Ο πακτωλός των ευρωπαϊκών χρηματοδοτήσεων και η σκανδαλώδης εύνοια με τις περικοπές μισθών και τη διάλυση των εργασιακών σχέσεων ή τις φοροαπαλλαγές, δεν αποδείχτηκε αρκετός, ώστε οι επιχειρήσεις να αυξήσουν την παραγωγικότητα και τώρα οι εκπρόσωποί τους ζητούν παρεμβάσεις στο ίδιο «μήκος κύματος», δηλαδή μνημονιακού χαρακτήρα.

Ότι η Ελλάδα είναι στην προτελευταία θέση της ευρωζώνης, όσον αφορά την παραγωγικότητα της εργασίας, είναι κάτι σαν κοινό μυστικό, που όμως αποσιωπάται στη δημόσια συζήτηση. Ότι αυτή η τεράστια υστέρηση υπογραμμίζεται από δύο δείκτες, το ΑΕΠ ανά εργαζόμενο σε τρέχουσες τιμές και το έλλειμμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, είναι επίσης κοινό μυστικό, έστω κι αν ο πρώτος δείκτης από τους δύο, ο κατεξοχήν δείκτης της παραγωγικότητας, είναι σε κοινή θέα στις ευρωπαϊκές στατιστικές αλλά εξαφανισμένος από τη δημόσια συζήτηση – όχι χωρίς λόγο…

Σε αντίθεση, όμως, με όσα έχουν να μας πουν αυτοί οι δύο θεμελιώδεις δείκτες, οι «εταίροι» της αγοράς έχουν μια διαφορετική «αφήγηση», όσον αφορά τι φταίει και τι πρέπει να γίνει. Αυτό προκύπτει από την ανάγνωση της Επισκόπησης Παραγωγικότητας 2023 (με τον τίτλο «Παραγωγικότητα και ανταγωνισμός από την άποψη των ενδιαφερομένων») που δημοσίευσε το ΚΕΠΕ.

Μεταξύ άλλων, η επισκόπηση ταξινομεί τις γνώμες-απαντήσεις που κατέθεσαν οι κοινωνικοί εταίροι στο πλαίσιο δημόσιας διαβούλευσης, η οποία ξεκίνησε το 2022. Σε αυτήν απάντησαν 14 από τους 17 φορείς που είχαν προσκληθεί. Πρόκειται για 13 φορείς της αγοράς και το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ. Προφανώς, οι απαντήσεις, όπως ταξινομούνται στο παρατιθέμενο γράφημα, έχουν τη σφραγίδα των εταίρων της αγοράς.

Εκεί παρατηρούμε, ότι παρελαύνουν όλα τα κατ’ αυτούς προβλήματα, στο όνομα των οποίων επιβλήθηκαν τα μνημόνια, αλλά που κατά τη γνώμη τους εξακολουθούν να υπάρχουν και να απαιτούν παρεμβάσεις, αλλά καμία «αυτοκριτική» του επιχειρηματικού τομέα· ο οποίος ευνοήθηκε σκανδαλωδώς την προηγούμενη δεκαετία από τις περικοπές μισθών και τη διάλυση των εργασιακών σχέσεων, από φοροαπαλλαγές και κλείσιμο χιλιάδων φορολογικών υποθέσεων έναντι γελοιωδώς χαμηλών καταλογισμών, από γενναία επιδότηση του τραπεζικού τομέα με περίπου 50 δισ. ευρώ για να αντιμετωπίσει την κρίση του, από γενναία κίνητρα για τις επιχειρήσεις, από δεκάδες δισ. ευρώ ευρωπαϊκών χρηματοδοτήσεων κ.λπ.

Όλος αυτός ο πακτωλός δεν αποδείχτηκε αρκετός, ώστε οι επιχειρήσεις να αυξήσουν την παραγωγικότητα και τώρα οι εκπρόσωποί τους ζητούν παρεμβάσεις στο ίδιο «μήκος κύματος», δηλαδή μνημονιακού χαρακτήρα.

Πάνος Κοσμάς

efsyn.gr