Σε κατάσταση φτωχοποίησης βρίσκονται οι πολίτες της Ελλάδας, και κυρίως οι εργαζόμενοι, όπως αποτυπώνεται πλέον σε πλήθος αναλύσεων και στοιχείων, μολονότι η κυβέρνηση προσπάθησε κατά το προηγούμενο διάστημα να διαστρεβλώσει την πραγματική εικόνα.

Κι αυτό διότι η χώρα μας, σε ότι αφορά τη φτώχεια, βρίσκεται πάντα στις πρώτες θέσεις  σε ευρωπαϊκό επίπεδο, με την κυβέρνηση να υποδύεται, ότι δεν αντιλαμβάνεται τι συμβαίνει όχι μόνο στα ελληνικά αστικά κέντρα, αλλά και στις ελληνικές περιφέρειες. Είναι χαρακτηριστικό, ότι δύο ελληνικές περιφέρειες συμπεριλαμβάνονταν στις αντίστοιχες των κρατών-μελών της Ε.Ε. όπου οι κάτοικοί τους αντιμετώπιζαν κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού το 2023, με ποσοστό άνω του 35% των πολιτών τους, ενώ σε πέντε περιφέρειες περίπου 1 στους 3 πολίτες βρίσκεται σε τέτοιο κίνδυνο, όπως προκύπτει από πρόσφατα στοιχεία της Eurostat.

Όταν τη χρονιά αυτή, κατά μέσο όρο, το 21,4% του πληθυσμού της Ε.Ε., ή περίπου 94,6 εκατ. άνθρωποι, διέτρεχε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού, στην Ελλάδα η Πελοπόννησος με 35,7% (στη 17η θέση όλης της Ε.Ε.) και η Δυτική Ελλάδα με 35,2% συγκαταλέγονταν στην έκτη και χειρότερη κλίμακα της Ε.Ε. με τις περιφέρειες των οποίων οι πολίτες αντιμετωπίζουν τέτοιους κινδύνους σε ποσοστό ίσο ή μεγαλύτερο από το 35%.

Στην επόμενη κλίμακα, στην οποία το ποσοστό των πολιτών που είναι αντιμέτωποι με κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού κυμαίνεται από 25% έως 35%, συγκαταλέγονταν άλλες πέντε ελληνικές περιφέρειες: της Δυτικής Μακεδονίας με 32,7%, της Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης με 31,5%, του Βόρειου Αιγαίου με 30,4%, της Κεντρικής Μακεδονίας με 29,6% και των Ιονίων Νήσων με 27,7%. Δηλαδή, σε πέντε συνολικά ελληνικές περιφέρειες πάνω από το 30% των πολιτών τους αντιμετωπίζει σοβαρούς κινδύνους υλικής στέρησης, φτώχειας και κοινωνικού αποκλεισμού.

Σε ευρωπαϊκό περιφερειακό επίπεδο τα υψηλότερα ποσοστά ατόμων που κινδυνεύουν από φτώχεια ή κοινωνικό αποκλεισμό καταγράφηκαν στις υπερπόντιες περιφέρειες της Γαλλίας, στη Νότια Ιταλία και στις αγροτικές περιοχές της Ρουμανίας.

Το 2023 οι άνθρωποι που ζούσαν στις πρωτεύουσες ορισμένων χωρών της Ε.Ε. ήταν γενικά λιγότερο πιθανό να διατρέχουν κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού. Αυτή η διαφορά ήταν πιο έντονη στη Ρουμανία, όπου το εθνικό ποσοστό ήταν 32%, σε σύγκριση με μόλις 12,3% στο Βουκουρέστι. Ομοίως, στην Πολωνία το εθνικό ποσοστό ήταν 16,3%, ενώ στην περιφέρεια της Βαρσοβίας ήταν μόνο 8,9%. Στην Κροατία ο εθνικός δείκτης ήταν 20,7%, ενώ στο Ζάγκρεμπ 11,9%. Η αντίθετη τάση παρατηρήθηκε στο Βέλγιο και στην Αυστρία, όπου το ποσοστό των ατόμων που κινδυνεύουν από φτώχεια ή κοινωνικό αποκλεισμό στις περιφέρειες των Βρυξελλών (37,6%) και της Βιέννης (29,5%) ήταν σημαντικά υψηλότερο από τους εθνικούς μέσους όρους (18,6% και 17,7% αντίστοιχα).

Ούτως ή άλλως, η ελληνική οικονομία είναι σήμερα περίπου 19% μικρότερη απ’ ότι το 2007, παρά την ανάκαμψη της χώρας μετά την πανδημία, ενώ η οικονομία της Ε.Ε. στο σύνολό της έχει μεγεθυνθεί κατά 17%, κάτι το οποίο έχει καταγράψει και σε πρόσφατη έκθεσή της η Eurobank. Άλλωστε οι πραγματικοί μισθοί μειώνονταν σταθερά μέχρι το 2022 (τα πιο πρόσφατα διαθέσιμα στοιχεία του ΟΟΣΑ), υποχωρώντας κατά 30% από τα προ της οικονομικής κρίσης επίπεδα. Αναφέρεται, επιπλέον, ότι υπάρχουν ανησυχίες και για τις μακροπρόθεσμες οικονομικές προοπτικές της χώρας με φόντο την κλιματική αλλαγή και το δημογραφικό πρόβλημα. Υπάρχουν, ωστόσο, και άλλα στοιχεία που επιβεβαιώνουν τις δύσκολες συνθήκες που βιώνουν οι πολίτες στην Ελλάδα. Το 2023 η ελληνική οικονομία σημείωσε ρυθμό ανάπτυξης 2%, αλλά η φτώχεια δεν μειώθηκε. Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, το 2023 σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού βρισκόταν το 26,1% των Ελλήνων και των Ελληνίδων, δηλαδή 2.658.400 άτομα. Το 2022 το ποσοστό της φτώχειας ήταν 26,3%.

Γιάννης Αγουρίδης/avgi.gr