Με την πρώτη σταγόνα της βροχής, εκτός από το καλοκαίρι, όπως θα ’λεγε ο ποιητής, σκοτώθηκε και η αξιοπιστία των κυβερνητικών διαβεβαιώσεων, ότι η πολύπαθη Εύβοια θα θωρακιστεί. Οι κάτοικοι της πυρόπληκτης περιοχής με τα 400.000 στρέμματα καμένης δασικής έκτασης μπήκαν από χθες στην περίοδο της μεγάλης αγωνίας. Αγωνίας για κάθε μέρα… φθινόπωρου και χειμώνα με μέτρια βροχή ή με έντονη καταιγίδα, με ήπια ή με ακραία φαινόμενα.

Με τα βουνά αποψιλωμένα από τις φωτιές του Αυγούστου, με τα εδάφη μεταμορφωμένα σε αφύσικο μωσαϊκό που αδυνατεί να συγκρατήσει μέτριους ή μεγάλους όγκους νερού, με τον κυβερνητικό μηχανισμό να αναλώνεται σε επικοινωνιακή φλυαρία, στο εξής κάθε καιρικό φαινόμενο θα είναι «ακραίο» για τη Βόρεια Εύβοια και κάθε ανοχύρωτη περιοχή της χώρας.

Δυο μήνες μετά την πύρινη καταστροφή, τις μισές συγγνώμες και τα μεγάλα λόγια, η «Αθηνά» αποκάλυψε χθες, ότι η κατεστραμμένη περιοχή παραμένει απροστάτευτη στις αναπόφευκτες πλημμύρες.

Η μέριμνα της κυβέρνησης εξαντλήθηκε, στο να εξασφαλίσει, πριν από έναν μήνα, το ελεύθερο για απευθείας αναθέσεις πάνω από 5 εκατ. ευρώ, σε καθεμία από τις τέσσερις περιφέρειες που χτυπήθηκαν από τη φωτιά, στο όνομα της ανάγκης για γρήγορη αντιπλημμυρική θωράκιση. Στο όνομα της ίδιας ανάγκης προωθήθηκε η ιδιότυπη ιδιωτικοποίηση των δασών, με τους «νονούς» των αναδασώσεων.

Πώς ακριβώς αξιοποιήθηκαν αυτές οι «ελευθερίες»; Τα αντιδιαβρωτικά έργα, που θα ανέκοπταν στοιχειωδώς την ορμή του νερού, είναι μόλις στην αρχή. Για τα αντιπλημμυρικά, ούτε λόγος, δεν έχει πέσει ούτε καρφί. Οσο για τα πολιτικά ανακλαστικά της κυβέρνησης, τι πιο χαρακτηριστικό από την ανεκδιήγητη προσπάθεια του Πέτσα να διαχωρίσει τις χθεσινές καταστροφές από τις πυρκαγιές του Αυγούστου.

Είμαστε μόλις στην αρχή της χειμερινής περιόδου, με μεγάλες περιοχές της χώρας απογυμνωμένες από τη φυσική ασπίδα τους, μετά τις φετινές αλλά και τις παλιότερες πυρκαγιές, και εκτεθειμένες στον φυσικό κύκλο του νερού μεταξύ γης και ατμόσφαιρας.

Αυτός ο φυσικός κύκλος, με εντάσεις που μπορεί να επηρεάζονται και από την κλιματική αλλαγή, παίρνει διαστάσεις διαρκούς ακραίου καιρικού φαινομένου, όσο διασταυρώνεται με την ολιγωρία, την αμεριμνησία, την αλαζονεία και την αμετροέπεια αυτής της κυβέρνησης.

Σε τελική ανάλυση, η ίδια εξελίσσεται σε ένα σταθερό ακραίο φαινόμενο…

ΠΗΓΗ: efsyn.gr