Το Σάββατο, στις 8 Φεβρουαρίου, στις 6:30 μ.μ. πραγματοποιήθηκε η τελετή της Βασιλειόπιτας, με παρόντες τους  αιρετούς του Κοινοβουλίου, της Περιφερειακής Ενότητας Κορινθίας και του Δήμου Κορινθίων, Αντιδημάρχους, Δημοτικούς και Περιφερειακούς Συμβούλους, Εκπροσώπους Πολιτιστικών Συλλόγων και Μικρασιατικών Σωματείων, μέλη και φίλους όχι μόνο από την Κόρινθο, αλλά και από τις γύρω περιοχές, όπως κάθε χρόνο.

Όλοι σμίξαμε κι εφέτος στη φιλόξενη Αίθουσα και πρώτο ενοριακό Κέντρο της πόλης μας -που ανεγέρθηκε με ενέργειες του Πρωθιερέα μας πατρός Ιωάννη Δελημπαλντά– κάτω από το πατρικό και στοργικό βλέμμα του Εθνομάρτυρα και Ιερομάρτυρα Χρυσοστόμου Επισκόπου Σμύρνης, όπως κάθε χρόνο, σημειώνεται σε ανακοίνωση του Συλλόγου.
Ανταλλάξαμε ευχές για το Νέον Έτος, να ξεκινήσουμε με ζεστή επαφή για να πάρουμε δύναμη από την αίσθηση της αγάπης που μας διακατέχει όλους μέλη, συμπολίτες, άρχοντες και λαό επί τόσα χρόνια!
Αφήνουμε πίσω -προς στιγμή- ό,τι μας ανησυχεί, φυσικά φαινόμενα, καταστροφές και επικίνδυνες πολεμικές συρράξεις ένθεν κι ένθεν και όλοι μαζί ευλογηθήκαμε από την υπέροχη ευχή με την οποία ο πνευματικός μας πατέρας Ιωάννης και ο σεβάσμιος παπα-Δημήτρης ευλόγησαν τη Βασιλειόπιτα που δέσποζε στο τραπέζι και ακούσαμε ύμνους από τη Χορωδία μας αλλά και τραγούδια υπό τη διεύθυνση της γλυκύτατης και υπέροχης καθηγήτριας κυρίας Αναστασίας Αγγιστριώτη.

Και έπειτα, η Πρόεδρος του Συλλόγου έκοψε κατά τα καθιερωμένα τη Βασιλειόπιτα, μη ξεχνώντας και το κομμάτι της Αλησμόνητης Μικράς Ασίας αλλά εφέτος και των αγαπημένων και πολύπαθων νησιών μας Ίμβρο και Τένεδο. Σ’ αυτά που εφέτος είναι αφιερωμένο το Ημερολόγιο του 2025.

Στη γεωγραφική τους θέση, την ιστορία τους και τα πάθη τους, απελευθερωμένα το 1912, ενταγμένα με τη Συνθήκη των Σεβρών το 1920 στην Ελλάδα, αλλά χαμένα με τη Συνθήκη της Λωζάνης το 1923 από τους… Συμμάχους μας στην Τουρκία!!

Πόνος και θλίψη! Εντύπωση προκάλεσε η παρουσία Εκπροσώπου του Συλλόγου Ιμβρίων Αττικής και του Συλλόγου Τενεδίων ο «Τένης», που ομίλησαν και μετέφεραν τον καημό για την απώλεια.

Με σεβασμό χαιρέτισαν οι παριστάμενοι Εκπρόσωποι. Ιδιαίτερα δε συγκίνησε ο καημός της κυρίας από την Ίμβρο, εγκαταστημένη από ετών στο Ξυλόκαστρο και δακρύσαμε για τον πόνο της από την απώλεια του πατρικού της σπιτιού και του χωριού της, αλλά μας εντυπωσίασαν και τα κειμήλια που δέσποζαν στο τραπέζι και στη σκηνή από Ίμβρο και Σμύρνη!!
Και η βραδιά έκλεισε μέσα σ’ ένα ζεστό κλίμα αγάπης, συγκίνησης, χαιρετισμών και με ενδιαφέροντες δηλώσεις του κυρίου Δημάρχου, του Αντιπεριφερειάρχη Κορινθίας κυρίου Γκιολή και της Αντιπεριφερειάρχη Πολιτισμού της Περιφέρειας Πελοποννήσου κυρίας Κόρκα για την ανέγερση του Μουσείου Μικρασιατικών και Προσφυγικών Κειμηλίων, όπου θα στεγάσει επιτέλους όσα ήρθαν από τις Πατρίδες και είναι ακόμη ανέστια.
Όλοι χαιρέτισαν με σεβασμό για το έργο που επιτελεί και τους σκοπούς που επιδιώκει ο Σύλλογος, για την Ιστορική Μνήμη και τις Παραδόσεις του Ελληνισμού ένθεν κι ένθεν του Αιγαίου, που διατηρεί με τα Χορευτικά Τμήματα, τη Χορωδία, τις εκδρομές, τη συγκέντρωση και φύλαξη κειμηλίων, την εγγραφή νέων μελών, τις πνευματικές Εκδηλώσεις, την καταγραφή οικογενειακών μαρτυριών με προσφυγική ρίζα.
Το κομμάτι της πίτας και το γλυκό μας γλύκαναν την ψυχή. Όλα μας ενώνουν. Όλοι μαζί μπορούμε. Δεν μας χωρίζει τίποτε. «Λαοί ενωμένοι ποτέ νικημένοι»!
Πιστεύουμε ότι όλοι οι καλοδιάθετοι συμπολίτες μας είναι κοντά μας. Επιτέλους η Μικρά Ασία, Θράκη, Πόντος, Αιγαίο ας μας ενώσουν!
Και του Χρόνου με υγεία και με θεία ευλογία.”