Με βαθιά θλίψη αποχαιρετώ σήμερα έναν άνθρωπο αγαπητό, που δεν ήταν απλά ένας ενεργός πολίτης αλλά ένας άνθρωπος  με βαθιά αγάπη για τον τόπο του.

Ο Γιώργος Μαρίνης, υπήρξε πρώην πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Λουτρακίου, υπήρξε δημοτικός σύμβουλος,  μια ζωντανή φωνή, ένα ανήσυχο πνεύμα, ένας άνθρωπος που διεκδικούσε αδιάκοπα ένα καλύτερο αύριο για την πόλη του.

Τον γνώρισα από τα πρώτα μου βήματα όταν ήλθα στην Κόρινθο, όταν ξεκίνησα να εργάζομαι και να παρακολουθώ από κοντά τα τοπικά δρώμενα. Ο Γιώργος ήταν ήδη τότε μια ισχυρή παρουσία: ως πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Λουτρακίου, διεκδικούσε, πίεζε, αγωνιζόταν με πάθος και συνέπεια για τους επαγγελματίες, για την αγορά, για την εικόνα και την ανάπτυξη του Λουτρακίου.

Οι πορείες μας διασταυρώθηκαν ξανά και ξανά, στα αυτοδιοικητικά, στους πολιτικούς αγώνες, στις καθημερινές συζητήσεις για μια πιο ανθρώπινη, δίκαιη, λειτουργική κοινωνία. Ο Γιώργος δεν ήταν άνθρωπος των σκιών. Είχε άποψη, και τη μοιραζόταν. Είχε φωνή, και δεν δίσταζε να την υψώσει όταν ένιωθε πως κάτι δεν πάει καλά.

Μέχρι και φέτος, συνέχιζε να συμμετέχει ενεργά στον δημόσιο διάλογο. Με μηνύματα, ερωτήσεις, παρατηρήσεις στις εκπομπές μας, πάντα ανήσυχος, πάντα με το βλέμμα στραμμένο στο “τι μπορούμε να κάνουμε καλύτερα”.

Ο Γιώργος Μαρίνης υπήρξε ένας από εκείνους τους πολίτες που δεν κάθονται στον καναπέ. Ήταν εκεί, μπροστά, δίπλα, μέσα στις εξελίξεις.

Η απώλεια της αγαπημένης του κόρης, της Μαρίνας, τον σημάδεψε βαθιά. Όμως πάλεψε για  να ζει με αξιοπρέπεια και δύναμη. Πάλεψε και με την ασθένειά του, τον καρκίνο .

Η είδηση του χαμού του μας θλίβει.

Γιατί είναι κάποια πρόσωπα στη ζωή  και στον κάθε τόπο που σηματοδοτούν εποχές. Και η είδηση του θανάτου τους μοιάζει με κλείσιμο ενός κύκλου μεγάλου που εντάσσει μια  ολόκληρη εποχή, που λέγεται ιστορία του τόπου μας και οι άνθρωποι της..

Τα συλλυπητήριά μας στους οικείους του

Τζ. Σουκ.