Το φιλμ «Αν είχα πόδια θα σε κλωτσούσα» είναι ένα ψυχολογικό θρίλερ για γερά νεύρα με την αυστραλή Ρόουζ Μπερν να παραδίδει μια ψυχωμένη ερμηνεία που βλέπει… Όσκαρ.

Αν είχα πόδια θα σε κλωτσούσα (If I Had Legs I’d Kick You) (***)

Ψυχολογικό θρίλερ αμερικανικής παραγωγής 2025 (113). Σκηνοθεσία: Μέρι Μπρόνστιν. Πρωταγωνιστούν: Ρόουζ Μπερν, Κόναν Ο’ Μπράιαν, A$AP Rocky, Ντανιέλ ΜακΝτόναλντ, Κρίστιαν Σλέιτερ

Μια ψυχαναλύτρια αδυνατεί να τα βγάλει πέρα στη δουλειά και το σπίτι της, όπου όλα τα βάρη πέφτουν πάνω της. Τα πράγματα δυσκολεύουν, όταν η μικρή κόρη της αρρωσταίνει από μυστηριώδη ασθένεια. Και σαν να μην φτάνουν όλα αυτά, το ταβάνι του σπιτιού της γκρεμίζεται, γεμίζοντας όλο τον χώρο με μπάζα και νερά.

Μια boddy horror υποψία πλανάται πάνω από την δυσβάσταχτη καθημερινότητα της ηρωίδας που παλεύει με θεούς και δαίμονες (κοινωνικοί λειτουργοί, σχολικοί δάσκαλοι, συνάδελφοι στο κέντρο ψυχοθεραπείας κ.α.) προκειμένου να αποδείξει, ότι εκτός από πετυχημένη επαγγελματίας είναι και μια ικανή μητέρα, που τα καταφέρνει όλα. Βέβαια όσο η ιστορία προχωράει, συνειδητοποιούμε ότι η ηρωίδα τίποτε από τα δύο δεν είναι: πολλές φορές η κατάσταση βγαίνει εκτός ελέγχου (μια ασθενής της, που ταλαιπωρείται από την επιλόχεια κατάθλιψη,, οδηγείται σε ακραίες συμπεριφορές), ενώ αδυνατεί να εκπληρώσει ακόμη και τις πιο συμβατικές υποχρεώσεις της, όπως πχ το να πηγαίνει έγκαιρα το παιδί της στο σχολείο. Η ταινία εκτός από ένα νευρώδες και αγχωτικό θρίλερ είναι μια σκληρή αλληγορία για τη μητρότητα που πηγαινοέρχεται μεταξύ της μαύρης σάτιρας και του γκροτέσκου sci-fi (αρκετές σεκάνς φωτογραφίζουν τον ευάλωτο ψυχισμό και την φαντασία της ηρωίδας), προκειμένου να αναδείξει την προβληματική στερεοτυπική νοοτροπία με την οποία η κοινωνία συνδέει το ρόλο της μητέρας με εκείνη της ώριμης γυναίκας. Έχει ενδιαφέρον όχι μόνο η αντιμετώπιση της ηρωίδας από τους συναδέλφους ή τους ασθενείς της, αλλά κυρίως από το πώς την «βλέπουν» στο σχολείο οι άλλες μητέρες καθώς και οι εκπαιδευτικοί, την ίδια ώρα που ο σύντροφος της είναι μονίμως απών. Μια συνταρακτική και ψυχωμένη ερμηνεία από τη Ρόουζ Μπερν που απέσπασε το αντίστοιχο βραβείο στο φεστιβάλ του Βερολίνου και προβάρει ως φαβορί για να μπει σε λίγες βδομάδες και στην οσκαρική πεντάδα.

Ρενουάρ (Renoir) (***)

Δραματική ιαπωνικής παραγωγής 2025 (119). Σκηνοθεσία: Τσι Χαγιακάoυα. Πρωταγωνιστούν: Γιούι Σουζούκι, Χικάρι Ισίδα, Λίλι Φράνκι Γιούμι Καβάι, Αγιούμου Νακάτζιμα

Η 11χρονη Φούκι δυσκολεύεται να προσαρμοστεί στην προεφηβική ηλικία αλλά και την σκληρή πραγματικότητα που σημαδεύεται από την βαριά ασθένεια του πατέρα της.

