Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, από την πρώτη στιγμή ανάληψης της εξουσίας, αντιμετώπισε την αγορά ακινήτων, με όλους τους εμπλεκόμενους σε αυτήν, από τους μικροϊδιοκτήτες και την εφορία, μέχρι τις τράπεζες και τα αρπακτικά επενδυτικά κεφάλαια, ως καύσιμο ανάπτυξης.

Αυτή η ανάπτυξη είχε όλα τα χαρακτηριστικά μιας επικίνδυνης φούσκας. Οδήγησε σε εκτίναξη των τιμών αγοράς και προκάλεσε στεγαστική κρίση στην Αθήνα, σε πολλές μεγαλουπόλεις, ακόμη και σε νησιά.

Δεν είναι σαφές, αν η διαχείριση αυτού του «Ελντοράντο» είναι προϊόν μιας καλά σχεδιασμένης στρατηγικής αποκλεισμού των νέων από το δικαίωμα στην κατοικία και επιβάρυνσης εκατομμυρίων μικροϊδιοκτητών με κόστη που κάνουν ασύμφορη ακόμη και τη διατήρηση των ακινήτων τους. Το αποτέλεσμα σε αυτό το συμπέρασμα οδηγεί.

Χθες η κυβέρνηση επισημοποίησε την εφαρμογή ακόμη ενός μέτρου, που θα επιβαρύνει εκατομμύρια κατόχους κατοικιών και θα γεμίσει με πολλά δισεκατομμύρια τα ταμεία των ασφαλιστικών εταιρειών. Ο λόγος για την υποχρεωτική ασφάλιση των ακινήτων έναντι φυσικών καταστροφών.

Πρόκειται για μια θεαματική μετάλλαξη της συλλογικής ευθύνης του κράτους σε ατομική ευθύνη του μικροϊδιοκτήτη. Και είναι το πολλοστό χαράτσι που «τιμωρεί» τη μικρή ιδιοκτησία, τα εκατομμύρια νοικοκυριών που έχουν «ένα κεραμίδι στο κεφάλι τους».

Αντίθετα, για την πραγματικά μεγάλη ιδιοκτησία, προβλέπεται όχι μόνο πλήρης απαλλαγή, αλλά και γενναιόδωρη κρατική επιδότηση. Ποια είναι αυτή η μεγάλη ιδιοκτησία; Μα φυσικά οι τράπεζες που, μέσω των «κόκκινων» δανείων με υποθήκη ακινήτων, απέκτησαν τα χρόνια των μνημονίων εκατοντάδες χιλιάδες κτίρια κάθε είδους, που δεν προλάβαιναν να ξεφορτωθούν.

Για τους μεγαλοϊδιοκτήτες της χώρας, λοιπόν, τις τράπεζες, δρομολογείται τρίτο πακέτο κρατικών εγγυήσεων 1 δισ. ευρώ (Ηρακλής ΙΙΙ) για να ξεφορτωθούν κι άλλα «κόκκινα» δάνεια και προβληματικά ακίνητα. Αλήθεια, θα τα ξεφορτώνονται ασφαλισμένα ή ανασφάλιστα από φυσικές καταστροφές;

efsyn.gr