ΠΑΣΟΚ: Με ποια διλήμματα πηγαίνουν οι υποψήφιοι πρόεδροι στην κάλπη για τον α´ γύρο των εσωκομματικών εκλογών, τα πιθανά ζευγάρια του β´ γύρου και ποιοι θα πάνε με ποιους ● Οι προβλέψεις για τη συμμετοχή και οι εκτιμήσεις για την επόμενη ημέρα στο κόμμα.

Kαι τώρα μιλάει η βάση! Προεκλογική περίοδος τέλος στο ΠΑΣΟΚ ύστερα από τρεις και πλέον μήνες περιοδειών, παρεμβάσεων, συνεντεύξεων και μιας γενικότερα ακατάπαυστης κινητικότητας των έξι υποψήφιων προέδρων. Αύριο, λίγες ώρες μετά το κλείσιμο της κάλπης θα έχει γίνει γνωστό ποιο είναι το δίδυμο που συνεχίζει για τον δεύτερο και τελικό γύρο, εκκινώντας ζυμώσεις περί πιθανών συμμαχιών και στηρίξεων. Πάντως, όπως πολλοί εκτιμούν, η αναμέτρηση της Κυριακής έχει χαρακτηριστικά εθνικής κάλπης και όπως ακόμη περισσότεροι στοιχηματίζουν, θα καταγράψει ρεκόρ προσέλευσης, από 300 ώς και 400 χιλιάδες συμμετέχοντες.

Kέρδος η τηλεμαχία

Η εσωκομματική κούρσα, η οποία ατύπως ξεκίνησε από τη βραδιά των ευρωεκλογών με την ακαριαία αμφισβήτηση του Νίκου Ανδρουλάκη από ομάδα στελεχών, παρά την περαιτέρω μικρή ενίσχυση των ποσοστών του κόμματος, κύλησε κατά κοινή ομολογία σε πλαίσιο πολιτικής ευπρέπειας, χωρίς ακρότητες, οξύτητα και συντροφικά χτυπήματα κάτω από τη ζώνη. Ηταν μια προεκλογική αντιπαράθεση η οποία, σε αντίθεση με το εμφυλιοπολεμικό κλίμα που έχει κυριαρχήσει στον ΣΥΡΙΖΑ, προσέλκυσε το ενδιαφέρον των πολιτών του κεντροαριστερού χώρου, ενώ και η τηλεμαχία με τη δυνατότητα διαλόγου που έδωσε στους υποψηφίους κέντρισε την προσοχή όσων την παρακολούθησαν.

Επιπλέον, η άνοδος του ΠΑΣΟΚ στις δημοσκοπήσεις και η εδραίωσή του ως δεύτερης πολιτικής δύναμης, με την παράλληλη φθορά της Ν.Δ. και των εσωτερικών κινήσεων που βάζουν στο στόχαστρο τον Κυριάκο Μητσοτάκη, δημιουργούν στην αυλαία αυτής της αναμέτρησης μια ευνοϊκή συγκυρία για το κόμμα και το σύνολο των ρευμάτων, των τάσεων και των προσώπων στη Χαριλάου Τρικούπη.

Νίκος Ανδρουλάκης, Χάρης Δούκας, Παύλος Γερουλάνος, Αννα Διαμαντοπούλου, Μιχάλης Κατρίνης, Νάντια Γιαννακοπούλου

Κάθε πτέρυγα βεβαίως, ανάλογα με τις επιδιώξεις του κάθε υποψηφίου, επιχειρεί να φιλτράρει και να διαβάσει από τη δική της οπτική γωνία αυτή την ελπιδοφόρα προοπτική που διανοίγεται για το Κίνημα. Η πλευρά του νυν προέδρου, διεκδικώντας την επανεκλογή, έχει το πιο αισιόδοξο αφήγημα για τη διαμορφωθείσα κατάσταση, την οποία αποδίδει στα πεπραγμένα της θητείας του, ζητώντας ανανέωση εμπιστοσύνης.

Οι υπόλοιποι πέντε ανθυποψήφιοί του, χωρίς να συμφωνούν σε όλα τα επιμέρους θέματα, βλέπουν μισοάδειο το ποτήρι, τονίζοντας ότι τα βήματα που έχουν γίνει, ισοδυναμούν με στασιμότητα και άρα η λύση είναι η αλλαγή ηγεσίας. Εκείνο που δεν φαίνεται να ανησυχεί, είναι η ενότητα την επόμενη ημέρα, για την οποία όλοι δεσμεύονται ότι είναι διασφαλισμένη.

