Έντονη πολιτική συζήτηση προκάλεσε η τελευταία συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Κορινθίων για την εκλογή εκπροσώπου στο Διοικητικό Συμβούλιο του Αρδευτικού Οργανισμού Ασωπού – Στυμφαλίας Κορινθίας (ΑΟΣΑΚ).

Η αντιπολίτευση κατηγόρησε την παράταξη του δημάρχου Νίκου Σταυρέλη ότι δεν προσήλθε στη διαδικασία, με αποτέλεσμα να μην διεξαχθεί η ψηφοφορία.
Ο επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης Βασίλης Νανόπουλος μάλιστα δήλωσε δημόσια ότι αυτό συνέβη επειδή ο δήμαρχος «δεν είχε την πλειοψηφία».

Και ως εδώ όλα καλά και κατανοητά. Μπορεί και δικαιολογημένες οι ενστάσεις.

Μόνο που η αυτοδιοίκηση έχει μνήμη.

Και η μνήμη μας πηγαίνει πίσω στο 2019, όταν δήμαρχος της Κορίνθου ήταν ο ίδιος ο κ. Νανόπουλος.

“Εκεί που ήμουν ήσουνα, εκεί που είσαι θα μαι” λέει ο λαός και κοίταξε κάτι συμπτώσεις…

Και το 2019 ΑΔΙΕΞΟΔΟ για τον ΑΟΣΑΚ

Τότε, σύμφωνα με όσα είχαν καταγραφεί στα πρακτικά όπως τα είχε περιγράψει δημόσια ο πρώην δήμαρχος Αλέξανδρος Πνευματικός, η διαδικασία εκλογής εκπροσώπου του Δήμου στον ΑΟΣΑΚ είχε οδηγηθεί επίσης σε αδιέξοδο. Διαβάστε εδώ 

Εκείνη την ημέρα υπήρχε μάλιστα ένας και μοναδικός υποψήφιος, ο πρόεδρος της Κοινότητας Άσσου Ναπολέων Γιαννακουλόπουλος, ο οποίος είχε ήδη θητεία στον Οργανισμό.

Ο δικαστικός λειτουργός είχε φτάσει για τη διαδικασία της ψηφοφορίας.
Όμως – σύμφωνα με όσα καταγγέλθηκαν τότε – ο δήμαρχος κ. Νανόπουλος δεν εμφανίστηκε στη διαδικασία, όπως και η πλειοψηφία των συμβούλων του.

Το αποτέλεσμα ήταν να μην πραγματοποιηθεί η ψηφοφορία.

Τότε μάλιστα ο κ. Πνευματικός είχε μιλήσει ανοιχτά για απαξίωση της λειτουργίας του Δημοτικού Συμβουλίου και είχε καταγγείλει ότι την ίδια στάση ακολούθησε και η παράταξη του σημερινού δημάρχου κ. Σταυρέλη.

Και εδώ αρχίζει το πολιτικό παράδοξο.

Σήμερα ο κ. Νανόπουλος εμφανίζεται να καταγγέλλει ως αντιδημοκρατική μια πρακτική που, σύμφωνα με τα ίδια τα πρακτικά της εποχής, είχε εφαρμοστεί και επί δικής του δημαρχίας.

Γιατί άλλο να είσαι δήμαρχος και άλλο επικεφαλής της αντιπολίτευσης.
Και τελικά, όπως αποδεικνύεται για ακόμη μία φορά, η συνέπεια στον πολιτικό λόγο είναι ίσως η πιο δύσκολη άσκηση στην αυτοδιοίκηση.