Μια ταινία όχι τόσο για τη θρησκευτική πίστη αλλά για τις καταλυτικές και δύσκολες οικογενειακές σχέσεις είναι το θέμα του ισπανικού φιλμ «Όλες οι Κυριακές».

Όλες οι Κυριακές (Los Domingos) (***1/2)

Δραματική ισπανικής παραγωγής 2025 (116). Σκηνοθεσία: Αλαούδα Ρουίζ ντε Αζούα. Πρωταγωνιστούν: Μπλάνκα Σορόα, Πατρίσια Λοπέζ Αρναΐζ, Μιγκέλ Γκαρσές, Χουάν Μινουχίν

Η μαθήτρια λυκείου Αϊνάρα, το καμάρι της οικογένειας της και πρότυπο για τις δύο μικρότερες αδελφές της, ετοιμάζεται για την εισαγωγή της στο πανεπιστήμιο. Όμως μετά από μια σχολική εκδρομή σε μοναστήρι της περιοχής (βρισκόμαστε στο Μπιλμπάο) η νεαρή κοπέλα δηλώνει στους έκπληκτους συγγενείς της, ότι θέλει να γίνει καλόγρια! Μόνο η άθεη θεία της παλεύει να την μεταπείσει από την αρχική της απόφαση.

Η ταινία της Αλαούδα Ρουίζ Αζούα είναι το μεγάλο φαβορί για τα φετινά ισπανικά όσκαρ, τα βραβεία Γκόγια καθώς «παίζει» σε 13 (σημαντικότερες οι περισσότερες) κατηγορίες. Το «Domingos» διαθέτει σπάνιες αρετές που δεν είναι εύκολα ανιχνεύσιμες με την πρώτη ματιά. Στην αρχή δείχνει συμβατικό (στο πρώτο μισό του έργου μπορεί και να ισχύει ως ένα βαθμό η παραπάνω επισήμανση) όμως στη συνέχεια το φιλμ μετατρέπεται σε ένα υποδόριο και δηκτικό σχόλιο για την αδράνεια των συναισθημάτων και τις καταστροφικές συνέπειες της μη επικοινωνίας που προκαλούνται σε ένα προβληματικό οικογενειακό περιβάλλον. Η λιτή και ουσιαστική αφήγηση ενσωματώνει το θρησκευτικό στοιχείο σε ένα αφοπλιστικό δράμα με πολιτικές και υπαρξιακές προεκτάσεις. Η τραυματική οικογενειακή ιστορία αναφέρεται σε πληγές, που όχι μόνο δεν φαίνονται, αλλά είναι σχεδόν αδύνατο να κλείσουν με το πέρασμα του χρόνου. Η απώλεια της μητέρας σαφώς κι έχει αφήσει ένα δυσαναπλήρωτο κενό στην ψυχή της μικρής κοπέλας, αλλά το ζητούμενο είναι, να καλυφθεί με ουσιαστική επαφή και με αυθεντικά συναισθήματα κι όχι με υποκριτικές συμπεριφορές. Τρομερή η νεαρή πρωταγωνίστρια «παίζει» με το βλέμμα και την πραότητα μιας αθώας κοπέλας που έχει αγωνία και περιέργεια (το φλερτ για τον συμμαθητή της είναι σταθερό), αλλά κυρίως αναζητά τις απαντήσεις, στα ερωτήματα που την καίνε και σχετίζονται με τα αδιέξοδα του μέλλοντός της.

Το μεγαλείο (La grazia) (***)

Δραματική ιταλικής παραγωγής 2025 (126). Σκηνοθεσία: Πάολο Σορεντίνο. Πρωταγωνιστούν: Τόνι Σερβίλο, Ανα Φερζέτι, Μάσιμο Βεντουριέλο

Ο Πρόεδρος της Ιταλίας Μαριάνο νετ Σάντις μετρά αντίστροφα (μένουν έξι μήνες) για τη λήξη της θητείας του και την συνταξιοδότηση. Έχει όμως δύο δύσκολα τελευταία ζητήματα να επιλύσει: το νέο νομοσχέδιο για την ευθανασία και την απονομή χάρητος σε δύο βαρυποινίτες.

Η εικαστική γοητεία κάθε στυλιζαρισμένου κάδρου του Πάολο Σορεντίνο είναι αδιαμφισβήτητη και στο νέο του φιλμ. Το «Μεγαλείο» έρχεται να διαψεύσει τις σειρήνες, που μιλούσαν για πρόωρο καλλιτεχνικό τέλος του ιταλού εξαιτίας της «Παρθενόπης» και να τον επαναφέρει στα δημιουργικά πεδία «σιωπηλών» δραμάτων με ηθικά διλήμματα και με χαρακτήρες που μέσω των υπαρξιακών περιπλανήσεων τους αναζητούν το νόημα της ζωής. Βραβείο ερμηνείας στο φεστιβάλ Βενετίας για τον Τόνι Σερβίλο που συνεργάζεται για έβδομη φορά με τον σκηνοθέτη.

