Με αφορμή μια πρόσφατη ανάρτηση του Δημάρχου Κορινθίων, που ανέδειξε το έργο των εργαζομένων του Δήμου σε κάθε επίπεδο, ξαναθυμόμαστε κάτι που, δυστυχώς, συχνά ξεχνιέται: πως πίσω από κάθε πράξη φροντίδας, πίσω από κάθε σημείο της πόλης που βελτιώνεται, δεν βρίσκεται ένα «σύστημα» απρόσωπο, αλλά άνθρωποι. Εργαζόμενοι, συμπολίτες μας, που επιλέγουν να προσφέρουν καθημερινά.

Η πρόσφατη ανάρτηση του Νίκου Σταυρέλη είναι μια υπενθύμιση. Μια απόπειρα να στρέψουμε το βλέμμα εκεί που δεν κοιτάμε συχνά: σε εκείνους που εργάζονται αθόρυβα, χωρίς τυμπανοκρουσίες, για να διατηρούν την πόλη καθαρή, πράσινη, λειτουργική, ανθρώπινη.

Δεν είναι «αυτονόητο» ότι κάποιος θα φυτέψει λουλούδια στις 5 το πρωί.

Δεν είναι «αυτονόητο» πως τα πεζοδρόμια θα ανακατασκευαστούν, πως οι πλατείες θα καθαριστούν, πως τα σχολεία θα βαφτούν.

Πίσω από κάθε έργο, πίσω από κάθε μικρή ή μεγάλη αλλαγή, βρίσκεται κόπος, πρόγραμμα, συνέπεια. Και κυρίως: άνθρωποι.

Πόσες φορές θυμόμαστε πως οι εργαζόμενοι στην Καθαριότητα μαζεύουν και τα δικά μας λάθη;

Πόσες φορές αναγνωρίζουμε το έργο των υπηρεσιών Πρασίνου, που δεν σταματούν να φυτεύουν και να κλαδεύουν;

Ή εκείνων στην Κοινωνική Πολιτική που στέκονται δίπλα σε συμπολίτες μας που έχουν πραγματική ανάγκη;

Η πόλη μας είναι αντανάκλαση της δικής μας συμμετοχής ή απουσίας. Κάθε εικόνα εγκατάλειψης ή ομορφιάς, κάθε πρόοδος ή στασιμότητα, περνά μέσα από τα χέρια των εργαζομένων και τα μάτια των δημοτών.

Ας σταματήσουμε να βλέπουμε τον Δήμο ως τον «άλλον». Ο Δήμος είμαστε εμείς. Όλοι μαζί. Και όταν όλοι κάνουμε το μερίδιό μας, τα αυτονόητα παύουν να είναι ζητούμενα — γίνονται πράξη.

Η ανάρτηση του Δημάρχου

“Σε μια κοινωνία όπου τα περιμένουμε όλα από …τους άλλους και θεωρούμε πως μόνο …οι άλλοι έχουν υποχρεώσεις, ο Δήμος Κορινθίων χάρη στους εργαζόμενούς του (σε κάθε τομέα –στην Καθαριότητα, στην Αυτεπιστασία, στην Καθημερινότητα, στο Πράσινο, στην Κοινωνική Πολιτική, στα ΚΕΠ, στις Διοικητικές και Οικονομικές Υπηρεσίες -ΠΑΝΤΟΥ κυριολεκτικά) δίνει τον καλύτερο εαυτό του, υπό τη καθοδήγηση των διοικητικών και πολιτικών προϊσταμένων.
Μιλούν πολλοί συχνά για το αυτονόητο! Αλλά αυτονόητα είναι όλα και τίποτα! Γιατί υπάρχει μόνο μια σκληρή προσπάθεια που γίνεται από τον Δήμο για να δημιουργηθεί μια καλύτερη καθημερινότητα –και πολλοί ξεχνούν πως Δήμος δεν είναι τα στελέχη του, δεν είναι ο Δήμαρχος και οι Αντιδήμαρχοι, αλλά οι δημότες, ανάμεσα στους οποίους είναι και οι εργαζόμενοι. Από αυτούς γίνεται η προσπάθεια!
Από τους εργαζόμενους στο Πράσινο, που σηκώθηκαν στις 5 το πρωί την περασμένη Τρίτη για να φυτέψουν λίγα λουλούδια και να δώσουν χρώμα στο γκρίζο περιβάλλον της οδού Ερμού. Που εδώ και μήνες φυτεύουν νέα δέντρα, κλαδεύουν τα παλιά και μεγάλα, καθαρίζουν πλατείες.
Από τους εργαζόμενους στην Καθαριότητα, που παρόλο που δεν έχουν καμία υποχρέωση από το κανονισμό καθαριότητας, σπεύδουν να «θερίσουν», ό,τι σπέρνει η αδιαφορία η δική μας. Λεκάνες, μπάζα, κλαδέματα, και ό,τι άλλο παρατάμε ασυνείδητα δίπλα στους κάδους.
Από τους εργαζόμενους στην Καθημερινότητα, που έχουν φτιάξει χιλιόμετρα νέων πεζοδρομίων, έχουν φτιάξει καινούργιες πλατείες, έχουν βάψει σχολεία, έχουν αναπλάσει ερειπωμένα κτίρια.
Από τους εργαζόμενους στη Κοινωνική Πολιτική, που συντρέχουν τους ανθρώπους της τρίτης ηλικίας και ψάχνουν τρόπους να τους φτιάξουν την διάθεση ή να φροντίσουν την υγεία τους.
Ας το θυμόμαστε πάντα. Ο Δήμος είμαστε εμείς.

Ή, όπως έλεγε και ο Καζαντζάκης: Ν’ αγαπάς την ευθύνη να λες εγώ, εγώ μονάχος μου θα σώσω τον κόσμο. Αν χαθεί, εγώ θα φταίω.