Μια ιστορία από τη ζωή του δημιουργού του «Δον Κιχώτη» Μιγκέλ ντε Θερνάντες αναπαράγει ο Αλεχάντρο Αμενάμπαρ στη νέα ταινία του με τίτλο «Ο αιχμάλωτος».

Ο Αιχμάλωτος (El Cautivo) (***)

Βιογραφική ισπανο-ιταλικής συμπαραγωγής 2025 (134). Σκηνοθεσία: Αλεχάντρο Αμενάμπαρ. Πρωταγωνιστούν: Χούλιο Πένια, Αλεσάντρο Μπόργκι, Μιγκέλ Ρεγιάν, Φερνάντο Τεχέρο, Χοσέ Μανουέλ Πόγκα

Αλγέρι, 1575. Οθωμανοί πειρατές μεταφέρουν χριστιανούς αιχμαλώτους τους στην μαυριτανική πόλη για να πουληθούν στο σκλαβοπάζαρο. Όσοι από αυτούς δεν «καταφέρουν» να βρουν… αφέντη, απλώς θα θανατωθούν. Η μοίρα του 28χρονου σακατεμένου ισπανού ναύτη Μιγκέλ Θερβάντες κρέμεται κυριολεκτικά από μια κλωστή αλλά λόγω ενός εγγράφου απονομής χάρης από τον ίδιο τον βασιλιά της Ισπανίας, θα του δοθεί μικρή παράταση ζωής.

Η αντιστοιχία ανάμεσα στις δοκιμασίες της ταραγμένης ζωής του συγγραφέα Μιγκέλ ντε Θερβάντες και στις συνθήκες που τον οδήγησαν στη γέννηση του λογοτεχνικού ήρωα του είναι το θέμα της ταινίας του Αλεχάντρο Αμενάμπαρ. Ο ισπανοχιλιανός δημιουργός των «Η θάλασσα μέσα μου» και «Οι άλλοι» φαινόταν να είχε χάσει τον οίστρο του τα τελευταία χρόνια («Σκοτεινή ανάμνηση», «Όσο κρατά ο πόλεμος» κ.α.). Όμως ο «Αιχμάλωτος» είναι μια φροντισμένη παραγωγή που αφηγείται πετυχημένα – και κυρίως πειστικά- την ιστορία πιθανοτήτων γύρω από τα ευρήματα της καλπάζουσας φαντασίας που οδήγησαν τον Θερβάντες στη δημιουργία του «Δον Κιχώτη». Ενός κορυφαίου έργου της ισπανικής λογοτεχνίας αλλά και πυλώνα της δυτικής σκέψης, του οποίου η αξία έγκειται τόσο στην αναζήτηση του απόλυτου έρωτα όσο και στην καταγραφή μιας ηρωικής περιπέτειας που δίνει νόημα στη ζωή. Τα αλληγορικά όπλα του διαχρονικού έργου του Θερβάντες και οι πολυάριθμοι συμβολισμοί του, προφανώς και λόγω της εποχής που γράφτηκε (1605- 1614) είναι δύσκολο να συσχετιστούν με τα αυθεντικά γεγονότα που χάρισαν την έμπνευση του συγγραφέα. Όμως ο Αμενάμπαρ βρίσκεται σε φόρμα καθώς επιλέγει να χρωματίσει την ταινία του με ευρηματικά κομμάτια φαντασίας αλλά και στιγμιότυπα μιας γλυκιάς μελαγχολίας γύρω από δύο κόσμους – το καθήκον απέναντι στη λαχτάρα για ζωή- που βρίσκονται σε σύγκρουση. Ο «Αιχμάλωτος» δεν είναι το τυπικό ακαδημαϊκό δράμα εποχής αλλά μια ζωηρή και παιχνιδιάρικη πειραγμένη βιογραφία, απόλυτα συμβατή στο πνεύμα του θρυλικού έργου, που τονίζει τις ευφάνταστες ζώνες μιας απαράμιλλης και διαχρονικής περιπέτειας. Μιας συγκινητικής περιπέτειας που αναδεικνύει μεν το μοτίβο της επιβίωσης (κάλλιστα θα μπορούσε να καταταγεί το φιλμ στα «δράματα φυλακής») όμως στην πραγματικότητα κρύβει την καρδιά ενός υπαρξιακού δράματος όπου η έννοια της ελευθερίας αποκαλύπτεται με δεκάδες τρόπους: θρησκευτικούς, ερωτικούς, πολιτικούς και κυρίως μυσταγωγικούς.

Άρκο (Arco) (***)

Animation αμερικανο-γαλλικής συμπαραγωγής 2025 (78). Σκηνοθεσία: Ουγκό Μπιενβενού. Με τις φωνές των: Σουάν Αρλό, Αλμα Γιοντορόφσκι, Βενσάν Μακέν, Λουί Γκαρέλ

Στο μακρινό μέλλον κι ενώ το ταξίδι στο χρόνο είναι πλέον εφικτό, ένα αγόρι εγκλωβίζεται σε μια χρονική περίοδο που βρίσκεται πολύ μακριά από τη δική του εποχή.

Η πρώτη ταινία του Γάλλου Ουγκό Μπιενβενού είναι ένα διαμαντάκι που αξίζει την προσοχή μας χάρη στην τεχνική αρτιότητα του θαυμάσιου σχεδίου (θυμίζει τα έργα του Χαγιάο Μιγιαζάκι «Ταξίδι στη χώρα των θαυμάτων» και «Πριγκίπισσα Μονονόκε»), αλλά και την συγκινητική ιστορία φιλίας που αφηγείται. Η σχέση μεταξύ του ομώνυμου ήρωα και της μικρής Ίρις που θα τον βοηθήσει να βρει το δρόμο της επιστροφής για το σπίτι του, φέρνει στο νου τον σπιλμπεργκικό «Εξωγήινο». Το φιλμ είναι υποψήφιο για το όσκαρ του καλύτερου animation καθώς και για 4 Σεζάρ.

