Όλα είναι έτοιμα για την σημερινή παρέλαση και συναυλία που θα κορυφώσουν και ολοκληρώσουν τις εκδηλώσεις για το φετινό Athens Pride (Φεστιβάλ Υπερηφάνειας) της Αθήνας, μετά από περίπου ένα μήνα γεμάτο εκδηλώσεις, εκθέσεις, προβολές ταινιών και ντοκιμαντέρ και διάφορων άλλων πολιτισμικών δραστηριοτήτων.

Η καθιερωμένη παρέλαση θα πραγματοποιηθεί σήμερα, Σάββατο 10 Ιουνίου, στις 7 μμ και μετά την ολοκλήρωση της θα ακολουθήσει συναυλία.

Το ραντεβού φέτος είναι η Πλατεία Εθνικής Αντίστασης (Κοτζιά) και όχι η Πλατείας Συντάγματος, όπως είχε ανακοινωθεί αρχικά και όπου διεξάγεται τα τελευταία χρόνια Athens Pride, καθώς, στην πλατεία Συντάγματος, υπάρχει το προεκλογικό περίπτερο της Νέας Δημοκρατίας.

Στην πλατεία Κοτζιά, από το πρωί του Σαββάτου, λειτουργούν περίπτερα από συλλογικότητες και φορείς.

Το φετινό σύνθημα είναι «Μια φορά και έναν καιρό…», το οποίο, όπως εξηγείται με το πρόμο των εκδηλώσεων, παραπέμπει στην παραμυθική μορφή που έχει η ελευθερία του να είσαι αυτό που νιώθεις, μέχρι να την διεκδικήσεις και να γίνει πραγματικότητα.

Όπως αναφέρει το πρόμο:

«Μια φορά κι έναν καιρό… με φώναζαν με το όνομά μου. Μπορούσα να συστηθώ χωρίς συστολή, να δείξω την ταυτότητά μου όπου θέλω και με ανέφεραν με τις σωστές αντωνυμίες και έμφυλες λέξεις.

Μια φορά κι έναν καιρό… μπορούσε ν’ αναγνωριστεί η σχέση μου. Η επιλογή ήταν μόνο δική μου και δεν αφορούσε την ταυτότητα φύλου μου, το φύλο μου ή την έκφρασή του. Γιατί μπορούσα να έχω παιδιά, γάμο και οικογένεια όπως την φανταζόμουν εγώ και όχι όπως την όρισαν άλλοι.

Μια φορά κι έναν καιρό… ήμουν εγώ. Μπορούσα και υπήρχα όπως ακριβώς ήθελα, οι γιατροί δεν επενέβησαν χωρίς την άδειά μου στο σώμα μου, δεν κρύφτηκα ποτέ στο βάθος μιας ντουλάπας και ούτε είχε σχέση η σωματικότητά μου, το φύλο μου ή τα άτομα που αγαπούσα με την αξία μου.

Μια φορά κι έναν καιρό… επέζησα. Δεν με ανάγκασαν να φύγω από έναν κόσμο που ποτέ δεν έκανε χώρο για μένα. Φορούσα ό,τι ήθελα, πήγαινα όπου ήθελα και γύρναγα ό,τι ώρα ήθελα. Οι δείκτες δολοφονίας, αυτοκτονίας και εκφοβισμού δεν ήταν μεγαλύτεροι για άτομα σαν εμένα.

Μια φορά κι έναν καιρό… δε φοβόμουν. Δε φοβόμουν να υπάρξω, να χαρώ, να ζήσω. Δεν φοβόμουν να είμαι εγώ.»

Όπως πάντα, το συγκεκριμένο παραμύθι διαβάζεται μέσα σε κλειστές ντουλάπες, γράφεται σε κρυμμένα ημερολόγια και εκμυστηρεύεται στο πουθενά… μέχρι τώρα.

Γιατί τώρα… Τέλος τα παραμύθια.

Στις 10 Ιουνίου θα βγούμε στον δρόμο όπως κάθε χρονιά, για να γιορτάσουμε, να θυμηθούμε και να διεκδικήσουμε τη ζωή που μας οφείλεται:

Για να έχουμε τις οικογένειές μας στο φως,
για να αγαπάμε ελεύθερα, χωρίς ντροπή,
για να μας ανήκουν τα σώματά μας,
για να αποφασίζουμε εμείς για εμάς,
για να μη δολοφονούμαστε στους δρόμους,
για να μη φοβόμαστε για τη ζωή μας,
για να μπορούμε να πούμε στα παιδιά μας…

«Μια φορά κι έναν καιρό… διεκδίκησα και πέτυχα».

tvxs.gr