Ο «παγετώνας της Αποκάλυψης», εάν καταρρεύσει, μπορεί να ανεβάσει τη στάθμη των θαλασσών παγκοσμίως κατά περίπου 60 εκατοστά

Για δεκαετίες, η γεωμηχανική στους πόλους θεωρούνταν σχεδόν ταμπού, πόσο μάλλον για τη διάσωση του λεγόμενου «παγετώνα της Αποκάλυψης» στην Ανταρκτική.

Ένα επικίνδυνο, απελπισμένο πείραμα που αποσπούσε την προσοχή από τη μοναδική πραγματική λύση στην κλιματική κρίση, τη μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα. Σήμερα, όμως, ακόμη και επιστήμονες που μέχρι πρόσφατα την απέρριπταν, αρχίζουν να προειδοποιούν, πως το είδος, ίσως, δεν έχει άλλη επιλογή, περιγράφει το The Atlantic

Αφορμή είναι ο Thwaites Glacier, γνωστός ως «παγετώνας της Αποκάλυψης», ο οποίος, εάν καταρρεύσει, μπορεί να ανεβάσει τη στάθμη των θαλασσών παγκοσμίως κατά περίπου 60 εκατοστά. Και δεν είναι μόνο αυτός: λειτουργεί σαν «φελλός» για ολόκληρο το Δυτικό Ανταρκτικό Παγοκάλυμμα, που κρύβει νερό, ικανό να ανεβάσει τις θάλασσες έως και πέντε μέτρα, αναφέρει ακόμη το Atlantic.

Παγετώνας της Αποκάλυψης: Η ριζοσπαστική ιδέα για τη διάσωσή του

Αυτόν τον μήνα, ομάδες επιστημόνων απ’ όλον τον κόσμο προσπαθούν, να εγκαταστήσουν αισθητήρες πάνω και γύρω από τον «παγετώνα της Αποκάλυψης», τρυπώντας τον πάγο μέχρι τον πυθμένα και χαρτογραφώντας τον θαλάσσιο βυθό.

Ο στόχος δεν είναι μόνο η κατανόηση του προβλήματος, αλλά η αξιολόγηση μιας ριζοσπαστικής ιδέας, καθώς οι ερευνητές εξετάζουν, να στηθεί μια τεχνητή υποθαλάσσια «κουρτίνα» πάνω σε έναν φυσικό υποθαλάσσιο αναβαθμό, ώστε να εμποδίζεται το θερμό θαλασσινό νερό, που «τρώει» τον παγετώνα από κάτω.

Το σχέδιο προβλέπει μια κατασκευή ύψους έως 150 μέτρων και μήκους περίπου 80 χιλιομέτρων. Κόστος; Από 40 έως 80 δισ. δολάρια, συν 1 με 2 δισ. ετησίως για την απαραίτητη συντήρηση. Την ίδια ώρα, υποστηρικτές του σχεδίου απαντούν, ότι είναι φθηνότερο από το να χτίζεις επ’ άπειρον θαλάσσια τείχη γύρω από παράκτιες μεγαλουπόλεις.

Άξιο αναφοράς είναι, ότι μέχρι πρόσφατα τέτοιες προτάσεις αντιμετωπίζονταν με δυσπιστία. Σήμερα, όμως, προσελκύουν εκατομμύρια σε χρηματοδότηση από ιδιωτικά ιδρύματα και φιλανθρωπικούς οργανισμούς. Όχι επειδή θεωρούνται ιδανικές λύσεις, αλλά επειδή ο χρόνος τελειώνει.

Όπως παραδέχονται οι ίδιοι οι επιστήμονες, ακόμη κι αν αύριο μηδενιζόντουσαν οι εκπομπές, ο παγετώνας ίσως να μην σωζόταν. Η υπερθέρμανση έχει ήδη «κλειδώσει» ορισμένες διεργασίες. Η γεωμηχανική, λένε, δεν είναι λύση, αλλά λειτουργεί σαν «επίδεσμος που μπορεί να εξασφαλίσει περισσότερο χρόνο».

Οι σφοδρές αντιρρήσεις για τον παγετώνα της Αποκάλυψης

Η αντίδραση δεν λείπει. Δεκάδες κορυφαίοι παγετωνολόγοι υποστηρίζουν, ότι τέτοιες παρεμβάσεις είναι τεχνικά, σχεδόν, αδύνατες, υπερβολικά ακριβές, δυνητικά καταστροφικές για τα εύθραυστα οικοσυστήματα της Ανταρκτικής.

Και, κυρίως, ότι δημιουργούν μια επικίνδυνη ψευδαίσθηση: πως μπορούμε να «ρυθμίσουμε» το κλίμα, αντί να αλλάξουμε τον τρόπο ζωής του ανθρώπινου είδους. Κάποιοι ζητούν ακόμη και διεθνή απαγόρευση τέτοιων πειραμάτων, μέσω του συστήματος της Antarctic Treaty System.

Με πληροφορίες από The Atlantic