Και φέτος,παραμονή της Ζωοδόχου Πηγής, οι νέοι του χωριού μας τήρησαν και αναβίωσαν το έθιμο του ανάμματος των φωτιών στο Παλαιό Μοναστήρι της Φανερωμένης. Παιδιά αλλά και μεγαλύτερης ηλικίας άνθρωποι άναψαν φωτιές στα βουνά που περιβάλλουν το παλαιό μοναστήρι της Παναγίας της Φανερωμένης και στο βράχο απέναντι από το μοναστήρι, όπου βρέθηκε η εικόνα της Φανερωμένης, δημιουργώντας το σχήμα του Σταυρού, με τον ίδιο ενθουσιασμό και τη γνώριμη λαχτάρα, όπως κάθε χρόνο.

Νωρίς το απόγευμα, με χαρούμενη διάθεση, χωρίστηκαν σε ομάδες, πήραν μαζί τους τενεκεδάκια, στουπιά και πετρέλαιο και ανηφόρισαν , ακούραστα, μέσα από κακοτράχαλα και δύσβατα μονοπάτια και βράχια στις κορυφές των βουνών. Σε μία από τις κορυφές ύψωσαν την Ελληνική σημαία και έψαλαν τον Εθνικό ύμνο. Σε συγκεκριμένα σημεία, άναψαν ταυτόχρονα φωτιές κατά το σούρουπο και έριξαν πυροτεχνήματα, δημιουργώντας μια υπέροχη, εντυπωσιακή και καθηλωτική εικόνα σε όλους εμάς που το είδαμε!! Το θέαμα ήταν ορατό ακόμη και από τα γύρω χωριά! Η κάθε ομάδα, όταν άναψε την πρώτη φωτιά, έψαλε το “Χριστός Ανέστη”. Στον περίβολο του μοναστηριού θα τους υποδεχτούν με κόρνες και χειροκροτήματα και θα ψάλλουν ξανά το “Χριστός Ανέστη”. Έπειτα θα αρχίσει το γλέντι που κρατά συνήθως μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες.

Από τα παλαιότερα χρόνια, ανήμερα της Ζωοδόχου Πηγής, οι οικογένειες πήγαιναν στο Παλαιό μοναστήρι. Παρακολουθούσαν τη λειτουργία και έπειτα παρέες παρέες κάθονταν καταγής, κάτω από τα δέντρα και έτρωγαν διάφορα εδέσματα που είχαν φέρει από το σπίτι τους., ή έψηναν εκεί. Χόρευαν παραδοσιακούς χορούς στο αλώνι της εκκλησίας και τραγουδούσαν με τη συνοδεία οργάνων όπως νταούλι, κλαρίνο, πίπιζα, βιολί. Το κέφι κρατούσε μέχρι αργά το απόγευμα. Κάποιες φορές γίνονταν και καβγάδες για το χορό. Επίσης, την ίδια ημέρα γίνονταν και βαπτίσεις. Γονείς που είχαν “τάξει” το παιδί τους, το ακουμπούσαν μπροστά στην εικόνα της Ζωοδόχου Πηγής και όποιος το έπαιρνε στην αγκαλιά του πρώτος γινόταν νονός και η βάπτιση γινόταν την ίδια μέρα,δίνοντας ακόμα πιο γιορταστικό χαρακτήρα!

Τα έθιμα τηρούνται μέχρι και σήμερα! Μπράβο σε όλους και κυρίως στους νέους μας, στα παιδιά μας που τα συντηρούν, συνεχίζοντας έτσι την παράδοση του τόπου μας και διατηρώντας άσβεστη τη φλόγα της μνήμης!!

(Σοφία Κανέλου)