Ο Iσπανός Άλεξ Μοντόγια με το πολυβραβευμένο του «Πατρικό» υπογράφει ίσως την πιο απλή και συνάμα αφοπλιστικά συγκινητική ταινία του καλοκαιριού.

Το πατρικό (La Casa) (***)

Δραματική ισπανικής παραγωγής 2024 (83). Σκηνοθεσία: Αλεξ Μοντόγια. Πρωταγωνιστούν: Νταβίντ Βερνταγκέρ, Οσκαρ ντε λα Φουέντε, Ολίβια Μολίνα, Λορένα Λόπεζ

Τρία αδέλφια που έχουν «χαθεί» και βρίσκονται πλέον σπανιότατα λόγω των ανελλιπών επαγγελματικών και οικογενειακών υποχρεώσεων τους, επιστρέφουν στο χωριό μετά από το θάνατο του πατέρα τους για να αποφασίσουν αν θα το πουλήσουν ή όχι το πατρικό τους.

Ο Άλεξ Μοντόγια μπαίνει άνετα στη λίστα των πιο ελπιδοφόρων κινηματογραφιστών της Ισπανίας με ένα μελαγχολικό, χαμηλότονο οικογενειακό δράμα που αφορά τους πάντες – θα μπορούσε να διαδραματίζεται σε οποιοδήποτε μέρος του πλανήτη- και εντυπωσιάζει με την άφθαστη οικειότητα του. Το σενάριο βασίζεται σε ένα graphic novel του Πάκο Ρόκα και περιγράφει αφοπλιστικά τον τρόπο που το παρελθόν εισέρχεται ως καταλύτης στο παρόν των τόσο διαφορετικών μεταξύ τους αδελφών.

Ο εσωστρεφής και απορροφημένος με το νέο του βιβλίο συγγραφέας Χοσέ, ο αυστηρός οικογενειάρχης Βιθέντε που δεν του αρέσουν οι αλλαγές και η συναισθηματικά ευάλωτη Κάρλα, είναι τα τρία πρόσωπα του δράματος που ξετυλίγουν τις αναμνήσεις τους σαν μια πολαρόιντ που «τραβά» πολύχρωμες συναισθηματικές φωτογραφίες από τα παλιά.

Εδώ εντοπίζεται και η μαστοριά του Μοντόγια – εξαίσιος ο τρόπος που ζωντανεύει τα φλας μπακ με μνήμες που ξυπνούν απρόσμενα όταν το βλέμμα καρφώνεται στις παντόφλες, τα εργαλεία ή την αγαπημένη πολυθρόνα του πατέρα- ο οποίος εστιάζει στις ξεχωριστή έλξη που ασκεί το σπίτι σε καθένα από τα αδέλφια φέρνοντας στην επιφάνεια ένα παρηγορητικό σχόλιο που απαλύνει το βάρος ενός ζοφερού και σκληρού παρόντος που ορίζεται από οικονομικά βάρη και τελματωμένες σχέσεις.

Τρελές Σφαίρες (The Naked Gun) (**)

Κωμωδία αμερικανικής παραγωγής 2025 (85). Σκηνοθεσία: Ακίβα Σάφερ. Πρωταγωνιστούν: Λίαμ Νίσον, Πάμελα Αντερσον, Πολ Γουόλτερ Χάουζερ, Κέβιν Ντιουράντ

Ο υπαστυνόμος Φρανκ Ντρέμπιν Τζούνιορ είναι αποφασισμένος, να ακολουθήσει τα βήματα του πατέρα του και να προστατεύσει τους φιλήσυχους πολίτες από κακοποιά στοιχεία.

Δεν θα υποκριθούμε, ότι δεν υπήρξαν αρκετές σκηνές, που γελάσαμε με την ψυχή μας χάρη στα φευγάτα λεκτικά γκαγκ αλλά και τις βιτσιόζικες οπτικές βινιέτες (οι σεκάνς με τον σκύλο, τον χιονάνθρωπο κ.α.), που έκαναν σκόνη τα κλισέ των αστυνομικών θρίλερ και τοποθέτησαν την πολιτική ορθότητα στο… απόσπασμα! Ο Λίαμ Νίσον με καλές και λιγότερο καλές στιγμές, μπορεί να μη είναι άξιος… γιος του σουρεαλιστή Λέσλι Νίλσεν, όμως η Πάμελα Άντερσον συνεχίζει το ερμηνευτικό της κρεσέντο και στον χώρο της άναρχης κωμωδίας.

