Στην Γερμανία η πιο απροσδόκητη, ίσως, αλλά και η πιο ανεπιφύλακτη στήριξη της πρότασης Σολτς για υποχρεωτικότητα των εμβολιασμών ήρθε από το κόμμα της Αριστεράς, το Die Linke. Το σκεπτικό ήταν, πως η χαμηλή εμβολιαστική κάλυψη του πληθυσμού (περίπου στο 67%), η αναζωπύρωση της πανδημίας και η εμφάνιση της απρόβλεπτης μετάλλαξης Ομικρον επιβάλλουν, να ταχθεί όλος ο πολιτικός κόσμος με την πλευρά της επιστήμης.

Στην Ελλάδα δεν συμβαίνει ακριβώς το ίδιο – ενδεχομένως, και γιατί η ίδια η κυβέρνηση στέλνει κατά συρροή αντιφατικά και ανορθολογικά μηνύματα και κατέληξε σε μια επιλεκτική υποχρεωτικότητα, μόνον για τους πολίτες άνω των 60 ετών, μόνον αφού απέτυχε παταγωδώς στο εμβολιαστικό εγχείρημα και βρέθηκε ενώπιον της κατάρρευσης του ΕΣΥ. Και στον ΣΥΡΙΖΑ, ωστόσο, η εικόνα και η θέση δεν είναι ενιαία, οι απόψεις εντός του κόμματος διίστανται και ο προβληματισμός είναι εμφανής ακόμη και σε επίπεδο ηγεσίας.

Ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας εστίασε την κριτική του χθες στην Βουλή, στο ταξικό και ακραίο μέτρο του προστίμου των 100 ευρώ που επιβάλλεται, σε όσους 60άρηδες αρνηθούν να εμβολιαστούν: «Αυτό που κάνετε δεν είναι υποχρεωτικότητα», είπε. «Υποχρεωτικότητα σημαίνει για όλους το ίδιο. Αυτό που κάνετε είναι οικονομικός εκβιασμός για τους αδύναμους και δυνατότητα εξαγοράς του δικαιώματος άρνησης για τους ευκατάστατους: «Δώσε 100 ευρώ και ξεμπερδεύεις».

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ όμως δεν προχώρησε περαιτέρω. Δεν είπε, δηλαδή, εάν το κόμμα του τάσσεται υπέρ ή κατά της καθολικής υποχρεωτικότητας – «μιας υποχρεωτικότητας που θα σήμαινε το ίδιο για όλους».

Το θέμα είναι ανοιχτό, προκαλεί συζητήσεις και εντάσεις εντός της Κουμουνδούρου και, κατά τις πληροφορίες, θα τεθεί και στην συνεδρίαση του Πολιτικού Συμβουλίου την Παρασκευή. Οι ίδιες πληροφορίες λένε, πως εδώ και αρκετό καιρό ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ δέχεται εισηγήσεις να βγει εκείνος μπροστά, πριν από την κυβέρνηση και να ζητήσει την καθολική υποχρεωτικότητα. Να υιοθετήσει, δηλαδή, ουσιαστικά, την πρόταση που έχει ήδη κάνει δημόσια ο επιστημονικός του σύμβουλος καθηγητής Γρηγόρης Γεροτζιάφας.

Το επιχείρημα όσων στηρίζουν αυτές τις εισηγήσεις, είναι πως το ζήτημα του καθολικού υποχρεωτικού εμβολιασμού θα τεθεί πλέον εκ των πραγμάτων όχι μόνον στην Ελλάδα, αλλά σε όλη την Ευρώπη (όπως ήδη γίνεται) και αποτελεί ευκαιρία για τον ΣΥΡΙΖΑ, να εμφανιστεί ως αντιπολίτευση με προωθητικές προτάσεις, ανεξαρτήτως πολιτικού κόστους. Και επιπλέον, να δώσει ώθηση και στο άνοιγμά του προς την κεντροαριστερά, καθώς από τις δημοσκοπήσεις προκύπτει, ότι η πλειοψηφία των πολιτών, που δεν ανήκει στο σκληρό δεξιό τόξο, δηλώνει υπέρ των υποχρεωτικών εμβολιασμών.

