Ακόμη κι αν δεχτούμε καλοπροαίρετα τις εξηγήσεις του κ. Ψυχογυιού, υπάρχουν ορισμένα σημεία της ανακοίνωσής του που δημιουργούν εύλογα ερωτήματα.

Πρώτο και βασικό, η χρονική στιγμή της ανεξαρτητοποίησής του. Η αποχώρησή του συνέπεσε με μια συνεδρίαση έντονης πίεσης για την μέχρι πρότινος παράταξή του και δεν μπόρεσε ο ίδιος να διαχειριστεί τις εσωτερικές αντιφάσεις που ενέχει  η απόφαση αυτή στην συγκεκριμένη χρονική συγκυρία. Αναρωτιέται κανείς γιατί τότε και όχι πιο πριν; Η πιο μετά;

Η αποχώρηση σε μια τέτοια συγκυρία, όσο “απλή και ξεκάθαρη” κι αν παρουσιάζεται, αντικειμενικά λειτουργεί ως πλήγμα για την ομάδα με την οποία εκλέχθηκε και πορεύτηκε.

Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η στάση του Δημάρχου, ο οποίος όχι μόνο έσπευσε να σχολιάσει δημόσια την ανεξαρτητοποίηση, αλλά το έκανε δύο φορές με ιδιαίτερα θερμά λόγια.

Μας προκαλεί εντύπωση το γεγονός ότι ο κ. Ψυχογιός μοιάζει έκπληκτος για τα σχόλια που οι ίδιες οι πολιτικές συμπεριφορές δημιούργησαν.

Ο κ. Ψυχογιός επιμένει ότι η έδρα δεν ανήκει σε παράταξη αλλά στο πρόσωπο που την κατέχει, και άρα δεν υφίσταται ούτε θεσμική ούτε ηθική υποχρέωση παραίτησης.

Ωστόσο, η αντίθετη άποψη έχει ισχυρή πολιτική βάση:
Όταν κάποιος εκλέγεται δημοτικός σύμβουλος, κάποιος ήταν επικεφαλής (οι πολίτες ψηφίζουν αρχικά για δήμαρχο) και αμέσως μετά υπάρχει αυτή η ανυπέρβλητη  συλλογική προσπάθεια μιας παράταξης, η  στήριξη των μελών της και η κοινή τους προεκλογική πορεία.

Πολιτικά, η έδρα δεν είναι ένα “ατομικό τρόπαιο” αλλά προϊόν συνεργασίας, συλλογικής ψήφου και κοινής πολιτικής ταυτότητας.

Με άλλα λόγια, ακόμη κι αν τυπικά το εκλογικό σύστημα του δίνει το δικαίωμα να κρατήσει την έδρα, υπάρχει ένα ισχυρό επιχείρημα ότι η νομιμοποίηση της εκλογής του προέκυψε μέσα από την παράταξη που τώρα αποχωρεί. Αυτό το επιχείρημα δεν αναιρείται εύκολα με το ότι «η εντολή είναι προσωπική».

Στην αυτοδιοίκηση, η εντολή είναι πάντοτε ένα μείγμα προσωπικής αναγνωρισιμότητας και κομματικής/παραταξιακής ταυτότητας.

Ο κ. Ψυχογιός δηλώνει ότι δεν δίνει “πολιτική ανάσα” στον δήμαρχο, αλλά ταυτόχρονα  εκφράζει την απόλυτη ουδετερότητα αφού, όπως γράφει, δεν εμπλέκεται στις αντιπαραθέσεις μεταξύ δημοτικής αρχής και αντιπολίτευσης. Αυτή η ματιά στα πράγματα μόνο την δημοτική αρχή ανακουφίζει. 

Ο κ. Ψυχογιός εκφράζει ενόχληση για δημοσιεύματα και “σενάρια επιστημονικής φαντασίας”. Ωστόσο, είναι απολύτως φυσικό ο δημόσιος λόγος του να ερμηνεύεται, να σχολιάζεται και να κρίνεται, ειδικά όταν μια πράξη έχει άμεσες πολιτικές συνέπειες. Το να ζητάει κανείς να μην σχολιαστεί η «πολιτική πράξη συνείδησης» που ανακοίνωσε, ουσιαστικά καταλήγει στο να ζητά πολιτική ασυλία από την κριτική.

