Ένας 18χρονος ντελιβεράς χάνει τη ζωή του στο δρόμο. Μία εργαζόμενη σε σούπερ μάρκετ κατηγορήθηκε ψευδώς, όπως αποφάνθηκε το δικαστήριο, ότι δήθεν έκλεψε ένα προϊόν, προκειμένου να μην πάρει την αποζημίωση συνταξιοδότησης που δικαιούνταν. Χιλιάδες εκπαιδευτικοί διαδήλωσαν στην Αθήνα ενάντια στην κυβέρνηση. Αλλά αυτές δεν είναι ειδήσεις για τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης. Είδηση είναι τα πλατάνια που θα αντικαταστήσουν τους φοίνικες στην Πανεπιστημίου, είδηση είναι το φτυάρισμα του… θεμέλιου λίθου του κτιρίου της Microsoft και του κέντρου ψηφιακής καινοτομίας της Pfizer στη Θεσσαλονίκη. Είδηση είναι, ότι ο… Θεός ευθύνεται για τις πλημμύρες στην Εύβοια!

Όποιος τολμήσει, να ασκήσει κριτική στη “μαύρη προπαγάνδα”, κατακεραυνώνεται από τον γνωστό “δημοσιογράφο”, που χαρακτηρίζει αστειότητες τα περί «χειραγώγησης της κοινής γνώμης». «Αυτά γίνονται μόνο σε ολοκληρωτικά καθεστώτα, εδώ έχουμε δημοκρατία» λέει με ύφος χιλίων καρδιναλίων ο… δημοκράτης.

Κι όμως η χειραγώγηση της κοινής γνώμης είναι σήμερα όχι μόνο συστηματική αλλά και επιστημονική. O λαός χειραγωγείται με το φόβο και τον έλεγχο της συνείδησης (Νόαμ Τσόμσκι: Δύο ώρες διαύγειας). Στην πρώτη περίπτωση αυτό επιτυγχάνεται με την απειλή πολέμου και καταστροφής. Για τον Μπογδάνο ο «φόβος» είναι οι κομμουνιστές, αλλά για τον… δημοκράτη Δένδια η «εθνική απειλή», που είναι οι Τούρκοι! Και στις δύο περιπτώσεις ο στόχος είναι ο ίδιος, η καθήλωση μέσω του φόβου. Ο έλεγχος της συνείδησης είναι η δεύτερη μέθοδος χειραγώγησης και επιτυγχάνεται με την τηλεόραση, την κοινωνικοποίηση μέσω του σχολείου, της θρησκείας (εκκλησία) και των διανοουμένων. Γι’ αυτό η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει στρέψει το ενδιαφέρον της στον έλεγχο του σχολείου. Ήδη από τον 19ο αιώνα ο Αμερικανός ποιητής και φιλόσοφος Ραλφ Ουάλντο Έμερσον (1803-1882) έλεγε ότι «Πρέπει να εκπαιδεύουμε το λαό, έτσι ώστε να μη μας αρπάξει απ’ το λαιμό». Ο στόχος συνεπώς είναι, να καταστεί ο λαός παθητικός αλλά και συντηρητικός.

Δεν είναι τυχαίο, ότι η προπαγάνδα στις ΗΠΑ αντικατέστησε τη βία εναντίον του εργατικού κινήματος (με τους περισσότερους νεκρούς από κάθε βιομηχανική χώρα) με τον περίφημο «κοινωνικό αυτοματισμό». Αυτή η τεχνική προπαγάνδας, που στρέφει την κοινή γνώμη εναντίον των απεργών, εφαρμόστηκε για πρώτη φορά στην Mohawk Valley Formula, μια απεργία του 1936 στο Μοχόκ της Πενσυλβάνια.

Ποιος είναι ο απώτερος στόχος των προπαγανδιστικών τεχνικών των “από πάνω”; Είναι να δημιουργήσουν στους πολίτες μια «φιλοσοφία ματαιότητας», ότι δηλαδή τίποτα δεν γίνεται, τίποτα δεν αλλάζει, όλοι ίδιοι είναι, και πως γι’ αυτό σημασία έχουν τα τετριμμένα μικρά πράγματα, η γαστρονομική απόλαυση, οι ποικίλοι τρόποι βρώσης της… μπριζόλας, το ντύσιμο, τα ταξίδια και οι δήθεν «αποδράσεις», γενικά η κατανάλωση που ενισχύεται με τη δημιουργία «τεχνικών αναγκών» μέσω της διαφήμισης. Η χειραγώγηση αυτή γίνεται ακόμα πιο ολοκληρωτική με τη χρήση της νευροεπιστήμης, με το «χακάρισμα» του εγκεφάλου (δες το ντοκιμαντέρ Το μεγάλο χακάρισμα), με τον εθισμό στο διαδίκτυο, με την απομόνωση και την μη συνάντηση, με την ανάπτυξη του παθολογικού ναρκισσισμού που είναι το ανώτατο στάδιο του ατομικισμού, με την παρασιτοποίηση των εργαζόμενων (δες την ταινία “Παράσιτα”).

Γι’ αυτό δεν θέλουν τον Δρόμο, γι’ αυτό χτυπούν τις διαδηλώσεις. Γιατί στο Δρόμο αναγεννιέται η ελπίδα της αλλαγής…

artinews.gr – Γιώργος X. Παπασωτηρίου