Μέχρι στιγμής ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ δεν φαίνεται να έχει αποφασίσει να το κάνει. Ζητά την υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού για τους αστυνομικούς και τα σώματα ασφαλείας, αλλά αποφεύγει να πάρει θέση στο ζήτημα της καθολικότητας. Κατά μία εκδοχή η διστακτικότητά του οφείλεται στο γεγονός, ότι (ακόμη κι εάν ο σκληρός πυρήνας των αντιεμβολιαστών έχει συντηρητικά εκλογικά χαρακτηριστικά) ο υποχρεωτικός εμβολιασμός αποτελεί ζήτημα, που θα έχει πολιτικό τίμημα για όλα τα κόμματα. Και αρκετοί είναι εκείνοι στην Κουμουνδούρου που υποστηρίζουν, ότι δεν μπορεί η αξιωματική αντιπολίτευση να αναλάβει ένα κόστος, που θεσμικά και πολιτικά αναλογεί στην κυβέρνηση.

Ετερος ανασταλτικός παράγοντας είναι το γεγονός πως δεν υπάρχει έτσι κι αλλιώς κοινή προσέγγιση για το θέμα μέσα στο κόμμα. Ο Γρηγόρης Γεροτζιάφας τάσσεται υπέρ της καθολικής υποχρεωτικότητας, ο Παύλος Πολάκης όμως δήλωνε χθες στην Βουλή, ότι το ένα τρίτο των θυμάτων του κορονοϊού τον τελευταίο μήνα ήταν εμβολιασμένοι, με ότι αυτό συνεπάγεται για την εμπιστοσύνη στα εμβόλια. Ο αρμόδιος τομεάρχης Υγείας Ανδρέας Ξανθός προσώρας σιωπά, και χθες στην Βουλή δεν πήρε θέση.

Ο Νίκος Φίλης επίσης κατήγγειλε ως «βαρβαρότητα» το πρόστιμο των 100 ευρώ στους 60άρηδες, ο ίδιος όμως είχε καταθέσει την πρόταση, να λήγει το πιστοποιητικό εμβολιασμού και να ενεργοποιείται ξανά μετά από την τρίτη δόση. Είχε εισηγηθεί δηλαδή μια έμμεση υποχρεωτικότητα και μάλιστα είχε υποστηρίξει την πρόταση από κοινού με την Ντόρα Μπακογιάννη. Ο Νίκος Μπίστης, από την πλευρά του, είναι ανάμεσα στα στελέχη που έχουν από καιρό, και δημόσια, ταχθεί υπέρ μιας καθαρής (και δη «έγκαιρης») θέσης υπέρ της καθολικής υποχρεωτικότητας.

Ο ακραίος τρόπος με τον οποίο έφθασε στην επιβολή της υποχρεωτικότητας η κυβέρνηση, δίνει επιχειρήματα στην πλευρά που υποστηρίζει, πως ορθώς ο ΣΥΡΙΖΑ σήκωσε κατακόρυφα τους αντιπολιτευτικούς τόνους στην Βουλή. Σε επίπεδο τακτικής, ωστόσο, προκαλεί προβληματισμό και το γεγονός πως την κυβερνητική απόφαση υπερψήφισε το ΚΙΝΑΛ – λίγο πριν από τις εκλογές για την ανάδειξη του νέου αρχηγού του και την ώρα που ο Αλέξης Τσίπρας ξεκινά εκστρατεία και επαφές με τα κόμματα για την συγκρότηση κοινού μετώπου απέναντι στην κυβέρνηση στο θέμα της πανδημίας.

Μαρίνα Αλεξανδρή

πηγή: tvxs.gr4