Σωρεία δημοσιευμάτων και διαρροών από κυβερνητικά στελέχη, δημιουργούν προσδοκίες στους πολίτες που πάλαι ποτέ ανήκαν στη μεσαία τάξη, πως θα διορθωθούν όσα έγιναν τη δεκαετία του 2010, όπου βίαια και ανορθολογικά έγιναν περικοπές στις αποδοχές συνταξιούχων και εργαζομένων του δημοσίου και ιδιωτικού τομέα.

Στο διάστημα των χρόνων που ακολούθησαν με διθυραμβικό τρόπο πληροφορήθηκαν οι Έλληνες πολίτες πως η Χώρα μας τα κατάφερε και κέρδισε το στοίχημα της ανάπτυξης και της σταθερότητας.
Όμως για την κοινωνία απεδείχθη άνθρακας ο θησαυρός. Οι σοκαριστικές περικοπές εισοδημάτων δεν επανήλθαν , ενώ συγχρόνως ενέσκηψε και ένα μείγμα πολιτικής που στηρίχθηκε στην αύξηση των άμεσων και έμμεσων φόρων στη δημιουργία και γιγάντωση των καρτέλ σε ενέργεια, τηλεφωνία, διατροφική αλυσίδα κ.α.

Αποτέλεσμα των επιλογών αυτών ήταν, η αβάσταχτη ακρίβεια στα Ελληνικά νοικοκυριά, η έκρηξη του πληθωρισμού, η εκτόξευση των ληξιπρόθεσμων οφειλών, η στεγαστική κρίση, η ερήμωση της υπαίθρου και η απώλεια της αγοραστικής δύναμης των Ελλήνων, που κατατάσσονται προτελευταίοι στην Ευρώπη, σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat.

Οι πολιτικές δυνάμεις της Χώρας εγκλωβισμένες στις εσωτερικές τους διαμάχες και παθογένειες δεν δίνουν προοπτική στους Έλληνες και αυτό φαίνεται δημοσκοπικά.
Επίσης, η κομματική αυτοδιοίκηση, δεν έδωσε λύσεις εκεί που μπορούσε, αντίθετα ενέτεινε όλα αυτά το χρόνια το πρόβλημα, αφού δεν αξιοποίησε τα Ευρωπαϊκά προγράμματα με την εφαρμογή πολιτικών που θα θωράκιζαν αναπτυξιακά την Ελληνική περιφέρεια, θα έδινε θέσεις εργασίας και θα βοηθούσε στην αναγκαία αναγέννηση της υπαίθρου. Εκ του αποτελέσματος φαίνεται, πως δεν επιλέχθηκαν προς υλοποίηση ευρωπαϊκά προγράμματα ώστε να γίνουν οι δημόσιες υποδομές που λείπουν, όπως υποδομές προστασίας του περιβάλλοντος, προστασίας του υδάτινου πλούτου, ενίσχυσης του αγροτικού εισοδήματος, στήριξης της κτηνοτροφίας, δημιουργίας μαρινών, λιμένων κλπ, αλλά επελέγησαν προς υλοποίηση δράσεις δευτερεύουσας σημασίας με πρωτοφανείς σπατάλες και αδιαφανείς πρακτικές σε άυλα προγράμματα, που δεν επιστρέφουν πολλαπλασιαστικά στον τόπο και δημιουργούν δεύτερες σκέψεις στους πολίτες περί των πραγματικών προθέσεων.

Οι πολίτες αποσβολωμένοι παρακολουθούν τη διαδρομή οικονομικών πόρων, ακούνε εξαγγελίες για μεγαλεπήβολα σχέδια και στη συνέχεια δεν βλέπουν τίποτα , που να βελτιώνει τη ζωή τους και να τους δίνει ελπίδα για το μέλλον.
Εκπρόσωποι της μεσαίας τάξης, δημόσιοι υπάλληλοι, ιδιωτικοί υπάλληλοι και αυτοαπασχολούμενοι επλήγησαν ανεπανόρθωτα από τις πολιτικές που εφαρμόστηκαν.
Όμως οι συνταξιούχοι αφανίστηκαν κυριολεκτικά, διότι με πρόσχημα τη διάσωση του ασφαλιστικού μας συστήματος, επεβλήθησαν τεράστιες περικοπές στις συντάξεις δέκα (10) τον αριθμό , όπου οδήγησαν σε απόλυτη φτωχοποίηση τους συνταξιούχους από το 2010 και μετά .
Το μείγμα πολιτικής απεδείχθη λάθος, αφού τα ασφαλιστικά Ταμεία συνεχίζουν να έχουν σοβαρό πρόβλημα ρευστότητας και η ασφαλιστική δαπάνη παραδόξως αυξήθηκε. Η παρατεταμένη ύφεση, οι μηδενικές αυξήσεις στις συντάξεις και η εκρηκτική ακρίβεια ειδών πρώτης ανάγκης, καθήλωσε τους συνταξιούχους που πρέπει να ανταποκριθούν στη στέγαση και στην αύξηση της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, πράγμα δύσκολο έως αδύνατον.
Έτσι η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης με τις προσδοκίες που έχει καλλιεργήσει το Κυβερνητικό περιβάλλον παραμένει η ύστατη ελπίδα των πολιτών, δημοσίων υπαλλήλων, ιδιωτικών υπαλλήλων , αυτοαπασχολούμενων και συνταξιούχων κ.α. να πάρουν μία ανάσα ζωής και να σταθούν στα πόδια τους , διότι δεν πάει άλλο .
Η κοινωνία ζητά παύση της επιδοματικής πολιτικής που ενισχύει την αποφυγή εργασίας, μείωση των άμεσων και έμμεσων φόρων, επαναφορά δώρων και 13ης και 14ης σύνταξης , απαλοιφή της προσωπικής διαφοράς και στήριξη ΟΛΩΝ όσων έχουν πληγεί ανεπανόρθωτα όλα αυτά τα χρόνια.
Πληροφορίες που διακινούνται για τερτίπια με μπόνους κλπ άκυρα μέτρα σε μικρή μερίδα πολιτών, ενισχύει το αίσθημα αδικίας, ανασφάλειας και έλλειψης εμπιστοσύνης προς τους θεσμούς.
Ελπίζω να κυριαρχήσει η λογική και όχι οι κομματικοί συσχετισμοί για να στηριχθεί ουσιαστικά το οικοδόμημα της Ελληνικής κοινωνίας.-