Αν θέλουμε να δώσουμε ένα χαρακτηρισμό στον προϋπολογισμό που κατέθεσε η κυβέρνηση, δεν μπορεί να είναι άλλος από «φοροοικονομία».

Όσο και να προσπαθούν τα παπαγαλάκια να πείσουν, ότι ο «ευαίσθητος» Κυριάκος Μητσοτάκης μειώνει τους φόρους, η αδυσώπητη πραγματικότητα των αριθμών τους διαψεύδει. Πώς αλλιώς μπορεί να εξηγηθεί το «πάρτι» των εισπραττόμενων φόρων, που προκύπτουν από τα στοιχεία εκτέλεσης του προϋπολογισμού;

Για να έχουμε ένα μέγεθος, το 2019 οι συνολικοί φόροι ήταν €51,4 δισ. και στο κλείσιμο του 2025 θα ανέλθουν στα €69,2 δισ. Όπως προκύπτει, η επιβάρυνση των νοικοκυριών από την επέλαση της αισχροκέρδειας που έχει επιβάλει ο Κυρ. Μητσοτάκης, ώστε να καρτελοποιήσει την ελληνική οικονομία, ανέρχεται σε €17,8 δισ. Το μόνο, ωστόσο, που υπεραποδίδει, είναι η φοροαπόδοση και κυρίαρχα οι έμμεσοι φόροι (ΦΠΑ), που διαρκώς αυξάνονται υπό την μπότα της αισχροκέρδειας που πνίγει την κοινωνία. Εδώ εισέρχεται και το επικοινωνιακό τρικ του προϋπολογισμού.

Το επικοινωνιακό τρικ

Το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης εντάσσει για την επόμενη χρονιά στον προϋπολογισμό κάποιο στόχο, που βρίσκεται περίπου στο ενδιάμεσο των προβλέψεων. Κατόπιν κάθε μήνα συγκρίνει την πραγματική εικόνα με τον προϋπολογισμένο στόχο και όχι με τον αντίστοιχο μήνα της προηγούμενης χρονιάς. Ετσι, «παίζει» επικοινωνιακά σε διπλό ταμπλό. Από τη μία δεν εμφανίζονται τα πραγματικά μεγέθη του φορομπηχτικού φουσκώματος στην κοινωνία και από την άλλη η Ευρωπαϊκή Επιτροπή λαμβάνει μεγέθη «λελογισμένης» υπεραπόδοσης της ελληνικής οικονομίας! «Είναι λογικό να εισπράττονται περισσότεροι φόροι, όταν η οικονομία αναπτύσσεται ιλιγγιωδώς» είναι ο αντίλογος. Πρόκειται για το επιχείρημα που προσπαθούν να περάσουν «σοβαροί» πολιτικοί, όπως ο Κωστής Χατζηδάκης. Πράγματι, αν το δεις από άποψη ΑΕΠ, το 2019 έκλεισε (πριν από την αναθεώρηση της ΕΛΣΤΑΤ που θυμίζει Greek statistics) σε όρους όγκου στα €183,6 δισ., ενώ η πρόβλεψη για το 2024 εκτιμάται στα €198 δισ.

Αν μη τι άλλο εκρηκτική ανάπτυξη, θα σκεφθεί, όποιος αρνείται να σηκώσει το χαλί που κρύβει την πραγματικότητα. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, λοιπόν, η πραγματική αύξηση απαλείφοντας τον πληθωρισμό της απληστίας δεν ξεπερνά τα €15 δισ. μέσα στην 5ετία του Κυρ. Μητσοτάκη. Συνεπώς η πραγματική αύξηση ανέρχεται σε €3 δισ. περίπου ετησίως, μέγεθος αμελητέο που όμως αποδεικνύει, ότι η οικονομία «φουσκώνει» φορομπηχτικά.

