Μια συνηθισμένη βόλτα στο Παρίσι μοιάζει με ταξίδι στο παρελθόν: ο Πύργος του Άιφελ αντιπροσωπεύει τη δεκαετία του 1880, η Αψίδα του Θριάμβου το γύρισμα του 19ου αιώνα, το Μέγαρο των Απομάχων το γύρισμα του 18ου αιώνα, η Παναγία των Παρισίων τα μέσα του 14ου αιώνα, η Σαιντ Σαπέλ τα μέσα του 13ου αιώνα και ούτω καθεξής.

Η ιστορία του Παρισιού είναι πολύ βαθύτερη, από ότι πολλοί τουρίστες φαντάζονται. Για να την ανακαλύψουν, πρέπει να πάνε πιο βαθιά και με την κυριολεκτική έννοια, κάτω στην Αρχαιολογική Κρύπτη του Ιλ ντε λα Σιτέ. Αυτό το υπόγειο μουσείο, που βρίσκεται μπροστά από την Παναγία των Παρισίων, περιέχει αντικείμενα της πόλης, όπως ήταν πριν από 2.000 χρόνια, όταν ήταν μια μεσαίου μεγέθους γαλλορωμαϊκή πόλη που ονομαζόταν Λουτέτια (Lutetia), ή στα γαλλικά Lutèce. Ο Στράβων την αναφέρει ως Λουκοτόκια και ο Πτολαεμαίος ως Λευκοτέκτια.

Στην Αρχαιολογική Κρύπτη θα δείτε εκθέματα που παρουσιάζονται και στο παρακάτω βίντεο, που αναπαριστά τρισδιάστατα τη Λουτέτια στο απόγειο της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Όταν την αναφέρει για πρώτη φορά ο Ιούλιος Καίσαρας ,το 53 π.Χ, έγραψε για μια πόλη που βρίσκεται σε ένα νησάκι του Σηκουάνα, οδηγώντας τους ιστορικούς στο συμπέρασμα, ότι η πόλη ξεκίνησε να επεκτείνεται από το Ιλ ντε λα Σιτέ προς την αριστερή όχθη του ποταμού, όπου βρίσκονται σήμερα πολλά μνημεία της ρωμαϊκής εποχής.

Ωστόσο, αρκετοί αμφισβητούν αυτή την άποψη σήμερα, καθώς εκτεταμένες ανασκαφές μεταξύ του 1994 και του 2005 αποκάλυψαν έναν μεγάλο γαλατικό οικισμό, που περιλάμβανε κεντρικούς δρόμους και εκατοντάδες σπίτια, στο προάστιο Ναντέρ, εκεί όπου ξεκίνησαν οι πρόσφατες ταραχές που συγκλόνισαν το Παρίσι.

Το σημερινό όνομα της πόλης καθιερώθηκε γύρω στο 360 και προέρχεται από τη γαλατική φυλή των Παρισίων (Parisii), που κατείχαν την περιοχή από τον 3ο αιώνα π.Χ.