Την άμεση έκτακτη σύγκληση του Περιφερειακού Συμβουλίου Πελοποννήσου ζητούν όλες οι παρατάξεις της αντιπολίτευσης, με κοινό αίτημα που κατατέθηκε και φέρει την υπογραφή του Περιφερειακού Συμβούλου Κορινθίας, Γιάννη Σιάτου από την παράταξη «Πρώτα η Πελοπόννησος».

Το μοναδικό θέμα που ζητείται να συζητηθεί είναι η καταστροφική πυρκαγιά στην Ορεινή Κορινθία, που έπληξε κυρίως την περιοχή του Φενεού και της Καστανιάς, αφήνοντας πίσω της χιλιάδες στρέμματα καμένης δασικής και αγροτικής γης, μεγάλες ζημιές σε υποδομές και ανυπολόγιστο οικολογικό αποτύπωμα.

«Η Κορινθία δεν αντέχει άλλη μια χρονιά στάχτης»
Το αίτημα αναφέρει με έμφαση ότι η πυρκαγιά αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες οικολογικές τραγωδίες των τελευταίων ετών στην Πελοπόννησο, τονίζοντας την απουσία συντονισμένης πρόληψης και επαρκούς επιχειρησιακού σχεδίου από τις αρμόδιες υπηρεσίες.

 Τα κρίσιμα ερωτήματα που τίθενται:
Υπήρχε επαρκής πρόληψη και επιτήρηση στην περιοχή από την Περιφέρεια;

Λειτούργησε εγκαίρως και σωστά ο μηχανισμός πολιτικής προστασίας;

Ποια ήταν η ανταπόκριση των υπηρεσιών και η αποτελεσματικότητα του επιχειρησιακού σχεδιασμού;

Τι άμεσα μέτρα στήριξης προγραμματίζονται για τους πληγέντες κατοίκους;

Ποιος θα αναλάβει την αποκατάσταση του περιβάλλοντος και την πρόληψη νέων καταστροφών;

Ζητούνται άμεσες αποφάσεις και δεσμεύσεις
Οι περιφερειακοί σύμβουλοι υπογραμμίζουν την ανάγκη το Συμβούλιο να προχωρήσει σε:

Αποκατάσταση των υποδομών που καταστράφηκαν,

Πλήρη αποζημίωση των πληγέντων,

Άμεση έναρξη αντιπλημμυρικών έργων πριν τον χειμώνα,

Δημιουργία αντιπυρικών ζωνών στα δασικά μέτωπα,

Δημόσια παρουσίαση του επιχειρησιακού σχεδίου της Περιφέρειας,

Και, όπου χρειάζεται, απόδοση ευθυνών.

Η κατάσταση δεν μπορεί να περιμένει. Οι κάτοικοι της Ορεινής Κορινθίας βιώνουν μια τραγωδία. Είναι ευθύνη όλων μας να κινηθούμε άμεσα, συντονισμένα και με ξεκάθαρες αποφάσεις για την προστασία και αποκατάσταση της περιοχής».

Οι υπογράφοντες ζητούν από τον Πρόεδρο του Περιφερειακού Συμβουλίου να ορίσει άμεσα ημερομηνία και ώρα για τη διεξαγωγή της έκτακτης συνεδρίασης, καθώς το μέγεθος της καταστροφής απαιτεί πολιτική βούληση, σχέδιο και δράση – όχι αδράνεια.