Μπορεί ένα παραμύθι να είναι «jazz»;

Ίσως, αν μιλά για ήρωες που τολμούν.
Ίσως, αν έχει για αρχηγό ένα πλάσμα αέρινο, σχεδόν ξωτικό  κάποιον που φυσά ζωή σε μια τρομπέτα και γεμίζει τον κόσμο ρυθμό.

Μια παρέα που κάποτε είπε – σχεδόν αυθόρμητα – «δεν φτιάχνουμε μια μπάντα;».
Με κιθάρα και τρομπέτα. Με σαξόφωνο και πιάνο. Με κορνέτα και ακορντεόν.
Όχι για τη δόξα. Όχι για το χειροκρότημα.
Αλλά ως έναν ιδανικό τρόπο αυτοέκφρασης.

Κι όμως, εκείνο το «απλό» ξεκίνημα έμελλε να γίνει κάτι πολύ μεγαλύτερο.

Ο αρχηγός – το «αερικό» που λέγαμε – ο δικηγόρος  Κώστας Φιλιππίδης, δεν έμεινε μόνο στο όνειρο.
Με επιμονή, φαντασία και μια καρδιά που χτυπούσε σε ρυθμούς swing, πήρε τη μπάντα του, τη Stigma Swing Dixie Band, και την έκανε γνωστή πέρα από τα σύνορα. Στους δρόμους ευρωπαϊκών μεγαλουπόλεων. Σε διεθνή φεστιβάλ. Σε σκηνές όπου η jazz είναι γλώσσα παγκόσμια.

Και το πιο μαγικό;

Η πόλη του, η Κόρινθος, που μέχρι τότε αγαπούσε – και δικαίως – τα παραδοσιακά, τιμημένα πανηγύρια της, άνοιξε την αγκαλιά της σε ήχους πρωτόγνωρους.
Σε αυτοσχεδιασμούς. Σε μπάντες του εξωτερικού. Σε σπουδαίους μουσικούς που βρήκαν εδώ μια νέα «κοιτίδα» συνάντησης.

Η Κόρινθος έμαθε να αγαπά την τζαζ… ακόμα κι αν δεν την ήξερε.
Και γέμισε αισιοδοξία.

Γιατί η τζαζ, πέρα από μουσικό είδος, είναι στάση ζωής.
Είναι το παιδί που κρύβουμε μέσα μας.
Είναι το θάρρος να αυτοσχεδιάζεις.
Να πέφτεις και να σηκώνεσαι μέσα σε έναν ρυθμό που εσύ ορίζεις.

Αυτή την ιστορία  ένα παραμύθι που το έγραψε η ίδια η ζωή  παρουσίασε η  εκπομπή της Rap Media «Koρινθίων Έργα», μέσα από τη συνέντευξη που πήρε η Τζένη Σουκαρά από τον πρωταγωνιστή αυτής της διαδρομής.

Μια αφήγηση για το «Κορινθιακό θαύμα».
Για μια μπάντα που περπάτησε παίζοντας στους δρόμους του κόσμου.
Για έναν άνθρωπο που απέδειξε πως, όταν πιστέψεις σε έναν ήχο, μπορείς να αλλάξεις ολόκληρη πόλη.