Εν ολίγοις, θα περιμέναμε να κάνει έναν απολογισμό έργου ως σύμβουλος της αντιπολίτευσης μέχρι τώρα παρά να δηλώνει πως οι δημοσιογράφοι δεν τον ρώτησαν ..πριν σχολιάσουν την δημόσια πολιτική του κίνηση!!

Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ 

        Από την πρώτη στιγμή, ήθελα να πιστεύω ότι η επιστολή ανεξαρτητοποίησης μου θα γινόταν δεκτή προδήλως ως αληθινή, χωρίς αστερίσκους, χωρίς κρυμμένες σκοπιμότητες και αυτό διότι δεν έχω δώσει ποτέ το δικαίωμα σε κανέναν να συμπεράνει για τον χαρακτήρα μου τέτοιες μεθοδεύσεις και ούτε θα το δώσω!

   Σέβομαι την παράταξη «Επόμενη Μέρα» και όπως λέει και ο λαός μας «τα εν οίκω μη εν δήμω». Ξεκαθάρισα την θέση μου αναφορικά με τον λόγο ανεξαρτητοποίησης μου, με αιτιολογία την διαφωνία μου προς την  πολιτική κατεύθυνση και την αντιπολιτευτική πρακτική που ακολουθείται από την παράταξη όπου ήμουν μέλος. Τόσο απλά, τόσο ξεκάθαρα!

   Παρακολουθώ και γίνομαι αποδέκτης σεναρίων “επιστημονικής φαντασίας”, σεναρίων που έχουν συγγραφείς. Δηλώνω απόλυτα, ότι μέχρι  και αυτή τη στιγμή κανένας δημοσιογράφος δεν έχει έρθει σε επικοινωνία μαζί μου (έτσι για τα μάτια του κόσμου) για να με ρωτήσει για το οτιδήποτε, για την επιλογή μου, για την άποψη μου, για την δική μου “αλήθεια”, κι όμως γράφουν για εμένα με “σκιές” σε βάρος της προσωπικότητα μου.

  – Δεν ζήτησα ποτέ “σκληρότερη” αντιπολίτευση, αναζητούσα αντιπολίτευση θέσεων, προτάσεων , όχι προσωπικών επιθέσεων, θεσμική και κόσμια.

  – Δεν αντιλαμβάνομαι ότι η Δημοτική Αρχή έχει “στριμωχτεί” αφού η αντιπολιτευτική πρακτική της αφήνει τα περιθώρια να μην απαντά σε πολύ σοβαρά θέματα.

  – Δεν αποδέχομαι την άποψη οτι οι αυτοδιοκητικές έδρες ανήκουν σε παρατάξεις ώστε να είχα υποχρέωση να παραιτηθώ. Την παρερμηνεία νόμων την αφήνω στην κρίση του κόσμου, η ανεξαρτητοποίησή μου είναι πολιτική πράξη συνείδησης. Δεν υπάρχει θεσμική ή ηθική υποχρέωση παραίτησης, καθώς η εντολή είναι προσωπική και ατομική.

    Θα συνεχίσω να εργάζομαι με διαφάνεια, συνέπεια και ανεξαρτησία, υπερασπιζόμενος το δημόσιο συμφέρον και τους ανθρώπους που με τίμησαν με την ψήφο τους!

  – Για το “ροντέο”, όπως το χαρακτηρίζει σύσσωμη η τοπική κοινωνία, αναφερόμενη στο Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Σικυωνίων, ευθύνη έχουν και η Δημοτική Αρχή και η Αντιπολίτευση, κυρίως όμως ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου.

  Αν κάποιοι με κατηγορούν ότι δίνω “ανάσα” στον Δήμαρχο κ. Σταματόπουλο και στην Δημοτική Αρχή θα τους καθησυχάσω, καμία πολιτική ανάσα στον κ. Σταματόπουλο. Η εντολή που μου έδωσαν οι πολίτες δεν ανακαλείται από παρατάξεις, αλλά υπηρετείται με συνέπεια και ήθος.