Οικογένεια προς ενοικίαση (Rental Family) (**)

Κομεντί αμερικανο- γιαπωνέζικης συμπαραγωγής 2025 (117). Σκηνοθεσία: Χικάρι. Πρωταγωνιστούν: Μπρένταν Φρέιζερ, Τακεχίρο Χίρα, Μάρι Γιαμαμότο, Ελεν Σάντλερ

Άνεργος αμερικανός ηθοποιός που ζει στο Τόκιο και περνά κρίση μέσης ηλικίας, δέχεται με βαριά καρδιά, να συνεργαστεί με πρακτορείο, που «νοικιάζει» τους συνεργάτες του για ειδικές οικογενειακές καταστάσεις.

Η τρυφερή φιγούρα του Μπρένταν Φρέιζερ σημαδεύει ανεξίτηλα το φιλμ, που έχει γυριστεί στο Τόκιο και καταφέρνει ως ένα βαθμό να διατηρήσει ατόφια την πικρή χροιά μιας κοινωνικής συνθήκης που ίσως σοκάρει κάπως τον δυτικό θεατή, αλλά για την ιαπωνική κουλτούρα (το σενάριο αποτελεί μεταφορά προσωπικών ιστοριών από ηθοποιούς που «νοικιάζονται» από οικογένειες για διαφορετικούς σκοπούς) είναι απόλυτα θεμιτή. Η προσπάθεια όμως της γιαπωνέζας σκηνοθέτριας Χικάρι («Beef») να κάνει κάπως πιο εύπεπτο και χιουμοριστικό το φιλμ, υπονομεύει αρκετά τις πιο γόνιμες και δραματουργικά ενδιαφέρουσες πλευρές του ανθρώπινου σεναρίου.

Pillion (**1/2)

Αισθηματική διεθνούς συμπαραγωγής 2025 (107). Σκηνοθεσία: Χάρι Λάιτον. Πρωταγωνιστούν: Χάρι Μέλινγκ, Αλεξάντερ Σκάρσγκαρντ, Ντάγκλας Χοτζ, Λέσλι Σαρπ

Ο ντροπαλός Κόλιν ερωτεύεται με την πρώτη ματιά τον γοητευτικό Ρέι. Παρότι τους δύο άντρες χωρίζει… χάος (ο Ρέι ζει την κάθε μέρα σαν να μην υπάρχει αύριο, ενώ ο δειλός Κόλιν ακόμη και για τα ερωτικά του ραντεβού χρειάζεται τη βοήθεια της μητέρας του) θα γίνουν ζευγάρι.

Με την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του ο Χάρι Λάιτον κέρδισε βραβείο στις Κάνες (για το σενάριο στο τμήμα «Ένα κάποιο βλέμμα»). Η φινετσάτη και τολμηρή διασκευή του μυθιστορήματος «Box Hill» του Ανταμ Μαρς-Τζόουνς ποντάρει κυρίως στην ρεαλιστική (και αρκετά αισθησιακή) αποτύπωση της BDSM γκέι κοινότητας της Αγγλίας. Ένα ιδιότυπο love story διανθισμένο με μαύρο χιούμορ (το οποίο πάντως υπονομεύει το δράμα αλλά και το ρομαντισμό του φιλμ) γύρω από μια ιστορία καθυστερημένης ενηλικίωσης, με τον καταπληκτικό Χάρι Μέλινγκ να κλέβει την παράσταση.

Λευκά όρη (**1/2)

Ντοκιμαντέρ ελληνικής παραγωγής 2025 (87). Σκηνοθεσία- σενάριο: Αλέξανδρος Παπαθανασίου. Φωτογραφία: Αλέξανδρος Παπαθανασίου Μοντάζ: Γιώργος Διδυμιώτης

Η ιστορία του Λευτέρη Ηλιάκη αγωνιστή του ΕΑΜ και ΕΛΑΣ που πέρασε μεγάλο μέρος της ζωής του στις φυλακές τόσο μετά τον εμφύλιο πόλεμο όσο και στην διάρκεια σχεδόν όλης της δικτατορίας.

Χωρίς να διεκδικεί ειδικές κινηματογραφικές αξιώσεις, το φιλμ παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον χάρη στη γοητευτική προσωπικότητα του Λευτέρη Ηλιάκη. Μέσα από τον φακό του Παπαθανασίου παρακολουθούμε τον κρητικό αγωνιστή, ακόμη και σε προχωρημένη ηλικία να δηλώνει τη δίψα του για ζωή καθώς και την ακλόνητη πίστη του στο ΚΚΕ. Μέσα από τις αφηγήσεις του πρωταγωνιστή αλλά και τη χρήση σπάνιου αρχειακού υλικού γινόμαστε μάρτυρες μιας συναρπαστικής προσωπικής περιπέτειας, που είναι διανθισμένη από αμέτρητες σκληρές αλλά εμπνευστικές ιστορίες, ενώ ιδιαίτερα συγκινητικά είναι τα στιγμιότυπα που περιγράφει ο Ηλιάδης από την παιδική του ηλικία.

Κων. Καϊμάκης/documentonews.gr