Αν λοιπόν κάποιος αρνηθεί να σηκώσει το χαλί για να δει την πραγματική εικόνα και μείνει μόνο στο φορομπηχτικό φούσκωμα του ΑΕΠ, μπορεί να πανηγυρίζει όπως οι Μητσοτάκης – Χατζηδάκης, για το γεγονός ότι τις χρονιές 2021, 2022, 2023 (οι χρονιές δηλαδή που ο πληθωρισμός καλπάζει) η Ελλάδα έρχεται πρώτη στην ευρωζώνη στη σωρευτική αύξηση του ΑΕΠ. Μάλιστα, αν μείνουμε σε αυτή την επιδερμική ανάλυση, η Ελλάδα είναι δεύτερη στην ευρωζώνη (μετά την Κύπρο που είναι πρώτη) στη δήθεν μείωση του δημόσιου χρέους, το οποίο αντιστοιχεί στο 163,6% του ΑΕΠ. Πώς όμως γίνεται, να μειώνεται το χρέος ενώ αυτό αυξάνεται; Σε απόλυτους αριθμούς ο Κυρ. Μητσοτάκης παρέλαβε δημόσιο χρέος στα €356 δισ. και πλέον το δημόσιο χρέος ξεπερνά τα €420 δισ.!

Ο λόγος είναι ακριβώς το φορομπηχτικό φούσκωμα του ΑΕΠ, καθώς αυτή η ποσοστιαία μείωση είναι ο λόγος του χρέους προς το ΑΕΠ. Αφού λοιπόν έχουμε διαπιστωμένη φούσκα στο ΑΕΠ, είναι λογικό να μειώνεται ο συντελεστής του χρέους προς ΑΕΠ, ενώ το δημόσιο χρέος έχει αυξηθεί στα χρόνια του Κυρ. Μητσοτάκη κατά 64 δισ. ευρώ.

Τεράστια φούσκα

Αυτή η σπουδαία φούσκα, που έχει στηθεί προς εξαπάτηση της κοινωνίας για την πορεία της οικονομίας, καταρρέει, όταν εισέλθει το ζήτημα του εμπορικού ισοζυγίου. Το ζήτημα είναι, ότι εισρέει «χείμαρρος» χρήματος (άνω των €70 δισ.) από το Ταμείο Ανάκαμψης και το ΕΣΠΑ και δεν αλλάζει το παραγωγικό μας μοντέλο, ώστε να ξεφύγει από τη μονοκαλλιέργεια του τουρισμού. Είναι χαρακτηριστικό, ότι ο πακτωλός των €18 δισ., που αφορούν χαμηλότοκα δάνεια από το Ταμείο Ανάκαμψης για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της χώρας μέσω της χρηματοδότησης ιδιωτικών επενδύσεων, θα έπρεπε να δίνεται από τις εμπορικές τράπεζες με ποσόστωση: 50% από Ταμείο Ανάκαμψης, 30% τραπεζικό δάνειο και 20% ίδια συμμετοχή του επενδυτή.

Όπως, λοιπόν, προκύπτει από αξιόπιστες πληροφορίες από τις συστημικές τράπεζες, μόλις το 10% αυτών των δανείων κατευθύνεται σε επενδύσεις, που αφορούν τον πρωτογενή τομέα και τη μεταποίηση, ενώ η συντριπτική πλειονότητα αυτών των δανείων δίνεται με το πρόσχημα της πράσινης μετάβασης και ενεργειακής απόδοσης σε αστικά ακίνητα και ξενοδοχεία! Όμως υπάρχει το βελόνι που θα σπάσει τη φούσκα. Πρόκειται για το εμπορικό έλλειμμα. Είναι οι εισαγωγές προϊόντων μείον τις εξαγωγές. Σύμφωνα με τα στοιχεία που έχει ανακοινώσει η ΕΛΣΤΑΤ (τελευταία στοιχεία), το έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου στο διάστημα Ιανουαρίου – Σεπτεμβρίου 2024 διαμορφώθηκε σε €25,13 δισ. έναντι €23,15 δισ. το αντίστοιχο διάστημα του 2023, καταγράφοντας αύξηση 8,5%.

Το 2024 μπορεί και να κλείσει κοντά στα €30 δισ. Καθίσταται σαφές, ότι η παραγωγική βάση έχει καταρρεύσει, με αποτέλεσμα η ζήτηση να καλύπτεται με εισαγωγές. Εμείς όμως επενδύουμε τα κοινοτικά χρήματα στην ενεργειακή απόδοση κτιρίων. Η καταστροφή είναι κοντά.

Τζώρτζης Ρούσσος/documentonews.gr