Πιο αναλυτικά, ο Νίκος Ανδρουλάκης προσέρχεται στη διαδικασία δίνοντας από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα (και τις δημοσκοπήσεις) την αίσθηση ότι θα περάσει (και ενδεχομένως πρώτος) στον β’ γύρο. Για τον λόγο αυτό, η στρατηγική που χάραξε βασίστηκε σε μια επιχειρηματολογία με θετικό πρόσημο, σε ότι αφορά τόσο τα δυόμισι χρόνια που κρατάει το τιμόνι όσο και τα μελλούμενα από εδώ και στο εξής.

«Επιστρέψαμε, συνεχίζουμε, κερδίζουμε μαζί τη Ν.Δ.», είναι το βασικό του σύνθημα, με διαπιστευτήρια ότι στις εθνικές εκλογές θα αντιμετωπίσει νικηφόρα τον Κυριάκο Μητσοτάκη, το γεγονός ότι «κανένα κόμμα δεν προκάλεσε τόση φθορά στην κυβέρνηση όσο το ΠΑΣΟΚ, το οποίο ανέδειξε με σοβαρότητα, αξιοπιστία και μεθοδικότητα τον κατήφορο που οδηγεί η Ν.Δ. τη χώρα».

Ο κ. Ανδρουλάκης υπερασπίζεται ως κόρην οφθαλμού την πολιτική αυτονομία, έχοντας μεγάλη ισχύ στο κομματικό ακροατήριο και προκρίνει μια αμφίπλευρη διεύρυνση «στο προσκήνιο και όχι πίσω από κλειστές πόρτες».

Επίσης, με το βλέμμα στραμμένο στις 13 Οκτωβρίου, έχει επιλέξει, πλην κάποιων αιχμών, να είναι ενωτικός, ώστε να καρπωθεί την υποστήριξη των ψηφοφόρων υποψηφίων που θα μείνουν εκτός συνέχειας ή ίσως και των μέχρι αύριο αντιπάλων του. Αυτό θα μπορούσε να συμβεί με ένα μέρος του κοινού που θα επιλέξει στον α’ γύρο την Αννα Διαμαντοπούλου, τον Παύλο Γερουλάνο και τον Μιχάλη Κατρίνη, ενώ η Νάντια Γιαννακοπούλου θα είναι απέναντί του.

«Ενώνουμε δυνάμεις»

Ο Χάρης Δούκας διεξήγαγε μια δυναμική προεκλογική καμπάνια με σύνθημα «ενώνουμε δυνάμεις». Το επιχείρημα-μομφή που θέτει προς τη σημερινή ηγεσία είναι, ότι το ΠΑΣΟΚ οφείλει να πάψει να συμπεριφέρεται ως «μικρό και φοβικό κόμμα». «Θέλουμε ένα μικρό ΠΑΣΟΚ, δεκανίκι της Ν.Δ. και βούτυρο στο ψωμί του κ. Μητσοτάκη; Ή ένα μεγάλο ΠΑΣΟΚ, μια μεγάλη δημοκρατική παράταξη που θα νικήσει;», είναι το δίλημμα του κ. Δούκα προς τους πολίτες, ο οποίος ζητά «καθαρή εντολή» για τομές και ανατροπές. Θεωρείται μια περισσότερο αριστερόστροφη υποψηφιότητα, γι’ αυτό του καταλογίζεται ότι θα «συριζοποιήσει» το ΠΑΣΟΚ, κάτι που ο ίδιος αποκρούει.

Εχει δηλώσει, ότι η διατήρηση της ιδιότητας του δημάρχου Αθηναίων δεν αποτελεί εμπόδιο για την άσκηση των καθηκόντων του προέδρου, αν εκλεγεί, ενώ έχει δεχτεί πολυάριθμες επιθέσεις από το Μαξίμου και υπουργούς της Ν.Δ. Με βάση τα δεδομένα των μετρήσεων και αν δεν προκύψει κάποια έκπληξη, εκτιμάται ότι θα είναι ο αντίπαλος του Νίκου Ανδρουλάκη στον β’ γύρο. Αν και αρκετές θέσεις τους για το ΠΑΣΟΚ είναι αποκλίνουσες, ο κ. Δούκας θα μπορούσε να εξασφαλίσει τη στήριξη της κ. Γιαννακοπούλου, ενώ δεν προσβλέπει σε «βοήθεια» από την κ. Διαμαντοπούλου. Οι Παύλος Γερουλάνος και Μιχάλης Κατρίνης έχουν δηλώσει δημόσια, ότι ο επόμενος πρόεδρος πρέπει να είναι βουλευτής.

