Και λέει τούτη τη χρονιά 
Αντί να άλλαζε ο χρόνος
να άλλαζε ο κόσμος..

Γιώργος Ποταμίτης

Σε λίγες ώρες ολοκληρώνεται το 2021.Μια χρονιά δύσκολη, με πολλά απρόοπτα και αρκετό πόνο στο δεύτερο μισό της. Εμείς βγαίνουμε από αυτήν σαφώς κουρασμένοι από την πανδημία που συνεχίζεται και αυτές τις ημέρες μας δείχνει το σκληρό της πρόσωπο. Την αμφισβητήσαμε, την γνωρίσαμε, την αρνηθήκαμε, αναμετρηθήκαμε μαζί της, και στο τέλος την διαχειριστήκαμε σεβόμενοι τον ισχυρό παίκτη της υπόθεσης.

Με αφορμή την πανδημία “ευδοκίμησαν¨ πολλά καλώς μελετημένα! Ο ελεγχόμενος τρόπος ζωής, η τηλεργασία, η απομόνωση, η νέα φτώχεια. Όμως αυτά δεν μπορούν να δικαιολογήσουν την μη ύπαρξη της πανδημίας. Της αρρώστιας, του θανάτου. Των Μονάδων Εντατικής Θεραπείας. Της μοναξιάς πριν το τέλος αγαπημένων ανθρώπων. Τα γράφω αυτά ζώντας μαζί σας περίπου δυο χρόνια στο γκρίζο. Με τη μάσκα και το αντισηπτικό, με το βλέμμα αδειανό, με την τρίτη δόση του εμβολίου .

Το 2021 προσπαθήσαμε να διαχειριστούμε τη μοίρα μας. Και εκεί που προσπαθήσαμε να πάρουμε τη ζωή αλλιώς οι ταγοί μας έπαιζαν με τις λέξεις, τις σχέσεις ,τα μέτρα και κοίταξε να δεις που ξανά μπλοκάραμε.

Υπάρχουν ευθύνες μεγάλες και πολυεπίπεδες αλλά δεν είναι της ώρας και της ημέρας. Μιας ημέρας που καταγράφει 40.500 κρούσματα.

Αυτή η χρονιά είχε πόνο, είχε θανάτους. Αποχαιρετήσαμε  σπουδαίους, είδαμε στάχτες να γίνονται χιλιάδες στρέμματα γης ,περιουσίες να καταστρέφονται και χωριά να ερημώνονται.

Αυτή η χρονιά όμως είχε και κάθαρση. Ξέρασε το κακό με έναν συμβολικό αλλά και ηχηρό τρόπο. Το metoo που συγκλόνισε, που σόκαρε, που εκανε κάποιους να πληρώσουν είναι η κορυφή του παγόβουνου. Υπάρχουν χιλίάδες metοο που φωνάζουν την  σκληρότητα , τον βιασμό της ψυχής και του σώματος. Εκεί στα στενά σοκάκια της πόλης. Στους διαδρόμους της επιβίωσης.

Και εκεί δίπλα στα metoo της σκηνής με τα χρυσά γράμματα , το ανήθικο ξέπλυμα. Το ξέρναγε και αυτό η πολύτιμη χρονιά. 

Και αμέσως μετά η ανάγκη για επανακαθορισμό της ανάγκης για ζωή. Οι γυναικοκτονίες που τελειωμό δεν είχαν σαν να το έκαναν επίτηδες. Σαν να μας έβγαζαν κοροιδευτικά τη γλώσσα και σαν μοίρα να κουνούσαν  το κεφάλι.Η ματαιότητα!

Πόσοι δεν άρθρωσαν τη λέξη ; Πόσοι ακόμα κοιτούν ενοχικά; 

Το 2021 ήταν μια πολύπλοκη αλλά πολύτιμη χρονιά. Για όλους μας. Με νίκες σημαντικές, με θάρρος και διαρκείς διακυμάνσεις. Με απώλειες, με δοκιμασίες αλλά και με χαμόγελα που ράγιζαν τις σκιές.

Αυτή την χρονιά ωστόσο κερδίσαμε τα προσωπικά μας στοιχήματα. Γνωρίσαμε σημαντικούς ανθρώπους, δώσαμε σημαντικές μάχες. Αποκτήσαμε καλούς συνεργάτες.

Δεν αλλάζουμε με τίποτα την ανεξαρτησία μας και φαίνεται. Δεν αλλοιώνουμε τη φωνή μας γιατί γνωρίζουμε την βαρύτητά της.  Δεν αλλάζουμε με τίποτα αυτή την καταπληκτική σχέση που εξελίσσεται και κλιμακώνεται μαζί σας. 

Μαζί σμιλεύουμε την σχέση αυτή , γιατί είναι αληθινή και ατόφια, διαρκεί χρόνια και εξελίσσεται και σας ευχαριστώ από τα βάθη της καρδιάς μου.

Λίγο πριν το 2022 θα ήθελα να μας ευχηθώ “φρέσκο αέρα ” να μπορέσουμε γρήγορα να εισπνεύσουμε. Αέρα ελευθερίας, απομάκρυνση του ιού αλλά καθε τοξικότητας. Να απαλυνθεί ο πόνος των πολλών και να γλυκάνουν οι σκέψεις.

Να είμαστε όλοι καλά στην έξοδο !!Να μετρηθούμε όλοι στους τίτλους τέλους.

Καλή χρονιά!

Με το καλό το 2022!

Πάμε για την καλή χρονιά!

Τζένη