι προστέθηκε στους παραδοσιακούς «δεξιούς» ψηφοφόρους, για να προκύψει η σημερινή κυβέρνηση της Ν.Δ. Είχε τους δικούς του λόγους, που την προτίμησε στην κάλπη.

Οι περισσότεροι δεν αφορούσαν το πρόγραμμά της. Αλλά την οργή, την κούραση και την απογοήτευση από τα 10 χρόνια των μνημονίων, που «έσκασε» πάνω στον ΣΥΡΙΖΑ. Μια και είχε μπει «στο κάδρο» των μνημονιακών διαχειριστών.

Από το πρόγραμμα της ΝΔ αυτοί οι ψηφοφόροι «κράτησαν» το κομμάτι, που αφορούσε την γενναία μείωση των φόρων, κυρίως του φόρου εισοδήματος και του ΕΝΦΙΑ. Όπως και τις υποσχέσεις για «πολλές και καλές δουλειές». Τις υποσχέσεις, δηλαδή, που σήμερα δεν εκπληρώνονται.

Γι αυτό είναι πολιτική μπλόφα, να ισχυρίζεται η κυβέρνηση σήμερα, ότι το πρόγραμμά της εκφράζει ένα κοινωνικό ρεύμα, πλειοψηφικό. Τέτοιο που στηρίζει όσα κάνει η Νίκη Κεραμέως, ο Μιχάλης Χρυσοχοϊδης ή ο Κωστής Χατζηδάκης. Υπό την συνεπέστατη και πλήρη κάλυψη του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Αρχικά γιατί (όπως κάθε κυβέρνηση που προκύπτει με ενισχυμένη αναλογική) δεν είναι κοινωνική πλειοψηφία. Οπότε το σχετικό «υφάκι» δεν δικαιολογείται. Επίσης, γιατί οι νεοφιλελεύθερες ακρότητες, που εμφορούν νομοθετήματα όπως αυτά που ψηφίζονται για την εκπαίδευση ή την εργασία, ουδέποτε υπήρξαν «κοινωνική απαίτηση» στην Ελλάδα.

Ούτε καν την περίοδο της διακυβέρνησης Μητσοτάκη του 1990-1993, που στο κάτω-κάτω είχε πάρει και ένα πραγματικά μεγάλο ποσοστό, της τάξης του 46,89%. Όχι 39,85% όπως η σημερινή.

Περισσότερο από κάθε άλλον αυτά τα γνωρίζουν οι βουλευτές της Ν.Δ. Γιατί «τρώνε άπειρο ξύλο» στις περιφέρειές τους, όπου είναι υποχρεωμένοι να έρθουν σε μια κάποια επαφή με τον κόσμο.

Βλέπετε τα εργασιακά 10ωρα του Κωστή Χατζηδάκη αφορούν κι αυτούς που ψήφισαν Ν.Δ. Η βάση εισαγωγής της Νίκης Κεραμέως δεν «έκοψε» μόνον τους υποψήφιους από αριστερές οικογένειες.

Γεράσιμος Λιβιτσάνος

ΠΗΓΗ: news247.gr