Ο Παύλος Γερουλάνος, σύμφωνα με τους συνεργάτες του, έχει «σχέδιο, εμπειρία και ξεκάθαρη στρατηγική» για την πρώτη και τη δεύτερη Κυριακή: Απευθύνεται στη μεγάλη μάζα των μελών και φίλων του ΠΑΣΟΚ που πιστεύουν ότι χρειάζεται αλλαγή ηγεσίας, προκειμένου να νικήσει τη Ν.Δ. στις επόμενες εκλογές. Και όπως ο ίδιος έχει τονίσει, είναι ο μόνος που μπορεί να κερδίσει στον β’ γύρο τον Νίκο Ανδρουλάκη. Ζητάει δε όσο το δυνατόν μεγαλύτερη συμμετοχή στις 6 Οκτωβρίου γιατί «η μεγάλη συμμετοχή ανεβάζει το ΠΑΣΟΚ και θα δώσει το έναυσμα για τη μεγάλη ανατροπή στο πολιτικό σκηνικό». Εφόσον μπει στον επόμενο γύρο, λόγω δημοφιλίας και μετριοπάθειας θα μπορούσε να αποσπάσει τη στήριξη μιας ευρύτερης μερίδας ψηφοφόρων που είχαν επιλέξει άλλες υποψηφιότητες.

Η Αννα Διαμαντοπούλου μπήκε τελευταία στην κούρσα της προεδρίας στα μέσα Ιουλίου. Αν και απούσα από την κομματική ζωή για πολλά χρόνια, σημείο-αιχμή που τη συνόδευε σταθερά στην προεκλογική περίοδο (όπως κατηγορήθηκε και για ορισμένες θέσεις της στο παρελθόν που είναι πιο κοντά στη γραμμή της Ν.Δ.), δείχνει να διατηρεί ερείσματα, κυρίως στο εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ, αλλά και σε κεντρογενείς ψηφοφόρους. Γι’ αυτό επένδυσε να απευθύνεται στο κοινό «με όρους κοινωνίας», προβάλλοντας την υποψηφιότητά της ως «πρωθυπουργίσιμη». Χαρακτηριστικές είναι οι φράσεις της ότι «δεν υπάρχει ΠΑΣΟΚόμετρο» και ότι όσοι ψηφίσουν αύριο επιλέγουν όχι απλά πρόεδρο του κόμματος αλλά και τον επόμενο πρωθυπουργό. Θεωρητικά την ευνοεί η μεγάλη κάλπη και η υψηλή συμμετοχή για να πετύχει τον στόχο της.

Ο Μιχάλης Κατρίνης, στέλεχος της νεότερης γενιάς αλλά με μακρά διαδρομή στο ΠΑΣΟΚ (από τη νεολαία μέχρι επικεφαλής της Κ.Ο.), κινήθηκε με γνώμονα το άνοιγμα του κόμματος στις άλλες δυνάμεις του προοδευτικού χώρου για τη συγκρότηση, όπως έχει πει, της «μεγάλης παράταξης». Είναι κατηγορηματικά αντίθετος στα σενάρια συνεργασίας με τη Ν.Δ., επιχειρεί να εκφράσει το πατριωτικό ΠΑΣΟΚ και προβάλλει ως «παράσημο», ότι είναι βουλευτής επαρχίας. Για τη στάση του στον β’ γύρο δεν έχει ξεκαθαρίσει πλήρως τις προθέσεις του.

Τέλος, η Νάντια Γιαννακοπούλου θα βασιστεί στην «αντι-ανδρουλακική» ψήφο, αλλά και στους πολίτες της Δυτικής Αθήνας όπου είναι βουλεύτρια και της Μεσσηνίας που είναι η ιδιαίτερη καταγωγή της.

Δημ. Κουκλουμπέρης/efsyn.gr