Τον Χρήστο Κολοκυθά, τον αγαπημένο και δραστήριο κοινωνικό λειτουργό του Ξυλοκάστρου τον γνώρισα σε ένα τηλεμαραθώνιο που έκανα, παραμονές Χριστουγέννων το 2005 για το Ευθύμειο Κέντρο.

Από τότε παρακολουθώ την εξέλιξή του, τους αγώνες του, την αγάπη του   για την δουλειά του και τους συνανθρώπους του,το φιλανθρωπικό του έργο.

Ένα έργο το οποίο αποτυπώνεται καθημερινά, από τότε στον καιρό του Ευθυμείου , μετά σε ΚΑΠΗ  ,σε σχολεία, σε εθελοντικά σωματεία, παντού!

Παρακολουθώ  τις δράσεις που γίνονται στα ΚΑΠΗ Ξυλοκάστρου Ευρωστίνης και έχουν “την ψυχή” του Χρήστου Κολοκυθά.

Όσοι ασκούμε κριτική οφείλουμε και να επικροτούμε σημαντικές πράξεις ανθρώπων, οι οποίοι διαισθάνονται πως η εργασία τους είναι καθήκον και λειτούργημα. 

Τώρα λοιπόν που νέες δημοτικές αρχές είναι στο ξεκίνημά τους ας παρατηρήσουν τον Κολοκυθά να παίρνουν ιδέες.

Γιατί π.χ. για  να ” λειτουργούν ρολόι τα ΚΑΠΗ” εκεί κάτι γίνεται. Κάποιος θέλει, κάποιος δουλεύει, κάποιος υπάρχει.

Εμείς ελπίζουμε να τον έχει η αυτοδιοίκηση για πολύ καιρό, σε θέσεις τέτοιες που να ανοίγει “λεωφόρους” στην κοινωνική πολιτική. Και η ζωή να μην τον αλλάξει, να τον αφήνει να προσφέρει πάντα.

Τζ. Σουκ.