Η άμεση αποπομπή του Αλ. Γεωργούλη από το κόμμα και την ευρωομάδα δεν αφήνουν περιθώριο ερμηνειών

Η κακοποίηση δεν σχετικοποιείται ούτε καθορίζεται από το αν ο καταγγελλόμενος είναι αριστερός ή δεξιός. Η πατριαρχία και η βία που εκπορεύονται από την εξουσιαστική αντίληψη επιβολής και κυριαρχίας δεν έχουν χρώμα. Είναι (ή τουλάχιστον θα έπρεπε να είναι) πάντα καταδικαστέες. Επιπλέον, η βία αυτή μπορεί να ασκηθεί ακόμα και από εμφανίσιμους και επιτυχημένους – για την ακρίβεια, σ’ αυτές τις κατηγορίες ανθούν κακοποιητικές συμπεριφορές. Τα όσα έχουν γραφτεί στα social media τις τελευταίες ημέρες ξεπερνούν τα όρια του κρετινισμού, επομένως ας επισημαίνουμε τα θεμελιώδη και αυτονόητα. Δεν υπάρχει το ερώτημα «τώρα το θυμήθηκε;», διότι απλώς στην περίπτωση Γεωργούλη η καταγγέλλουσα δεν απευθύνθηκε «τώρα» στη Δικαιοσύνη. Ωστόσο, και «τώρα» να το αποφάσιζε, και πάλι δεν θα είχαμε δικαίωμα να επερωτήσουμε για την επιλογή του χρόνου και του τρόπου.

Επί του συγκεκριμένου. Η καταγγελία, όποτε κι αν έγινε, δεν συνιστά φυσικά αυτομάτως ενοχή. Πρόκειται για ποινική υπόθεση και ως τέτοια την ερευνά η βελγική Δικαιοσύνη. Σ’ αυτό το πλαίσιο οφείλουμε να απαιτούμε, να λάμψει η αλήθεια και η δικαιοσύνη να αποδοθεί. Ούτε κρεμάλες από τη μία ούτε τυφλή υπεράσπιση και θεωρίες συνωμοσίας, μονάχα επειδή ο Αλέξης Γεωργούλης εξελέγη με το κόμμα που στηρίζουμε. Προκαλούν ερωτήματα ο χρόνος και η τριετία που μεσολάβησε από την καταγγελία έως το αίτημα άρσης ασυλίας; Αναμφίβολα. Είναι αυτό το μείζον; Όταν υπάρχουν τόσο σοβαρές μαρτυρίες, το μείζον είναι η αλήθεια.

Ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. χειρίστηκε με υποδειγματικό τρόπο την υπόθεση. Η άμεση αποπομπή του Αλ. Γεωργούλη από το κόμμα και την ευρωομάδα δεν αφήνουν περιθώριο ερμηνειών. Κάτι που έρχεται σε ευθεία αντιπαραβολή με τη στάση της Ν.Δ., που πρόσφερε νομική και πολιτική προστασία σε κακοποιητές και κατηγορούμενους ακόμα και για παιδεραστία. Επί της αρχής, λοιπόν, με τα θύματα μέχρις αποδείξεως του εναντίου.

avgi.gr