Μπαίνουμε στην δεύτερη εβδομάδα του Αυγούστου με όρτσα τα πανιά!

Γέμισε η Επιδαύρου παραθεριστές.

Η Πελοπόννησος θα γίνει για μια ακόμα φορά αγαπημένος προορισμός και όχι βέβαια από την τουριστική πολιτική που αναπτύχθηκε στην Περιφερεια τα τελευταία χρόνια αλλά γιατί είναι κοντά στην Αθήνα. Τα πατρογονικά εδάφη των περισσοτέρων πάντα κρύβουν ένα σπιτι αλλά και τα καταλύματα είναι αρκετά και σε καλές τιμές.

Κατά τα άλλα ανακοινώνονται υποψήφιοι αφειδώς. Χαμόγελα και χειραψίες και κατόπιν λιτανείες και πανηγύρια. Από λαδόκολλα σε λαδόκολλα και από κλασική μουσική με άρπες  σε χορωδιακά φεστιβάλ.

Ανακοινώθηκε και ο Παπαϊωάννου με τον Σταυρέλη, και όσο να ναι, ήταν άλλη  μια μαχαιριά στην καρδιά.

Προσδοκούσαν  να πάει για “την τιμή των όπλων στο περιφερειακό”.

Σαν τον Σπύρο Ζαχαριά με τους πολλούς σταυρούς που μεταπήδησε στην Περιφέρεια, στο ψηφοδέλτιο του Πτωχού.

Α! Το είχε πει ο Ζαχαριάς εδώ και ενάμισι χρόνο γι αυτό έπινε καφέ τα πρωινά με όποιον ήθελε. Και περνούσε “κάτω από τα ραντάρ”!

Το έλεγε: Θα φύγει! Δεν θα έμενε άλλο στο δήμο! Πάει και ο Σπύρος!

Αυτό, ειλικρινά,δεν έχει ξανασυμβεί σε δημοτικά χρονικά της Κορίνθου.

Να εγκαταλείπουν άπαντες ..

Και όσο και αν προσπαθεί  η δημοτική αρχή να μιλά για  δήθεν ..”λεηλατητές “, τους συνεργάτες της δηλαδή  που τους άφηνε χρόνια να διοικούν  μέχρι οι ίδιοι να φύγουν μόνοι τους αν και “λεηλατητές” (αν είναι δυνατόν!),  Το ζήτημα είναι πως δεν έμεινε σχεδόν κανείς.
Τώρα τι να πουν;

“Και ο τελευταίος να κλείσει την πόρτα.”

Σε λίγο θα θυμίζουν όλα την ελληνική  ταινία “Η γυνή να φοβείται τον άνδρα” και τον Αντωνάκη να βρίσκεται μόνο με  έναν μάρτυρα στο δικαστήριο ενώ η Ελενίτσα να έχει μαζέψει όλη τη γειτονιά!