Νεαρές Μητέρες (Jeunes Mères /Young Mothers) (**1/2)

Κοινωνική γαλλοβελγικής συμπαραγωγής 2025 (95). Σκηνοθεσία: Λικ και Ζαν-Πιερ Νταρντέν. Πρωταγωνιστούν: Λουσί Λαρέλ, Μπαμπέτ Βερμπίκ, Ελζά Ουμπέν, Γκίντερ Ντιρέ

Φτωχές νεαρές μητέρες βρίσκουν στέγη σε ξενώνα φιλοξενίας που παρέχει την κατάλληλη φροντίδα για εκείνες και τα νεογέννητα μωρά τους.
Στην πιο αξιόλογη εδώ και αρκετό καιρό δημιουργία τους οι βέλγοι νατουραλιστές Νταρντέν επιστρέφουν με ένα ακόμη σκληρό δράμα ντοκιμαντερίστικης αισθητικής που φέρνει στην πρώτη γραμμή μια μάχη επιβίωσης αλλά και μια προσεγμένη μελέτη πάνω στη μητρότητα. Βραβείο σεναρίου στο τελευταίο φεστιβάλ Κανών για μια σπαραχτική, ανθρώπινη ιστορία την οποία οι Νταρντέν διαχειρίζονται με τη χαρακτηριστική ψυχρή αποστασιοποίηση τους, σήμα κατατεθέν στην κινηματογραφική τέχνη και τεχνική τους.

Ρίτα (Rita) (**1/2)

Δραματική ισπανικής παραγωγής 2024 (94). Σκηνοθεσία: Παθ Βέγκα Παίζουν: Παθ Βέγκα, Σοφία Αγκεπούθ, Αλεχάντρο Εσκαμίγια

Η μικρή Ρίτα προστατεύει το μικρό της αδελφό Λόλο από τους συχνούς καβγάδες μεταξύ των γονιών τους και ταυτόχρονα προσπαθεί να κατανοήσει τους λόγους, που στο σπίτι τους πηγάζει τόση ανεξέλεγκτη βία από τον ευέξαπτο πατέρα της.

Στην πρώτη της σκηνοθετική απόπειρα η ηθοποιός Παθ Βέγκα («Το σεξ και η Λουσία») καταφέρνει να συγκινήσει το θεατή εστιάζοντας τον φακό της στο πρόσωπο της αφοπλιστικής πρωταγωνίστριας της μέσα από τα μάτια της οποίας εκτυλίσσεται μια ιστορία ενδοοικογενειακής βίας τοποθετημένης στο χτες (η Σεβίλλη των 80ς) αλλά με σαφή επίκαιρο χαρακτήρα. Είναι καταπληκτικός ο τρόπος με τον οποίο παίζουν οι δύο λιλιπούτειοι ηθοποιοί σε μια ιστορία έμφυλης βίας δοσμένης με ψυχραιμία μεν αλλά χωρίς ιδιαίτερα πρωτότυπες ιδέες σε δραματουργικό επίπεδο.

Μαζί (Together) (**)

Θρίλερ αμερικανικής παραγωγής 2025 (102). Σκηνοθεσία: Μάικλ Σανκς. Πρωταγωνιστούν: Ντέιβ Φράνκο, Αλισον Μπρι, Ντέιμον Χέριμαν, Μία Μόρισι, Τζακ Κένι

Μετά από αρκετά χρόνια σχέσης, ο Τιμ και η Μίλι παίρνουν την απόφαση, να κάνουν νέο ξεκίνημα μετακομίζοντας στην εξοχή. Εκεί όμως μια μυστηριώδης φιγούρα φαίνεται να παρακολουθεί το κάθε βήμα τους.

Πολυαναμενόμενο θρίλερ ενός στυλίστα σκηνοθέτη ο οποίος σκιαγραφεί υποδειγματικά τους κεντρικούς χαρακτήρες, που βρίσκονται κάτω από το πρίσμα μιας κατάστασης μόνιμης – και απροσδιόριστης- αγωνίας. Το μέχρι ενός σημείου εύστοχα δομημένο σενάριο πριν και πάνω από όλα αφορά στις ψυχολογικές διακυμάνσεις στη σχέση του ζευγαριού, με ένα στυλ που θυμίζει συνδυασμό Λιντς και Κρόνενμπεργκ. Όμως ολοκληρώνεται με μια κάπως ατσούμπαλη ανατροπή, που δεν πείθει για την αλληγορική διάσταση του.

Κων. Καϊμάκης/documentonews.gr