Χωρίς τον Ντάνι Μπόιλ στο σκηνοθετικό τιμόνι του σίκουελ του «28 χρόνια μετά» που έχει υπότιτλο «Ο ναός των οστών», όμως η Ντία Ντα Κόστα αποδεικνύεται ικανότατη αντικαταστάτρια.

28 Χρόνια Μετά: Ο Ναός των Οστών (28 years later: The bone temple) (***)

Τρόμου αμερικανοβρετανικής συμπαραγωγής 2026 (109). Σκηνοθεσία: Νία Ντα Κόστα. Πρωταγωνιστούν: Ρέιφ Φάινς, Τζακ O’ Κόνελ, Αλφι Γουίλιαμς, Εριν Κέλιμαν, Τσι Λιούις-Πάρι

O δρ Κέλσον, που ζει μόνος και προστατευμένος στο απροσπέλαστο κτήμα-οχυρό του, καταλήγει σε ένα ριζοσπαστικό πόρισμα για την συμπεριφορά των νεκροζώντανων, που ίσως δώσει τη λύση για την εφιαλτικό ιό, που μετέτρεψε όλο σχεδόν τον πληθυσμό της Αγγλίας σε ζόμπι.

Η ιστορία των νεκροζώντανων στην απομονωμένη από την υπόλοιπη Ευρώπη Αγγλία συνεχίζεται με τον Ρέιφ Φάινς στον αναβαθμισμένο και κομβικό πέρα ως πέρα ρόλο του ιδιοφυή δρ Ιαν Κέλσον. Η νέα ταινία όμως παρότι ακολουθεί χρονικά τα γεγονότα του προηγούμενου φιλμ, δεν είναι ένα τυπικό σίκουελ. Η αίσθηση του spin off είναι εντονότατη στο ευρηματικό και καλογραμμένο σενάριο του Άλεξ Γκάρλαντ, ο οποίος δίνει το ρυθμό στη σκηνοθέτρια Νία Ντα Κόστα (εξαιρετική η επανασύσταση του «Candyman» το 2019, χωρίς ταυτότητα όμως η επαφή με το κόμικ χολιγουντιανό σύμπαν στο «Marvels» το 2022) κι εκείνη τα βγάζει πέρα θαυμάσια.

Χωρίς να παρεκκλίνει από την αναγνωρίσιμη στυλιζαρισμένη γραμμή του Ντάνι Μπόιλ, ο οποίος είχε σκηνοθετήσει όχι μόνο το αρχικό φιλμ, που τα δημιούργησε όλα το 2003, αλλά και το περσινό «28 χρόνια μετά», η νεαρή σκηνοθέτρια καταφέρνει να αφήσει το δικό της αποτύπωμα σε μια κατά διαστήματα παροξυσμική σπλάτερ εποποιία (τα βασανιστήρια της συμμορίας των σατανιστών, η οργιαστική φαντασία με τον οποίο ο Φάινς εμπνέεται την τελική λύση κ.α.) που θα σας στείλει αδιάβαστους. Ο «Ναός των οστών» είναι σχηματισμένος γύρω από μια επώδυνη δραματουργικά συνθήκη, στην οποία χωρούν πλήθος καινοτόμων ιδεών: από την ακραία βία της συμμορίας ανηλίκων μέχρι την συσσώρευση πολιτικών συμβόλων για τη μη αναστρέψιμη βουτιά της ανθρωπότητας στο κενό. Μέσα σε αυτό το αβάσταχτο δυστοπικό περιβάλλον, όπου οι λίγοι εναπομείναντες ζωντανοί πασχίζουν για την καθημερινή επιβίωση, η λύτρωση ίσως τελικά να έρθει από εκεί που δεν το περιμένει κανείς. Από εκεί που ξεκίνησαν όλα δηλαδή.

Marty Supreme (***)

Βιογραφική αμερικανικής παραγωγής 2025 (150). Σκηνοθεσία: Τζος Σάφντι. Πρωταγωνιστούν: Τιμοτέ Σαλαμέ, Γκουίνεθ Πάλτροου, Οντέσα Αζιόν, Φραν Ντρέσερ

ΗΠΑ, 1952. Το όνειρο του Μάρτι Μάουζερ είναι να γίνει παγκόσμιος πρωταθλητής στο πιγκ πογκ. Για να τα καταφέρει, θα πρέπει όχι μόνο να προπονηθεί σε εξαντλητικούς ρυθμούς, αλλά και να πείσει τον περίγυρο ότι είναι εφικτό κάτι τέτοιο.

Η πιο δυνατή αντρική ερμηνεία της χρονιάς (που κέρδισε πριν από λίγες μέρες την Χρυσή Σφαίρα και μάλλον θα αποσπάσει σε δύο μήνες και το αντίστοιχο όσκαρ) ανήκει στον Τιμοτέ Σαλαμέ, που πλάθει ένα συναρπαστικό αλλά και τόσο αντιπαθή χαρακτήρα. Αυτό είναι και το βασικό γνώρισμα αμφισημίας (δύσκολα μπορεί να ταυτιστεί κάποιος με τον υπερφίαλο ήρωα) ενός αντισυμβατικού biopic που διαθέτει την τόλμη να πάει στα άκρα, ακόμη κι αν ο σκηνοθέτης Τζος Σάφντι επιλέγει το λάθος (και κάπως κουραστικό λόγω μεγάλης διάρκειας) δρόμο.