Πολύ κοριτσίστικο όνομα το Πάττυ (***)

Δραματική ελληνικής παραγωγής 2025 (113). Σκηνοθεσία: Γιώργος Γεωργόπουλος. Πρωταγωνιστούν: Μορτ Κλωναράκη, Βαγγέλης Μουρίκης, Φιλίππα Κουτούπα, Γιούλα Μπούνταλη, Τάσος Νούσιας

Ένας γεωργιανός προπονητής τζούντο εντοπίζει στην Ικαρία ταλαντούχα αθλήτρια και αναλαμβάνει την προπόνησή της, με σκοπό να την οδηγήσει στους ολυμπιακούς αγώνες.

Σπάνιο πράγμα για το ελληνικό σινεμά η ταινία είδους και ακόμη σπανιότερο η αθλητική ταινία. Όμως ο Γιώργος Γεωργόπουλος («Δεν θέλω να γίνω δυσάρεστος, αλλά πρέπει να μιλήσουμε για κάτι πολύ σοβαρό») στο τρίτο του μόλις φιλμ καταφέρνει να συνθέσει ένα υποδειγματικό κράμα σπορ περιπέτειας (με στοιχεία «underdog story») και ταινίας ενηλικίωσης, με μερικές άψογα σχεδιασμένες σκηνές αγώνων. Πετυχημένη και η χημεία των δύο πρωταγωνιστών Μορτ Κλωναράκη και Βαγγέλη Μουρίκη, που αποδίδουν εξαίσια τη σχέση μέντορα και προστατευόμενής του.

Παίζει ακόμα; (Is This Thing On?) (**)

Βιογραφική αμερικανικής παραγωγής 2026 (122). Σκηνοθεσία: Μπράντλι Κούπερ. Πρωταγωνιστούν: Γουίλ Αρνετ, Λόρα Ντερν, Αντρα Ντέι, Μπράντλεϊ Κούπερ

Καθώς ο γάμος τους τελματώνει, ο Άλεξ και η Τες γονείς δύο μικρών αγοριών, αποφασίζουν να πάρουν διαζύγιο. Η πραγματική ιστορία του βρετανού κωμικού Τζον Μπίσοπ δίνει την έμπνευση στον Μπράντλι Κούπερ, για να αφηγηθεί το ιδιότυπο χρονικό διάλυσης ενός γάμου. Ενός γάμου που καταρρέει χωρίς να υπάρχει -σύμφωνα με το χωρίς τις απαιτούμενες δραματουργικές κορυφώσεις σενάριο- ξεκάθαρη αιτία. Ο Κούπερ μετά το πετυχημένο «Maestro» για τη ζωή του συνθέτη Λέοναρντ Μπερνστάιν καταπιάνεται με ακόμη μια βιογραφία, αλλά οι επιδόσεις εδώ είναι σαφώς κατώτερες, καθώς η ελαφρότητα της ιστορίας και η επιδερμική ματιά του Κούπερ ακυρώνουν τις φιλότιμες προθέσεις να συνδεθεί υποδειγματικά με το δράμα με την κωμωδία.

EPΙC: Ο Elvis Presley σε μια Μοναδική Συναυλία (EPiC: Elvis Presley in Concert) (**1/2)

Ντοκιμαντέρ αμερικανικής παραγωγής 2026 (119). Σκηνοθεσία: Μπαζ Λούρμαν

Μετά από μακρόχρονη αποχή από συναυλίες, το 1969 ο Έλβις Πρίσλεϊ αποφάσισε να επιστρέψει στα live, για να θυμηθεί τις πρώτες άκρως επεισοδιακές εμφανίσεις του στη σκηνή.

Πριν από λίγα χρόνια ο αυστραλός Μπαζ Λούρμαν («Moulin Rouge», «The great Gatsby») έδωσε μια από τις καλύτερες μουσικές βιογραφίες του σύγχρονου κινηματογράφου με πρωταγωνιστή τον βασιλιά του ροκ εν ρολ. Φαίνεται, όμως, ότι οι λογαριασμοί του με τον Έλβις, δεν είχαν τελειώσει. Το δυνατό ντοκιμαντέρ για τον Έλβις Πρίσλεϊ περιλαμβάνει σπάνιο υλικό από ηχογραφήσεις, πρόβες και τα σόου που έδωσε στο Λας Βέγκας. Αρκετές μαρτυρίες δια στόματος Έλβις που αναφέρεται σε αρκετά σημεία της καριέρας του («θέλω να ταξιδέψω και να δώσω εμφανίσεις εκτός ΗΠΑ»), ενώ δεν παραλείπει, να αναφερθεί και στη σχέση του με τον τρομερό ατζέντη του «Συνταγματάρχη Πάρκερ».

documentonews.gr