Αν ο κ. Μητσοτάκης και οι συν αυτώ πιστεύουν, όπως διακηρύσσουν, ότι η ΝΔ θα νικήσει άνετα στις πρώτες εκλογές, τότε ο φόβος, ότι κυβέρνηση θα σχηματίσουν δύο ή τρία κόμματα της σημερινής αντιπολίτευσης, είναι ανεξήγητος.

Το φάντασμα της «κυβέρνησης των ηττημένων» επανέρχεται πάνω από την πολιτική ζωή της χώρας. Το επανέφερε ο Κυριάκος Μητσοτάκης με το χαρακτηρισμό «τερατογένεση». Πόσο πιθανό είναι αυτό το σενάριο; Δικαιολογείται, άραγε, αυτός ο φόβος του πρωθυπουργού;

Ας δούμε τα δεδομένα:

Πρώτον, ο χαρακτηρισμός «κυβέρνηση ηττημένων», τον οποίο χρησιμοποίησε πρώτος ο Αλέξης Τσίπρας, είναι άστοχος. Όποιοι καταφέρουν να σχηματίσουν κυβέρνηση, θα είναι, καταφανώς, νικητές.

Δεύτερον, αν ο κ. Μητσοτάκης και οι συν αυτώ πιστεύουν, όπως διακηρύσσουν, ότι η ΝΔ θα νικήσει άνετα στις πρώτες εκλογές, τότε ο φόβος ότι κυβέρνηση θα σχηματίσουν δύο ή τρία κόμματα της σημερινής αντιπολίτευσης είναι ανεξήγητος.

Τρίτον, η προβολή αυτού του σεναρίου σαν μπαμπούλα δείχνει, ότι η ΝΔ μπορεί να μην είναι νικητής των εκλογών. Και αυτό θα συμβεί όχι μόνο αν είναι δεύτερο κόμμα. Αλλά και αν το αποτέλεσμα είναι «ισόπαλο» ή με μικρή διαφορά των δύο πρώτων κομμάτων και, ταυτόχρονα, δύο ή τρία κόμματα της σημερινής αντιπολίτευσης συγκεντρώσουν συνολικά περί το 46%, γεγονός που τους επιτρέπει να έχουν 151 βουλευτές και να σχηματίσουν, αν θέλουν, κυβέρνηση. Γιατί αυτή θα είναι «κυβέρνηση ηττημένων»; Από πότε το 46% είναι μικρότερο από το 30% ή 32%, που μπορεί να έχει η ΝΔ;

Η κυβέρνηση, που ο κ. Μητσοτάκης φοβάται, ότι μπορεί να αφαιρέσει από το κόμμα του την εξουσία και από τον ίδιο την πρωθυπουργία, είναι δύσκολο να σχηματισθεί. Όμως, αν αυτό συμβεί, θα έχουν ηττηθεί η ΝΔ και ο νυν πρωθυπουργός. Θα πρόκειται για απρόσμενη (και οδυνηρή γι’ αυτούς) ανατροπή.

Γι’ αυτό επιστρατεύουν κάθε είδους μπαμπούλα και κάθε προπαγανδιστικό τερτίπι. Όπως αυτό που ανακάλυψε ο ειδήμων (και) στη γλωσσολογία Άδωνις Γεωργιάδης, δηλαδή τους… ανεπρόκοπους αριστερούς. Υπάρχουν τέτοιοι; Προφανώς. Ενώ οι δεξιοί, σύμφωνα με το ρέκτη υπουργό, είναι η προσωποποίηση της «προκοπής». Ου μην αλλά και τη ατσιδοσύνης. Είτε είναι Πάτσηδες, είτε Παπαθανάσηδες, ατσίδες με τα μπλε θα είναι.

Αλλά επειδή ούτε ο μπαμπούλας της «κυβέρνησης των ηττημένων» ούτε οι «ανεπρόκοποι αριστεροί» μας αρκούν, επιστρατεύονται οι βίλες. Τώρα του Ραγκούση (όπως παλιότερα του Τσίπρα). Παρανόμησε πουθενά ο Ραγκούσης; Όχι, αυτό ούτε η γαλάζια προπαγάνδα τολμάει να το ισχυριστεί. Αλλά έχει (λέει αυτή η προπαγάνδα) «ηθικό θέμα».

Πήρε οικογενειακό δάνειο, το οποίο έσπευσε (άκουσον, άκουσον!) να αποπληρώσει, εδώ και χρόνια. Ενώ αν το άφηνε απλήρωτο, όπως ο Παπαθανάσης και απανωτές ρυθμίσεις και κούρεμα θα του έκανε η τράπεζα.

Εν κατακλείδι: ο Μητσοτάκης, που ξορκίζει την «κυβέρνηση των ηττημένων» και ο Άδωνις, που παραληρεί με τους «ανεπρόκοπους» αριστερούς, δείχνουν ότι τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται. Και ότι στις 21 Μαϊου οι μέχρι τώρα βεβαιότητες μπορεί να πάνε περίπατο. Ο φόβος τους στην προεκλογική περίοδο, που μόλις άρχισε, δεν κρύβεται.

Και, σύμφωνα με μια ρήση του Άγγλου συγγραφέα Σάμιουελ Κόλριτζ, «στην πολιτική, ότι αρχίζει με φόβο, συνήθως καταλήγει σε αποτυχία»…

Γιώργος Καρελιάς

news247.gr