Σήψη παντού!

Πιστεύαμε μέχρι πρότινος πως η κακή μας τύχη, ο κακός μας ο καιρός και συγκεκριμένοι κακοί πολιτικοι οδήγησαν την χώρα μας στα βράχια ..

Προδοθήκαμε, φτωχύναμε, χάσαμε περιουσίες, χάσαμε την εμπιστοσύνη μας .Οι αντιστάσεις μας περιορίστηκαν σε κανά δυο μπινελίκια, σε κάποιες κακές και επικίνδυνες  πολιτικές επιλογές και πορευθήκαμε.

Σήμερα πιστεύω πως εμείς είμαστεοι επιλογές μας , εμείς είμαστε η μοίρα μας και εμείς είμαστε το ξέβρασμα της φρίκης που βιώνουμε όλο αυτό τον καιρό.

Τα νιάτα αλλάξανε χώρα, εμείς χάσαμε προσανατολισμό, βρεθήκαμε σε περιδίνηση και εκεί στην τελική κωλοτούμπα μας για την υπόκλιση που βγάλαμε την δοκιμασία εις πέρας, ήλθε η πανδημία.

Και η σήψη μπήκε στα σπίτια μας.

Πριν ήταν στους δρόμους.

Στις γειτονιές μας. Ο φόβος του ξένου και ο φόβος του αλλιώτικου.

Ο εγκλωβισμός , ο εμπαιγμός, ο πειραματισμός, ο φόβος, σκοτείνιασε τα μυαλά,τα σκούριασε,  φόρτισε τα ένστικτα.Η πανδημία ξέρασε όλες τις παθογένειες ..

Τις ανοχές της προηγούμενης ζωής.Τα θεμέλια διαπαιδαγώγησης της ελληνικής οικογένειας.Τις εγκλήματικές σιωπές των συνοικιών.Τα τοξικά μυαλά των περιορισμένων , εγκλωβισμένων νταήδων.Η κακοποιημένη  μετάφραση του Ευαγγελίου.

Η σήψη που ξερνάει υποκρισίες , σπυρί που κακοφορμίζει το σύστημα ..

Σαπίλα, φόβος, φθόνος, διασυρμός, βία και θάνατος.

Βιώνουμε τον ζόφο, τον σύγχρονο μεσαίωνα,με την σκιά του θανάτου παντού, με τους εκατοντάδες νεκρούς κάθε εβδομάδα που προσπερνάμε,με τα εμβόλια και τους αρνητές,με τους θυμωμένους που κρατούν στα χέρια τους σταυρούς,  με την ζωή και την ελευθερία στη ζητιανιά, με την πείνα, τον  δημόσιο έλεγχο.

Με τα ανθρώπινα ένστικτα στη λάσπη να κυλιούνται,θυμός και μίσος να εναλλάσσονται,  γυναίκες να σκοτώνονται, να βιάζονται, να διασύρονται , να αργοπεθαίνουν στις σκιές του φόβου ..

Πνιγμένες φωνές να εξεγείρονται και από μακριά γυναίκες και πάλι να χλευάζουν!

Πώς γεννάμε παιδιά σε τέτοιες μέρες; Πού τα φέρνουμε και πώς τα ανασταίνουμε;

Σε μια χώρα που σαπίζει ολόκληρη.

Και πάνω στα αποκαϊδια , δίπλα στα φέρετρα , στους θαλάμους των ΜΕΘ, δίπλα στο κλάμα το γοερό και τα ουρλιαχτά για την κατάντια μας, ως σύγχρονοι Νέρωνες που κάψαμε τα μέσα μας ολoσχερώς χειροκροτούμε τα Rafale που σκίζουν τους ουρανούς .

Η ζωή συνεχίζεται λέμε χειροκροτώντας ..

Η ζωή συνεχίζεται μετά από ένα μεγάλο κακό που έχει πια φύγει.

Όταν το κακό συνεχίζει το καταστρεπτικό του έργο κάνοντας και σένα πρωταγωνιστή , θύτη και θύμα, τότε δεν συνεχίζεται η ζωή.Έχει ήδη παύσει. Μόνο όταν όλοι κοιταχτούμε στον καθρέφτη πια και μιλήσουμε ανοιχτά για την κατάντια μας τότε μόνο θα ξημερώσει για εμάς μια νέα ζωή.