Στο πλαίσιο της διαρκούς επιθυμίας να διατηρηθεί ζωντανή η μνήμη των Μικρασιατών στην Κόρινθο, η συνέντευξη που παραχώρησε η Βασιλική Ευστρατιάδου αποτελεί ένα σημαντικό ντοκουμέντο. Μέσα από μαρτυρίες, οικογενειακές αναμνήσεις και προσωπική δέσμευση, η κα Ευστρατιάδου αποτυπώνει την ιστορία μιας κοινότητας που έζησε τη βίαιη αλλαγή, την προσφυγιά, αλλά και την δύναμη της επιβίωσης.

Οι Μικρασιατικές δομές — όπως η Μικρασιατική Στέγη στην Κόρινθο και οι εκδηλώσεις στον Συνοικισμό/Ιωνία — δεν είναι μόνο χώροι τιμής. Είναι γέφυρες μεταξύ γενεών, τόποι όπου αναγνωρίζεται ότι δεν αρκεί να θυμόμαστε: πρέπει να ζούμε και να μεταδίδουμε.

Σ’ αυτήν τη συζήτηση, η κα Ευστρατιάδου δεν πρόκειται να αναφέρεται μόνο στα γεγονότα, αλλά και στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων της προσφυγιάς — στα ήθη, στις συνήθειες, στις δυσκολίες και στην ελπίδα που άνθισε από τις στάχτες. Μέσα από αυτά, φωτίζεται η ουσία της μνήμης, όχι ως παρελθόν μακρινού, αλλά ως στοιχείο ταυτότητας που διαμορφώνει και το σήμερα.

Η συνέντευξη δόθηκε πριν 3 και πλέον χρόνια στο πλαίσιο ενός πρωτοποριακού και φιλόδοξου προγράμματος του σωματείου Λόγου και Τέχνης ΑΛΚΥΟΝΙΔΕΣ, με στόχο την καταγραφή και διάσωση πληροφοριακού υλικού για το καλλιτεχνικό και πνευματικό δυναμικό της Κορινθίας, με την οικονομική συμπαράσταση του Δήμου Κορινθίας.