Kontinental 25 (***)

Δραματική διεθνούς συμπαραγωγής 2025 (109). Σκηνοθεσία: Ράντου Ζούντε. Πρωταγωνιστούν: Εστερ Τόμπα, Αναμαρία Μπιλούσκα, Μάριους Νταμιάν, Ιλίνκα Μανολάκε

Ένας άστεγος αρνείται να αφήσει την τρύπα που κρύβεται, δυσκολεύοντας τη δουλειά της δικαστικής λειτουργού που διαχειρίζεται την υπόθεση του.

Ο κορυφαίος ίσως σύγχρονος ρουμάνος σκηνοθέτης είναι ο Ράντου Ζούντε («Aferim», «Ατυχές πήδημα ή παλαβό πορνό» κ.α.) που συνεχίζει να πορεύεται στο αυστηρά πολιτικό – και μοναχικό – δρόμο της κοινωνικοπολιτικής κριτικής με θέματα που άπτονται της ρουμανικής καθημερινότητας αλλά στην πραγματικότητα αφορούν όλη την Ευρώπη. Εδώ πάντως υποχωρεί αισθητά το βιτριολικό χιούμορ που συναντάμε σε όλες τις προηγούμενες δουλειές του, για χάρη μιας περισσότερο μετωπικής και καταγγελτικής ταινίας που σκιαγραφεί τα βασικά γνωρίσματα (εθνικισμός, πολιτική διαφθορά, κοινωνική αναλγησία κ.α. ) μιας πλήρους παρηκμασμένης κοινωνίας που ορίζεται από τις δυνάμεις και τους κανόνες ενός άγριου καπιταλισμού.

Η ύβρις της ανθρωπότητας (Mankind’s folly) (***)

Ντοκιμαντέρ ελληνικής παραγωγής 2025 (83). Σκηνοθεσία- σενάριο: Γιώργος Αυγερόπουλος. Μοντάζ: Ραχήλ Καλαντζοπούλου, Αλεξάνδρα Βερυκόκκου, Βασίλης Τσουκαλάς

Κάτοικοι της Σιβηρίας και της Αλάσκας βλέπουν με τρόμο τη ζωή τους να αλλάζει, καθώς το επί χιλιετηρίδες παγωμένο πέρμαφροστ, πάνω στο οποίο είναι χτισμένα τα σπίτια τους, «λιώνει» με ανατριχιαστικά γρήγορους ρυθμούς.

Ο Γιώργος Αυγερόπουλος ταξίδεψε με το συνεργείο του στις εσχατιές του Βορρά, προκειμένου για να παραδώσει ένα τεκμηριωμένο «φιλμ τρόμου», που σχετίζεται με την κλιματική κρίση. Μιας κρίσης που οι πολιτικοί συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν με ελαφρότητα, παρότι οι συνέπειες από το λιώσιμο του πέρμαφροστ (το έδαφος που αποτελείται από χώμα, πετρώματα, οργανική ύλη και πάγο) θα είναι ολέθριες. Στο καθηλωτικό φιλμ περιγράφεται με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες (η καθίζηση του εδάφους και οι κρατήρες χιλιομέτρων που θα γεννηθούν, δεν είναι τίποτα μπροστά στους ναρκωμένους ιούς που θα «ζωντανέψουν») το ενδεχόμενο πραγματοποίησης του εφιαλτικού σεναρίου.

Τι σου λέει αυτή η φύση (What Does That Nature Say to You) (**1/2)

Δραματική νοτιοκορεατικής παραγωγής 2024 (108). Σκηνοθεσία: Χονγκ Σανγκ-σου. Πρωταγωνιστούν: Χα Σέονγκ-γκουκ, Κουόν Χάε-γιο, Τσο Γιουν-χι

Ο νεαρός ποιητής Ντόνγκουα αποφασίζει να απαρνηθεί τις υλικές απολαύσεις και τις επαγγελματικές φιλοδοξίες προκειμένου να αφιερωθεί σε μια ζωή που απαρτίζεται μόνο από την αλήθεια και την ομορφιά.

Βινιέτες μιας κάπως φλύαρης καθημερινότητας συνυπάρχουν με στιγμιότυπα θεωρητικά καινοφανή που πάντως έχουν καλά κρυμμένα τα μυστικά τους. Το φιλμ είναι χωρισμένο σε μικρά κεφάλαια που αναπαριστούν συναντήσεις του ήρωα με τη φίλη του και με μέλη της οικογένειας της. Δεν είναι από τα κορυφαία του μινιμαλιστή νοτιοκορεάτη σκηνοθέτη («Η ταξιδιώτισσα», «Η γυναίκα που έφυγε» κ.α.) αλλά διαθέτει αρκετή από την δεξιότητα στο χειρισμό των αισθημάτων καθώς και την ευαισθησία με την οποία συνοδεύει τους ήρωες του στα κρίσιμα ηθικά διλήμματα που τους απασχολούν.

documentonews.gr