Ο Στέφανος Κασσελάκης τάραξε τα νερά της πολιτικής. Και τα ταραγμένα νερά, μετά τον ΣΥΡΙΖΑ, θα συνεχίσουν το ταξίδι τους, φτάνοντας στα «σκάφη» της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ.

Πλέον, σχεδόν όλοι γνωρίζουμε, γιατί κέρδισε ο Κασσελάκης. Η υπόσχεση για ένα δημοκρατικό, ανοιχτό στην κοινωνία κόμμα, χωρίς τις εσωστρεφείς παραλυτικές δράσεις των «τάσεων» που εξελίχθηκαν σε φράξιες, ήταν ανάγκη των καιρών. Και όπως χαρακτηριστικά έγραψε ο Δημήτρης Σεβαστάκης στο άρθρο του στην ΑΥΓΗ της Κυριακής: «Το δημοσιοϋπαλληλίστικο είδος ΣΥΡΙΖΑ (οι μικρές, αυτοαναφορικές αυλές, η πολιτική διεκπεραίωση και όχι η πίστη ή η ουσιώδης στράτευση) δεν μπορεί να συνεχιστεί. Το σχήμα πρέπει να αποκτήσει την υγεία και την αυτοπεποίθηση ενός ιδεολογικού και πολιτικού οργανισμού που στοχεύει και δεν αυτοσυντηρείται απλώς. Και η στόχευση είναι προς τα έξω». Και η επιλογή την Κυριακή ήταν να μην συνεχιστεί αυτή η κατάσταση.

Οι δημοκρατικοί πολίτες, όπου κι αν βρίσκονται, αγωνιούν και αναζητούν απάντηση στη λαίλαπα Μητσοτάκη, που σαρώνει τις κοινωνικές κατακτήσεις και φιμώνει τη Δημοκρατία. Επέλεξαν, λοιπόν, τον Κασσελάκη για τις αναγκαίες αλλαγές, θεωρώντας βέβαιο πως οι υπόλοιποι υποψήφιοι δεν μπορούν να οδηγήσουν το κόμμα σε ανανέωση και ανάκαμψη. Και η δήλωση του Νίκου Φίλη πως «η Αριστερά δεν χρειάζεται να είναι κυβέρνηση ντε και καλά» δεν άφησε περιθώρια παρερμηνειών.

Ο διαφορετικός λόγος του νικητή κέρδισε την ξύλινη, ακατανόητη στο μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας γλώσσα των αντιπάλων του. Ήταν σε μεγάλο βαθμό και μια ψήφος διαμαρτυρίας και αποδοκιμασίας, στους μηχανισμούς που εγκλώβισαν τον Αλέξη Τσίπρα στους καταστροφικούς για τον ΣΥΡΙΖΑ συμβιβασμούς.

Πολλά θα εξαρτηθούν από τις προσεχείς δημοσκοπήσεις. Αν φανεί πως η επιρροή του Κασσελάκη αλλάζει πράγματι το πολιτικό σκηνικό και αν αυτό επιβεβαιωθεί στις προσεχείς ευρωεκλογές τον Ιούνιο του 2024, καμιά διάσπαση δεν θα μπορέσει να πλήξει τον νέο ΣΥΡΙΖΑ, ίσως και να τον ωφελήσει. Και όπως δήλωσε τη Δευτέρα ο Αλ. Τσίπρας: «Οι αληθινοί, οι μεγάλοι αγώνες που έχουμε να δώσουμε μπροστά μας δεν είναι οι εσωκομματικοί αγώνες, είναι οι αγώνες στο κοινωνικό πεδίο και θα τους δώσουμε όλοι και όλες μαζί, ενωμένοι…». Ίδωμεν.

Δημήτρης Χρήστου – avgi.gr