Μελαγχολικό και σκληρό ταυτόχρονα δράμα ενηλικίωσης που εκτυλίσσεται μέσα από το όλο περιέργεια βλέμμα της μικρής Φούκι, που γράφει σχολικές εκθέσεις με το… θάνατο της, την ίδια στιγμή που προσπαθεί να κατανοήσει τη σοβαρότητα της κατάστασης του πατέρα της. Ο αργός ρυθμός και η χαμηλών τόνων αφήγηση, χαρακτηρίζουν το δεύτερο μόλις φιλμ της Τσι Χαγιακάουα, που πριν από δύο χρόνια είχε κάνει ντεμπούτο με το τρυφερό «Πλάνο 75». Εκείνο το φιλμ αφορούσε την ιστορία μιας ηλικιωμένης γιαπωνέζας, η οποία αποφάσιζε να τερματίσει τη ζωή της χάρη σε ένα ριζοσπαστικό κυβερνητικό πρόγραμμα που έδινε το δικαίωμα για ευθανασία στους άνω των 75 ετών, ενώ τώρα το βλέμμα της σκηνοθέτριας πέφτει στην αντίπερα όχθη και στη νεαρή Φούκι που μόλις κι αρχίζει να… αγναντεύει την πραγματική ζωή!

Keeper (**)

Θρίλερ αμερικανικής παραγωγής 2025 (109). Σκηνοθεσία: Οζ Πέρκινς Πρωταγωνιστούν: Τατιάνα Μασλάνι, Ρόσιφ Σάδερλαντ

Ο γιατρός Μάλκομ και η καλλιτέχνιδα Λιζ κλείνουν ένα χρόνο σχέσης και αποφασίζουν να το γιορτάσουν με μια απόδραση στην εξοχή, μακριά από την πολύβουη μεγαλούπολη. Το μοντέρνο σπίτι του πρώτου που βρίσκεται σε απομονωμένη δάσος φαντάζει η ιδανική λύση.

Είναι ειδική περίπτωση σκηνοθέτη ο Όζγκουντ Πέρκινς όπως απέδειξε με τις δύο τελευταίες ταινίες του «Monkey» και «Longlegs», θρίλερ που εκτός από την επιβλητική τους ατμόσφαιρα υποστηρίζουν πετυχημένα την πλοκή τους. Το κλίμα που δημιουργεί άγχος από το… πουθενά υπάρχει και εδώ, αποτελώντας μάλιστα το βασικό ατού του «Keeper». Ενός θρίλερ που προσπαθεί – ίσως περισσότερο από όσο θα έπρεπε- να κρύψει τα μυστικά του. Τελικά η μεταφυσική λύση του folk τρόμου που πριμοδοτείται για την κατανόηση των ανεξήγητων φαινομένων που συμβαίνουν στο σπίτι στο δάσος δεν είναι και τόσο εύστοχη, αφήνοντας δίχως μπαρούτι τις σεναριακές σφαίρες που στοχεύουν την έμφυλη βία και τις νοσηρές ερωτικές σχέσεις.

Misericordia (***)

Ψυχολογικό θρίλερ γαλλικής παραγωγής 2024 (104). Σκηνοθεσία: Αλέν Γκιροντί. Πρωταγωνιστούν: Φελίξ Κιζίλ, Κατρίν Φρο, Ζαν-Μπατίστ Ντουράν, Σερζί Ρισάρ

Ο Ζερεμί επιστρέφει στη γενέτειρά του για να παραβρεθεί στην κηδεία του πρώην αφεντικού του. Κι ενώ η σύζυγος του μακαρίτη τον φιλοξενεί με ενθουσιασμό, ο γιος της είναι ενοχλημένος από την παρουσία του Ζερεμί και του ζητά με βίαιο τρόπο να φύγει γρήγορα από το χωριό.

Ο Αλέν Γκιροντί με το ιδιοσυγκρασιακό σινεμά του («Ο άγνωστος της λίμνης») αφηγείται ιστορίες που συνδέουν υπαρξιακά διλήμματα που σχετίζονται με ένα αδόκιμο ερωτισμό. Κι ενώ στα προηγούμενα φιλμ του το αυστηρά καλλιτεχνικό πρόσημο απωθούσε μεγάλη μερίδα του κοινού, η νέα του δημιουργία (ένα χαμηλόφωνο και αμφίσημο ερωτικό θρίλερ) είναι σαφώς πιο προσιτή. Με μια ελλειπτική αφήγηση και στοιχεία διφορούμενα να απλώνονται σε μια συνηθισμένη φαινομενικά ιστορία, ο Γκιροντί μεταδίδει εξαίσια την αδιόρατη αίσθηση του ασύμβατου ερωτικού πάθους. Οι βασικοί χαρακτήρες παλεύουν να δώσουν μια πειστική ερμηνεία στην «αμαρτωλή» συμπεριφορά τους, την ίδια ώρα που το μυστήριο όχι μόνο πυκνώνει αλλά και εντείνεται από ένα απρόσμενο συμβάν, που ανοίγει τον ασκό του Αιόλου και οδηγεί το δράμα σε ένα πλαίσιο σχεδόν απόκοσμων και βίαιων λύσεων.

documentonews.gr